Magnitude absoluta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A magnitude absoluta é unha expresión usada en astronomía para referirse á magnitude aparente que tería unha estrela se estivese situada a dez parsecs de distancia do punto de vista.

En efecto, non todas as estrelas teñen o mesmo brillo. Para poder ordear o seu brillo estableceuse primeiramente a relación empírica da magnitude aparente ou relativa, na que as estrelas máis brillantes teñen magnitudes máis pequenas. Deste xeito, unha estrela moi brillante tería magnitude 0 ou 1, e unha estrela moi débil, case inapreciable a simple vista tería magnitude 6.

Como non tódalas estrelas están á mesma distancia e o seu brillo depende fortemente da súa proximidade á Terra, estableceuse unha distancia estándar para poder comparar o brillo de todas. Esta distancia é o parsec, que son aproximadamente 3,26 anos luz. Pois ben, na magnitude absoluta tómase como distancia de referencia 10 parsecs e así pódese comparar obxectivamente o brillo das estrelas.