Á lus do candil
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Á lus do candil, subtitulada Contos a carón do lume, e a primeira obra narrativa do escritor galego Ánxel Fole, editada por Galaxia en 1953.
Índice |
[editar] Argumento
Catro fidalgos illados pola neve nunha torre da Serra do Courel pasan as noites contando contos á luz do candil. Os contos falan de lobos, de premonicións e de aparecidos.
"Terra de Caurel, aspra e forte, de inxente beleza... Terra brava de lobos e águias; terra outa de fragas e devesas."
[editar] Estrutura
Despois do limiar, de Salvador Lorenzana,[1] esta é a lista dos quince relatos que compoñen o libro:
- Terra do Caurel.
- ¡Viña do alén!
- Os Lordanas.
- A caixa de morto.
- Arxemiro.
- ¡Aleluia!
- O documento.[2]
- O espello.
- Antón de Cidrán.
- Os difuntos falaban castelao.
- A cabana do carboeiro.
- O traxe de meu tío.
- As meigas atinan sempre.
- O tesouro.
