Sanguiño

	Instancia de taxon
	Nome curto F. alnus
	Nome común Sanguiño

Sanguiño
	Frangula alnus ; Philip Miller 1768
	Instancia de taxon
	Nome curto F. alnus
	Nome común Sanguiño
Conservación
	Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
	Categoría taxonómica especie
	Taxon superior Frangula
	Sinónimo taxonómico Rhamnus frangula
Reino
Reino	Plantae
Orde	Rosales
Familia	Rhamnaceae
Xénero	Rhamnus
Especie	R. frangula
	Sinonimia Lista * Frangula alnus Mill. Frangula atlantica Grubov; Frangula dodonei Ard. nom. inval.; Frangula frangula H.Karst.; Frangula nigra Samp.; Frangula pentapetala Gilib.; Frangula vulgaris Hill; Girtanneria frangula Neck.; ;
Localización
	Área de distribución Xinjiang
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/02z5bbq
UNII	824G7B958Y
ITIS	504744
OTT	714690
UICN	164056
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890) "Q123859268 " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

O sanguiño^[3] (Rhamnus frangula ou Frangula alnus) é un arbusto de 3-6 metros de altura que medra en bosques húmidos de Europa, Asia e norte de África.

É un arbusto de ramas ergueitas non espiñoso. A casca presenta manchas chamadas lenticelas. As follas caedizas, alternas, ovais, pecioladas con nervaduras sobresaíntes no envés. As flores son pequenas, hermafroditas, con cinco pétalos e de cor rosada ou verdosa. Os froitos son vermellos que se volven pardos ó madurar. Trátase dun arbusto típico de chans moi húmidos en substratos silíceos, amplamente estendido por Europa.

Cómpre non confundir esta especie co sangomiño (Cornus sanguinea).

Propiedades

Son purgantes e colagogos, mantendo os seus efectos por varios días. Nas herboristerías comercialízase co nome de frángula pero hai que extremar o coidado no seu consumo pois en fresco é moi purgante e vomitivo, especialmente nos nenos. Contén diversos principios activos como frangulina, gluco-frangulina, ácido crisofánico, fisiciona, crisofanol etc.

Señor San Bartolomeu/ feito de pau de sanguiño/ líbrame, santo bendito/ do lobo de Rianxiño ^[4].

Distribución

É moi común en toda Galiza. Dáse en Europa, Asia e norte de África. En España é moi abundante nos bosques de ribeira. Aparece nos ríos Tera e Negro na provincia de Zamora. Na provincia de León aparece en La Cepeda e La Valdería. No río Carrión, río Adaja, alto Douro etc. No Sistema Central na Serra de Ayllón, Serra de Guadarrama, Serra de Gredos e Serra de Gata.

Nome común

Zangariño, xanquiño, xanguiño, senquiño, sanquiño, sanguño, sangumio, sanguiño, sanguino, sanguillo, sangubiño, sangubino, sangubín, sangriño, sangrino, sangomio, sangomín, sangobiño, sangobino, sangobín, sancomiño, samboguiño e sabuguiño^[5].

Notas

↑ "Frangula dodonei Ard.". The International Plant Names Index. Consultado o 3 de marzo de 2013.
↑ "The Plant List: A Working list of All Plant Species".
↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para sanguiño.
↑ Refírese a unha capela dedicada a este santo, nuns cons de Rianxo. Rianxiño é un lugar da parroquia de Santa Comba de Rianxo. Fermín Bouza-Brey: "Cantigas populares da Arousa", en Arquivos do Seminario de Estudos Galegos III, 1929, 153-204 [en facsímile II], 184.
↑ "Sanguiño (Rhamnus frangula L.)". Atlas Lingüístico Galego. Consultado o 17 de setembro de 2016.

Véxase tamén

Outros artigos

As árbores na cultura popular galega

Ligazóns externas

Eintrag bei GRIN Taxonomy for Plants (en inglés)
Inhaltsstoffe des Faulbaums (en alemán)

[1] "Frangula dodonei Ard.". The International Plant Names Index. Consultado o 3 de marzo de 2013.

[2] "The Plant List: A Working list of All Plant Species".

[3] Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para sanguiño.

[4] Refírese a unha capela dedicada a este santo, nuns cons de Rianxo. Rianxiño é un lugar da parroquia de Santa Comba de Rianxo. Fermín Bouza-Brey: "Cantigas populares da Arousa", en Arquivos do Seminario de Estudos Galegos III, 1929, 153-204 [en facsímile II], 184.

[5] "Sanguiño (Rhamnus frangula L.)". Atlas Lingüístico Galego. Consultado o 17 de setembro de 2016.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]