Praia nudista

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Praia de Abricó, unha praia naturista no Brasil.

Unha praia nudista é aquela praia na que está permitido ou é costume practicar o naturismo. O resto das praias, nas que é costume tapar os xenitais, coñécense como "téxtiles" ou "de top-less", se as mulleres poden prescindir da parte superior do biquini ou traxe de baño.

Localización[editar | editar a fonte]

En 2009, o xeógrafo Emmanuel Jaurand constatou a existencia de praias nudistas autorizadas en 43 países do mundo, localizadas principalmente en Europa (a maioría na Unión Europea) e en América. Indicou que algúns países observan certa tolerancia con respecto a este tipo de lugares, citando a China, Indonesia, Turquía ou Costa Rica. Finalmente, no resto do planeta, estas praias non parecen ter “unha existencia oficial (…) nin existencia ningunha”. Nestes últimos casos, cando existen de xeito extraoficial, sitúanse preto de balnearios internacionais.[1] Once países do continente americano teñen praias nudistas autorizadas.[1]

En Galiza[editar | editar a fonte]

Praia de Barra.
Praia das Combouzas.
Cartel informativo na praia de Bastiagueiro Pequeno

En Galiza o naturismo non é obxecto de lexislación, é dicir, nin está prohibido nin está permitido en espazos acoutados. O código legal actual non fai mención á práctica puntual ou usual de ir espido, polo que calquera podería camiñar nu pola rúa ou na praia, sen que ninguén lle puidese sinalar que iso é delito. Ora ben, é relativamente frecuente observar como o naturismo, cando se practica en praias téxtiles, dá lugar a protestas veciñais e dos demais bañistas[Cómpre referencia].

Nalgúns casos, as praias nudistas son calas pequenas e de difícil acceso; noutros, son parte dunha maior, máis afastadas da entrada e algo separadas por dunas. As máis coñecidas son:

No resto de Europa[editar | editar a fonte]

A existencia de praias nudistas autorizadas ou toleradas dentro da Unión Europea está suxeita á lexislación vixente de cada estado. Así, en Finlandia o nudismo é legal en todos os lugares e en todas as circunstancias e nalgúns países xermánicos (Alemaña, Austria), a nudez está “permitida en todas partes agás onde estea expresamente prohibida”.[12]

Na maioría das praias de Dinamarca[13][14] e nalgunhas de Noruega[15] a roupa é opcional. En Alemaña hai áreas de baño con roupa opcional en parques públicos en cidades como Múnic[16] e Berlín.[17] Tamén é opcional o traxe de baño nas praias dalgúns destinos de vacacións como Creta, agás nalgunhas praias urbanas,[18] e por exemplo Barcelona ten dúas praias con áreas nudistas situadas no centro da cidade (Barceloneta e Mar Bella).[19] O Ministerio de Agricultura e Medio Ambiente de España enumera máis de 240 praias nudistas oficiais.[20]

No resto do mundo[editar | editar a fonte]

Noutras partes do mundo hai praias oficiais en Australia, Israel e Suráfrica. En Nova Zelandia pódese ir espido en calquera praia onde se acepte a nudez, polo que non hai praias nudistas oficiais.[21] A primeira praia de Suráfrica foi autorizada en 2015 na Reserva Natural de Mpenjati, situada na rexión de Wild Coast, a uns 150 km de Durban.[22][23]

Historia[editar | editar a fonte]

Praia nudista alemá, 1984.

Durante un cruceiro, o rei Eduardo VIII e a súa parella Wallis Simpson pararon nunha praia da illa de Rab, onde o rei obtivo un permiso especial do goberno local para nadar espido, co que se converteu na primeira praia nudista oficial do mundo.[24] As praias nudistas comezaron a popularizarse na década de 1950 na costa francesa[25] e dende entón estendéronse polo mundo. Algunhas forman parte dunha área nudista maior, como ocorre en Cap d'Agde.

As décadas de 1960 e 1970 viron aparecer certa tolerancia coas praias nudistas nos Estados Unidos. Un exemplo foi Jacob Riis Park, onde o nudismo estaba limitado a "Bay One", a sección máis ao norte demarcada informalmente por diques. Orixinalmente frecuentada por homes homosexuais, a popularidade expandiuse aos naturistas tradicionais, incluídas ás familias. Cando o parque pasou a formar parte da Gateway National Recreation Area en 1972, a lei federal substituíu as leis locais de exhibición indecente. En 1974 aprobouse unha lei da cidade que prohibiu explicitamente a nudez no parque, mais a United States Park Police continuou coa súa política de indulxencia a non ser que se violasen outras leis. A nudez ilegalizouse mediante unha lei estatal de 1983.[26]

Aínda que o desenvolvemento das praias nudistas foi separado das asociacións nacionais naturistas, algúns destes grupos amosaron interese neles e axudaron a protexelas legalmente e a través de publicación de guías de comportamento.[27]

En Galicia[editar | editar a fonte]

En 1975 comezou a practicarse o nudismo en praias de Galicia, o que levou a que varias persoas fosen detidas na praia de Barra. No verán de 1983, a praia de Baroña, a que acudían nudistas dende a década anterior, converteuse no centro das actividades da Coordinadora Nudista-Ecologista Radical, liderada polo economista Miguel Cancio e o concelleiro da Coruña Pedro Arias. Os seus integrantes sufriron ataques e 14 persoas foron detidas. Despois destes sucesos comezou o proceso de despenalización, que chegou en 1989 coa modificación do Código Penal que suprimía o delito de escándalo público.[28][29][30]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Jaurand, Emmanuel (2009). "Les plages nudistes, une exception occidentale ?". Géographie et cultures (67): 47–64. Consultado o 9 de outubro de 2015. 
  2. Isla de Ons (en castelán)
  3. Cuando la opción es desnudarse
  4. 4,0 4,1 Descubre o Salnés
  5. Playas de Carreirón
  6. "Illa de Arousa". Arquivado dende o orixinal o 25 de agosto de 2017. Consultado o 24 de agosto de 2017. 
  7. Vilar-Corrubedo
  8. Cuatro arenales en los que está permitido practicar el nudismo y varias zonas solitarias
  9. Ficha en Turgalicia
  10. "Pontedeume Turismo". Arquivado dende o orixinal o 23 de xullo de 2016. Consultado o 30 de agosto de 2016. 
  11. Derrumbe en la zona nudista de Ponzos
  12. La Rédaction (25 de setembro de 2014). "La loi encadre le naturisme". Le Parisien (en francés). 
  13. "Naturism and free beaches in Denmark.". Scandinavian Naturist Federations. 2005. Arquivado dende o orixinal o 06-02-2005. Consultado o 23-12-2011. é posible e está permitido estar espido en calquera praia de Dinamarca con dúas grandes excepcións: Holmsland Klit e Hennestrand. O único requisito é manter un comportamento decente. 
  14. "Nude Beaches in Scandinavia". naturistnet.org. 20120429012925. Arquivado dende o orixinal o 29-04-2012. Consultado o 9-9-2015. 
  15. "Nude Beaches in Norway". Scandinavian Naturist Federations. 20120429013741. Arquivado dende o orixinal o 29-04-2012. Consultado o 23-10-2011. 
  16. "FKK baden in und rund um München - das Nacktbaden Special". ganz-muenchen.de. Consultado o 9 de setembro de 2015. 
  17. "Berlin". Active naturists. 8-7-2008. Consultado o 8-8-2016. 
  18. "Crete". Active naturists. 24-1-2009. Consultado o 14-3-2013. 
  19. "Barcelona". Active naturists. 20-4-2012. Consultado o 14-3-2013. 
  20. "Guía de playas". magrama.gob.es (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 13 de outubro de 2016. Consultado o 15 de setembro de 2022. .
  21. High Court of New Zealand (5 de xullo de 1991). Ceramalus v Police AP No 76/91 (en inglés). 
  22. La Rédaction (3 de abril de 2015). "Afrique du Sud: première plage nudiste". www.bbc.com (en francés). 
  23. La Rédaction (afp/nxp) (2 de abril de 2015). "Première plage nudiste «autorisée» ouverte en Afrique". Tdg.ch (en francés). 
  24. "A King who fell in love in Dubrovnik". The Dubrovnik Times. Consultado o 7 de xaneiro de 2019. 
  25. Mize, Melanie. "NUDE BEACHES DON'T BE SHY: TAKE EVERYTHING OFF!". Travel Channel. Arquivado dende o orixinal o 17-11-2011. Consultado o 23-12-2011. 
  26. "Nude Sunbathing at Riis Park Is Banned by New State Law". The New York Times. 1983-06-27. ISSN 0362-4331. Consultado o 2021-03-18. 
  27. Boura, Malcolm (verán 2007). "Campaigning". British Naturism. BN 172: 31. ISSN 0264-0406. 
  28. Baroña 1983, la verdad al desnudo
  29. Miguel Cancio, el viejo profesor freeke
  30. …y con ellos llegó el despelote

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]