Lingua mainatari

Localización
	País Venezuela

	Instancia de lingua
	Subclase de linguas macroarauacas

Lingua mainatari
	Instancia de lingua
	Subclase de linguas macroarauacas
Clasificación lingüística
	linguaxe humana; ↳ lingua indíxena; ↳ linguas indíxenas de América; ↳ linguas indíxenas de América do Sur; ↳ linguas macroarauacas
Localización
	País Venezuela
	Wikidata

A lingua mainatari (tamén escrita como maihanatari) é unha lingua morta e pobremente estudada que pertence á familia das linguas arauacas. Foi falada outrora en Venezuela nas beiras do río Castaña-Paraná, un tributario do río Siapa da conca do Orinoco.^[1]^[2] Estaba estreitamente relacionada coa lingua yabaâna.

Vocabulario

A lingua mainatari está pobremente rexistrada. Só 52 palabras foron recollidas por Johann Natterer en 1831.^[1]^:73 As palabras en mainatari de Ramirez (2019), citadas por Natterer (1831), amósanse a continuación:^[3]

Galego	Mainatari
cabeza	-júhu-dau
cabelo	-ʃehi
orella	-tehĩn
ollo	-awi
nariz	-ti
boca	-numa
dente	-aida
pé	-eti
coxa	-hohi
man	-kapi
barriga	-paga
carne	-ʃné
branco (persoa)	jalanai
irmán	baaba, -iejú
irmá	meme, -tegau
sol	kamóhu
lúa	kamu (?)
estrela	siwi
auga	uni
casa	paigü
fogo	ikatʃe
eu	no-
que?	maĩna
can	biga-di
tapir	amáhingo
Tayassu pecari	hapitʃa
veado	anhinga
xaguar	ʃawü
Cracidae	tumuku
Nothocrax urumutum	ʃahimahin
Pipile cujubi	koragü
voitre	wagu
papagaio	itihĩn
tartaruga jabuti	ʃanaʃu
peixe	maʃatʃi
jamaru (cabaza)	kakuhida
mandioca	kehi / keʃi
mbeju	kai
millo	tʃono
banana	banala
arco	kurapa
canoa	iʃaa
caxiri	ʃaraki
machada	ʃipala
pote	orusu
rede	mengü
zarabatana	watahũn

Notas

1 2 Ramirez, Henri (2020). Enciclopédia das línguas Arawak: acrescida de seis novas línguas e dois bancos de dados 2 (1 ed.). Curitiba: Editora CRV. ISBN 978-65-5578-892-1. doi:10.24824/978655578892.1. Arquivado dende o orixinal o 24 de xuño de 2021. Consultado o 04 de xuño de 2024.
↑ Jolkesky, Marcelo Pinho de Valhery. 2016. Estudo arqueo-ecolinguístico das terras tropicais sul-americanas Arquivado 2021-04-18 en Wayback Machine.. Ph.D. dissertation, Universidade de Brasilia.
↑ Ramirez, Henri (2020). Enciclopédia das línguas Arawak: acrescida de seis novas línguas e dois bancos de dados 4 (1 ed.). Curitiba: Editora CRV. ISBN 978-65-251-0231-3. doi:10.24824/978652510231.3. Arquivado dende o orixinal o 2021-06-24. Consultado o 2021-04-08.

Véxase tamén

Bibliografía

Aikhenvald, Alexandra Y. (1999). "The Arawak language family". En Aikhenvald, Alexandra Y.; Dixon, R.M.W. The Amazonian languages. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 65–106.

[Ramirez-2020-3-1] 1 2 Ramirez, Henri (2020). Enciclopédia das línguas Arawak: acrescida de seis novas línguas e dois bancos de dados 2 (1 ed.). Curitiba: Editora CRV. ISBN 978-65-5578-892-1. doi:10.24824/978655578892.1. Arquivado dende o orixinal o 24 de xuño de 2021. Consultado o 04 de xuño de 2024.

[Jolkesky-2016-2] Jolkesky, Marcelo Pinho de Valhery. 2016. Estudo arqueo-ecolinguístico das terras tropicais sul-americanas Arquivado 2021-04-18 en Wayback Machine.. Ph.D. dissertation, Universidade de Brasilia.

[Ramirez-2020-4-3] Ramirez, Henri (2020). Enciclopédia das línguas Arawak: acrescida de seis novas línguas e dois bancos de dados 4 (1 ed.). Curitiba: Editora CRV. ISBN 978-65-251-0231-3. doi:10.24824/978652510231.3. Arquivado dende o orixinal o 2021-06-24. Consultado o 2021-04-08.

[1]

[2]

[3]