Joakim Noah

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Joakim Noah
Joakim Noah 3.jpg
Memphis Grizzlies – No. 55
Pivote
Información persoal
Nacemento 25 de febreiro de 1985 (34 anos)
Estado de Nova York Nova York, Nova York
Nacionalidade Flag of France.svg Francia
Estados Unidos de América Estados Unidos
Suecia Suecia
Altura 2,11 m (6 ft 11 in)
Peso oficial 104 kg (230 lb)
Información da carreira
Instituto United Nations International (NY)
Poly Prep (Brooklyn, NY)
Lawrenceville (NJ)
Universidade Florida (2004–2007)
NBA Draft 2007 / Rolda: 1 / Elección: 9

Por Chicago Bulls

Carreira desde 2007
Historial de equipos
Chicago Bulls (2007–2016)
New York Knicks (2016–2018)
Westchester Knicks (2017)
Memphis Grizzlies (2018–presente)
Premios e galardóns
NBA All-Star (20132014)
Primeiro equipo All-NBA (2014)
Defensor do Ano da NBA (2014)
Campión da NCAA (2006, 2007)
Información en nba.com

Joakim Simon Noah, nado o 25 de febreiro de 1985 en Nova York, é un xogador profesional internacional de baloncesto que xoga para os New York Knicks da National Basketball Association (NBA) que xoga nos Memphis Grizzlies da National Basketball Association (NBA). Neoiorquino de nacemento, é fillo de nai sueca e de pai francés, tendo as nacionalidades estadounidense, sueca e francesa, con cuxa selección nacional xoga. A nivel universitario xogou para a Universidade de Florida, onde gañou dous campionatos da NCAA de xeito consecutivo: 2006 e 2007. Xa como profesional foi seleccionado no Draft da NBA de 2007 polos Chicago Bulls no noveno posto da primeira rolda. Noah é dúas veces All-Star da NBA e gañou o premio ao Defensor do Ano da competición en 2014.

Traxectoria deportiva[editar | editar a fonte]

Instituto e universidade[editar | editar a fonte]

Noah xogou a baloncesto en diferentes institutos da contorna de Nova York e Nova Jersey, participando ademais en numerosos torneos na rúa, onde recibía o alcume de "The Noble One" (do inglés: o da nobreza), xa que alguén ouviu dicir que era fillo dun famoso tenista profesional. No seu último ano de instituto alcanzou o título estatal tras facer unha media de 24 puntos e 12 rebotes por partido. Tras o instituto ingresa na Universidade de Florida.

Durante a súa primeira temporada cos Florida Gators xogou pouco máis de 10 minutos por partido, facendo unah media de tan só 3,9 puntos e 2,7 rebotes por encontro. Mellorou notabelmente no seu segundo ano, liderando ao seu equipo en puntos (14,2 por partido) e tapóns (2,4), sendo segundo en rebotes (7,1), só por detrás do seu compañeiro Al Horford. De ser case un descoñecido ao comezo da temporada, pasou a ser un xogador moi considerado en todo o país, tendo moitas opcións dunha boa posición no Draft da NBA de 2006. Porén, tras gañar o título da NCAA, anunciou, xunto aos seus compañeiros Al Horford e Corey Brewer, a súa intención de permanecer un ano máis na universidade, repetindo triunfo por segundo ano consecutivo. No torneo de 2006 Noah foi nomeado Xogador máis destacado. O 3 de abril de 2006 liderou aos Gators na vitoria na final ante os UCLA Bruins por 73-57, conseguindo 16 puntos, 9 rebotes e o récord de tapóns nunha final con 6.

NBA[editar | editar a fonte]

Foi elixido na novena posición do Draft da NBA de 2007 por Chicago Bulls, sendo a primeira vez na historia do draft que un trío de xogadores procedentes da mesma universidade (Noah, Horford e Brewer) logran colocarse entre as 9 primeiras posicións do mesmo. O 6 de novembro debuta na liga saíndo desde o banco, despois de terse perdido os tres primeiros partidos da temporada por mor dunha lesión no nocello. O seu primeiro ano non foi moi destacado, mais o seu decoro xa comezara a gustar aos siareiros de Chicago.

A súa segunda temporada na NBA non empezou demasiado ben. Tras un verán difícil no que se viu envolvido en asuntos de alcol e drogas, Noah non chegou nun bo momento, realizando unha primeira parte da temporada pésima. Tanto que Aaron Gray chegou a quitarlle o posto de pivote titular, até que o Noah combativo dos seus anos de universidade e a súa primeira temporada na liga rexurdiu e fíxose de novo co posto de 5 titular. Terminou a temporada regular a gran nivel e chegou co seu equipo na primeira rolda dos playoffs da Conferencia Leste, onde esperaban os vixentes campións: Boston Celtics. Alí terminou de explotar e foi unha das claves duns Bulls que forzarían o sétimo partido, aínda que acabaron perdendo nunha eliminatoria de gran nivel. Con todo, foi no sexto partido onde Noah se amosou decisivo de verdade: co marcador 123-123, na terceira prórroga, roubou un balón a Paul Pierce e percorreu o campo para acabar cun mate que se converteu nun 2+1 e que ademais significou a sexta falta do xogador dos Celtics. Os Bulls gañarían ese partido por 128-127.

O 21 de abril de 2014, Noah foi nomeado Mellor Defensor da NBA.[1] É o segundo xogador dos Chicago Bulls en gañar este premio, despois de que Michael Jordan o gañase na temporada 1987-88. O 4 de xuño de 2014, Noah foi nomeado no Mellor Quinteto da NBA de 2014.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. NBA.com, ed. (21 de abril de 2014). "Joakim Noah wins Kia Defensive Player award" (en inglés). Consultado o 6 de maio de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]