Henrique Harguindey

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Henrique Harguindey
Henrique Harguindey.jpg
Henrique Harguindey.
Datos persoais
Nacemento 4 de xaneiro de 1946 (71 anos)
Lugar Galicia Lugo, Galicia
Actividade
Lingua Galego
Xéneros Ensaio e tradución

Henrique Harguindey Banet, nado en Lugo o 4 de xaneiro de 1946, é un escritor e tradutor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciado en Filoloxía Francesa e catedrático de francés, foi un dos promotores da Agrupación Cultural O Facho.

Obras[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Contos Populares, BBdCG.
  • Textos para o ensino do galego, 1976, Edicións do Rueiro.
  • Xeografía descriptiva de Galicia, 1979, Edicións do Rueiro.
  • Contos galegos, Biblioteca Básica da Cultura Galega, 1983, Galaxia (con Maruxa Barrio).
  • Lerias e enredos para os máis pequenos, 1983, Galaxia (con Maruxa Barrio).
  • Antoloxía do conto popular galego, 1994, Galaxia (con Maruxa Barrio).
  • Contos populares galegos: animais, 1995, Galaxia (con Maruxa Barrio).
  • Estilo de exercicios, para exercicios de estilo, 1995, Xerais (con Xosé Manuel Pazos).
  • O mal do zapateiro e outros contos, 1998, Xunta de Galicia.
  • Unha maré de palabras, 2005, Museo Massó, Xunta de Galicia.
  • Urbi et orbi. Dende o galego para o mundo, 2011.

Traducións[editar | editar a fonte]

  • O poema do país que ten fame de Paol Keineg, 1978, Edicións do Rueiro.
  • O estraño cabaleiro, de Michel de Ghelderode, 1981, Cadernos da Escola Dramática Galega.
  • Farsa do mestre Pathelin, Cadernos da Escola Dramática Galega.
  • Ubu Rei de Alfred Jarry, 1989, Cadernos da Escola Dramática Galega.
  • Amazonia, de Gabrion, 1990, Xerais.
  • A máquina perplexa, de Marc Wasterlain, 1990, Xerais.
  • O mestre dos robots, de Marc Wasterlain, 1990, Xerais.
  • Alerta en África, de Jean-Pierre Autherman, 1991, Xerais.
  • A deusa dos ollos de xade, de Dieter, 1991, Xerais.
  • Dinghys-Dinghys: Lannapurna club, de Marc Barceló, 1991, Xerais.
  • Gargantúa e Pantagruel de François Rabelais, 1991, Xunta de Galicia.
  • Os homes transparentes, de Marc Wasterlain, 1991, Xerais.
  • A prisioneira, de Jean-Pierre Autheman, 1991, Xerais.
  • Tumuc-Humac, de Gabrion, 1991, Xerais.
  • A amnesia dos Dalton, de Morris, 1992, Xerais.
  • Capitán Futuro, de Jean Bourguignon, 1992, Xerais.
  • O imperio do Pacífico, de Jean-Pierre Autheman, 1992, Xerais.
  • Satí: Basil & Victoria, de Yann Lepennetier, 1992, Xerais.
  • Cartas das Illas Bailarinas, de Jacques Prévert, 1996, Xerais.
  • A noite xusto antes dos bosques. Combate de Negro e de can, de Bernard-Marie Koltès, 1996, Laiovento.
  • Macbett, de Eugène Ionesco, 1998, Xerais.
  • O reiciño de Galicia de Victor Hugo, 1998, Laiovento.
  • Cándido ou o optimismo, de Voltaire, 1999, Xerais.
  • Historia do rei Kabul 1º e do seu pinche Galván de Max Jacob, 1999, Ir Indo.
  • Roberto di que_,de Siglint Kessler, 1999, Kalandraka.
  • Tres pezas cómicas medievais, 1999, Universidade da Coruña.
  • Os constructores de imperios ou O Schmürz, de Boris Vian, 2000, Laiovento.
  • A escuma dos días, de Boris Vian, 2001, Laiovento.
  • A cantante calva de Eugène Ionesco, 2002, Laiovento.
  • Cuarto libro, de François Rabelais, 2004, Laiovento.
  • Rinoceronte, de Eugène Ionesco, 2004, Laiovento.
  • Emilio ou da educación, de Jean-Jacques Rousseau, 2006, Universidade de Santiago.
  • O burgués fidalgo, de Molière, 2007, Laiovento.
  • O caso da rúa de Lourcine, de Eugène Labiche, 2008, Laiovento.
  • Zazí no metro, de Raymond Queneau, 2009, Laiovento.
  • Historia do nobre Ponto, que foi rei de Galiza e de Bretaña, anónimo, 2015, Rinoceronte.
  • O derradeiro día dun condenado. Claude Gueux, de Victor Hugo, 2017, Laiovento.

Premios[editar | editar a fonte]

  • Premio de tradución da II Gala do Libro Galego no 2017, por Historia do nobre Ponto, que foi rei de Galiza e de Bretaña.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]