Eugène Ionesco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Eugène Ionesco
Eugene Ionesco 01.jpg
Nome completo Eugen Ionescu
Nacemento 26 de novembro de 1909
Lugar Slatina
Falecemento 28 de marzo de 1994
Lugar París
Soterrado Cemiterio de Montparnasse
Nacionalidade Francia e Romanía
Alma máter Universidade de Bucarest
Ocupación dramaturgo, escritor, pintor, poeta e crítico literario
Premios Orde do Mérito das Ciencias e as Artes, Austrian State Prize for European Literature, Prince Pierre Award, Pour le Mérite e Premio Jerusalén
editar datos en Wikidata ]

Eugène Ionesco (en romanés Eugen Ionescu), nado en Slatina o 26 de novembro de 1909 e falecido en París o 28 de marzo de 1994, foi un dramaturgo e escritor francés de orixe romanesa. Foi un dos principais dramaturgos do teatro do absurdo, e elixido membro da Academia Francesa.

Biografía[editar | editar a fonte]

De pai romanés e nai francesa, viaxou a París cun ano de idade e viviu alí ata os trece anos. En 1925 volve a Romanía e estuda a carreira de Letras. Ensina francés durante tres anos nun Instituto de Bucarest, ata que en 1938 regresa a Francia para establecerse definitivamente. Traballou nunha editorial, despois nun banco e comezou unha tese doutoral sobre a morte na poesía francesa que non chegou a rematar. Relacionouse co grupo da revista literaria Cahiers du Sud antes de adicarse por enteiro á súa produción dramática.

Tumba de Eugène Ionesco

Faleceu en 1994 e está enterrado no cemiterio de Montparnasse en París.

A súa primeira obra de teatro, A cantante calva estreouse no Théâtre des Noctambules en 1950, causando un tremendo escándalo, pero a súa intelixencia, novidade e ruptura coa lóxica lévano á fama, fama que non lle abandonaría nas súas posteriores obras. Ionesco foi, xunto o irlandés Samuel Beckett, o pai do teatro do absurdo, mediante o cal el fai "dun texto burlesco, un xogo dramático; e dun texto dramático un xogo burlesco". Máis aló da mera ridiculización de situacións banais, as obras de Ionesco debuxan de modo tanxible a soidade dos humanos e a insignificancia da propia existencia.

Obras[editar | editar a fonte]

Teatro[editar | editar a fonte]

  • A cantante calva (1950).
  • Les salutations (1950).
  • A lección (1951).
  • Les chaises (1952) (As cadeiras). Estreada en galego por Sarabela Teatro en 1992.
  • Le maître (1953).
  • Victimes du devoir (1953) (Vítimas do deber).
  • La jeune fille à marier (1953).
  • Amédée ou comment s'en débarrasser (1954) (Amadeu ou cómo saír do paso).
  • Jacques ou la soumission (1955) (Xacobe ou a submisión). Estreada en galego por Sarabela Teatro en 1988.
  • Le nouveau locataire (1955) (O novo inquilino).
  • Le tableau (1955).
  • L'impromptu de l'alma (1956) (A improvisación da alma).
  • L'avenir est dans les œufs (1957).
  • Tueur sans gages (1959).
  • Scène à quatre (1959).
  • Rhinocéros (1959) (Rinoceronte)[1]
  • Apprendre à marcher (1960).
  • Délire à deux (1962) (Delirio a dúo).
  • Le Roi se meurt (1962) (O rei morre).
  • Le piéton de l'air (1963) (O peón do aire).
  • La soif et la faim (1965) (A sede e a fame).
  • La lacune (1966).
  • Jeux de massacre (1970) (O xogo da peste).
  • Macbett (1972).
  • Ce formidable bordel! (1973) (Ese formidable bordel).
  • L'homme aux valises (1975) (O home das maletas).
  • Voyage chez les morts (1980) (Viaxes a outro mundo).

Ensaios[editar | editar a fonte]

  • La tragédie du langage (1958).
  • Expérience du théâtre (1958).
  • Discours sur l'avant-garde (1959).
  • Notas e contranotas (1962).
  • Découvertes (Descubrementos) (1969).
  • Antídotos (1977).
  • Le blanc et le noir (O blanco e o negro) (1981).

Diarios, novelas e artigos[editar | editar a fonte]

  • La Vase (1956).
  • Le Piéton de l'air (1961).
  • Journal en miettes (1967).
  • Présent passeé, Passe présent (1968).
  • Le solitaire (1973).
  • La photo du colonel (A foto do coronel) (1962).
  • La vase (1970).
  • O solitario (1974).
  • Contos para nenos menores de tres anos (1976).
  • Un home en cuestión (1979) Recompilación de artigos.
  • A busca intermitente (1987) .

En lingua galega[editar | editar a fonte]

Os libros de Eugène Ionesco non foron aínda traducidos ao galego. Porén, si que foron representadas as súas obras:

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]