Gran Premio de México de 1987

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of Mexico.svg Gran Premio de México de 1987
Detalles da carreira
Carreira 14 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1987.
Trazado do circuíto de Hermanos Rodríguez.
Trazado do circuíto de Hermanos Rodríguez.
Data 18 de outubro 1987
Nome oficial Gran Premio de México
Localización Autódromo Hermanos Rodríguez, Cidade de México,México
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´421 km
Distancia 63 voltas, 278´523 km
Clima Asollado e cálido
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Honda
Tempo 1:18.383
Volta rápida
Piloto Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Williams-Honda
Tempo 1:19.132 na volta 57
Podio
Primeiro Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Honda
Segundo Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Williams-Honda
Terceiro Italia Riccardo Patrese Brabham-BMW

O Gran Premio de México de 1987 de Fórmula 1 celebrouse na Cidade de México o 18 de outubro de 1987. A carreira, que foi a décimo cuarta da Fórmula Un de 1987. Foi o 11º Gran Premio de México e o segundo desde o regreso ao calendario do Mundial do Autódromo Irmáns Rodríguez, logo da súa renovación.

Resumo[editar | editar a fonte]

A carreira disputouse durante un total de 63 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia de carreira de 279 quilómetros. A carreira dividiuse involuntariamente en dúas partes logo de que o piloto británico Derek Warwick chocara fortemente co seu Arrows A10 a gran velocidade na saída da curva Peraltada na volta 31. Os resultados das primeiras 30 voltas combináronse cos resultados da segunda carreira de 33 voltas para crear un resultado combinado.

A carreira foi gañada polo piloto británico Nigel Mansell pilotando un Williams FW11B. O tempo combinado de Mansell sobre as 63 voltas foi 26 segundos máis rápido que o seu compañeiro de equipo, o brasileiro e eventual campión do mundo de 1987, Nelson Piquet. Piquet en realidade foi o primeiro en chegar ao final da segunda manga, pero a vantaxe de Mansell sobre Piquet no momento do accidente de Warwick era substancialmente maior. Piquet atrasouse logo dunha colisión con Alain Prost (McLaren MP4/3) ao principio da carreira.

Foi a sexta e última vitoria nun Gran Premio de Mansell durante a tempada de 1987. Riccardo Patrese terminou en terceiro lugar pilotando un Brabham BT56. Foi o mellor resultado de Patrese desde que terminara terceiro no Gran Premio de Italia de 1984. Foi o segundo podio do ano para Brabham. Brabham só lograría outro podio antes da súa retirada en 1992.

O desgaste afectou fortemente á carreira e só quince coches tomaron a segunda saída da carreira. Ao final sobreviviron nove. O coches de aspiración natural do Jim Clark Trophy metéronse nos puntos con Philippe Alliot (Lola LC87) logrando o seu terceiro resultado top seis da tempada.

A vitoria de Mansell permitiulle achegarse a doce puntos do líder do campionato, o seu compañeiro de equipo. A falta de dúas carreiras, só os dous pilotos de Williams tiñan suficientes puntos para gañar o campionato.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Honda 63 1:26:24.207 1 9
2 6 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Williams-Honda 63 + 26.176 3 6
3 7 Italia Riccardo Patrese Brabham-BMW 63 + 1:26.879 8 4
4 18 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Arrows-Megatron 63 + 1:41.352 12 3
5 19 Italia Teo Fabi Benetton-Ford 61 + 2 voltas 6 2
6 (1) 30 Francia Philippe Alliot Lola-Ford 60 + 3 voltas 24 1
7 (2) 3 Flag of the United Kingdom.svg Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 60 + 3 voltas 22
8 (3) 4 Francia Philippe Streiff Tyrrell-Ford 60 + 3 voltas 25
9 (4) 29 Francia Yannick Dalmas Lola-Ford 59 + 4 voltas 23
Ret 12 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna Lotus-Honda 54 Embrague 7
Ret 16 Italia Ivan Capelli March-Ford 51 Fuga auga 20
Ret 21 Italia Alex Caffi Osella-Alfa Romeo 50 Motor 26
Ret 26 Italia Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron 43 Fuaga auga 21
Ret 23 España Adrián Campos Minardi-Motori Moderni 32 Transmisión 19
Ret 25 Francia René Arnoux Ligier-Megatron 29 Temperatura 18
Ret 17 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Arrows-Megatron 26 Accidente 11
Ret 8 Italia Andrea de Cesaris Brabham-BMW 22 Accidente 10
Ret 28 Austria Gerhard Berger Ferrari 20 Turbo 2
Ret 20 Bélxica Thierry Boutsen Benetton-Ford 15 Eléctrico 4
Ret 24 Italia Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 13 Turbo 14
Ret 27 Italia Michele Alboreto Ferrari 12 Motor 9
Ret 9 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Zakspeed 3 Turbo 13
Ret 2 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson McLaren-TAG 1 Colisión 15
Ret 11 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Lotus-Honda 1 Colisión 16
Ret 10 Alemaña Christian Danner Zakspeed 1 Colisión 17
Ret 1 Francia Alain Prost McLaren-TAG 0 Colisión 5
Source:[1]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos nos catro grupos de clasificación.

Notas[editar | editar a fonte]


Carreira anterior:
Gran Premio de España de 1987
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1987
Carreira seguinte:
Gran Premio do Xapón de 1987
Carreira anterior:
Gran Premio de México de 1986
Gran Premio de México Carreira seguinte:
Gran Premio de México de 1988

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. "1987 Mexican Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de novembro de 2014. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]