Gran Premio de Australia de 1998

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Australia Gran Premio de Australia de 1998
Detalles da carreira
Carreira 1 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1998.
Trazado do circuíto de Adelaide.
Trazado do circuíto de Adelaide.
Data 8 de marzo 1998
Nome oficial LXIII Qantas Australian Grand Prix
Localización Circuíto de Melbourne
Melbourne, Australia
Percorrido Circuíto urbano
5´303 km
Distancia 58 voltas, 307´574 km
Climadespexado con temperaturas máximas que alcanzaronn os 24 graos no inicio, aumentando ata os 30 graos ao final da carreira.
Pole position
Piloto Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Tempo 1:30.010
Volta rápida
Piloto Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Tempo 1:31.649 na volta 39
Podio
Primeiro Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Segundo Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes
Terceiro Alemaña Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome


O Gran Premio de Australia de 1998 foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 8 de marzo de 1998 en Melbourne. Foi a primeira carreira do Campionato Mundial de Fórmula Un de 1998 e a 63ª carreira na historia combinada do Gran Premio de Australia que data do 100 Miles Road Race de 1928. A carreira disputada en 58 voltas ao circuíto de 5´3 quilómetros foi a sexta vez que se celebrarou no Albert Park, usado por primeira vez en 1953 e a terceira desde que o novo circuíto acolleu a carreira en 1996.

A carreira gañouna Mika Häkkinen no McLaren - Mercedes por diante do seu compañeiro de equipo David Coulthard en circunstancias controvertidas. O pilto de Williams Heinz-Harald Frentzen terminou en terceiro lugar. A carreira tamén representou a primeira vitoria para o fabricante de pneumáticos xaponés Bridgestone na Fórmula Un e a primeira carreira desde o Gran Premio do Canadá de 1991 non gañada por Goodyear. Johnny Herbert anotou o seu único punto da tempada.

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

Os McLarens de Mika Häkkinen e David Coulthard fixeron boas saídas desde a primeira fila da grella, pero o Ferrar de Michael Schumacher, que comezou a terceiro lugar, tamén tivo unha boa saída e intentou superar o segundo lugar de Coulthard. O piloto de Ferrari quedouse co McLarens, pero retirouse na 6ª volta cando fallou o seu motor. Este entregou o terceiro lugar ao Williams de Jacques Villeneuve, que era perseguido polo Benetton de Giancarlo Fisichella.

Logo da primeira rolda de paradas en boxes, Villeneuve atopouse detrás do seu compañeiro de equipo Heinz-Harald Frentzen, Eddie Irvine e Fisichella de Ferrari. Fisichella puido pasar a Frentzen pola terceira posición, pero despois retirouse por unha falla mecánica, deixando a Frentzen para terminar xusto por diante do Ferrari de Eddie Irvine que xogara cunha estratexia de parada única. Villeneuve foi dobrado pouco despois polos McLaren, pero aínda así logrou terminar en quinto lugar.

Na volta 36, ​​Häkkinen entrou aos pits de xeito inesperado, aparentemente logo dunha chamada pola radio. Pilotou directamente polo pitlane e volveu a carreira sen parar, pero perdeu o primeiro posto co seu compañeiro de equipo Coulthard. En 2007, o xefe de McLaren Ron Dennis afirmou que alguén accedeu ao sistema de radio do equipo:[1]

"Non manipulamos Grandes Premios nin os manipulamos, salvo que houbese algunha circunstancia excepcional, que ocorreu no Gran Premio de Australia de 1998, cando alguén accedeu á nosa radio e instruíu a Mika Häkkinen a entrar nos pits".

Unhas voltas antes do final da carreira, Coulthard deixou que Häkkinen o adiantase na recta principal. ambos tiñan un acordo previo á carreira polo que o piloto que lideraba na primeira curva gañaría a carreira, se estivese en condicións de facelo.[2] David Coulthard e o equipo de McLaren foron moi criticados. A situación en torno a Coulthard permitindo adiantar a Häkkinen acabaría por chegar ao Consello Mundial do Automobilimo. O veredicto foi que "calquera acto futuro prexudicial para os intereses da competición sería severamente castigado de acordo co artigo 151c do Código Internacional de Deportes". As "ordes de equipo" continuaron sendo polémicas na Fórmula Un e foron proscritas tras os acontecementos do Gran Premio de Austria de 2002, pero volveron a permitirse despois do Gran Premio de Alemaña de 2010. Frentzen logrou o terceiro posto para Williams.[3] A carreira foi a primeira vitoria para o fabricante de pneumáticos Bridgestone logo de entrar na Fórmula Un un ano antes.[4]

Tras a conclusión da carreira, o presidente da Grand Prix Corporation de Australia, Ron Walker, presentou unha queixa oficial ante a FIA de como as accións do equipo McLaren decidiron a carreira para Häkkinen.[5]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Pilto Construtor Tempo volta Diferenza
1 8 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:30.010
2 7 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 1:30.053 +0.043
3 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 1:30.767 +0.757
4 1 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 1:30.919 +0.909
5 15 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:31.384 +1.374
6 2 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 1:31.397 +1.387
7 5 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:31.733 +1.723
8 4 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari 1:31.767 +1.757
9 10 Alemaña Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 1:32.392 +2.382
10 9 Reino Unido Reino Unido Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 1:32.399 +2.389
11 6 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:32.726 +2.716
12 14 Francia Jean Alesi Sauber-Petronas 1:33.240 +3.230
13 21 Flag of Japan.svg Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 1:33.291 +3.281
14 18 Flag of Brazil.svg Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:33.383 +3.373
15 12 Italia Jarno Trulli Prost-Peugeot 1:33.739 +3.729
16 17 Finlandia Mika Salo Arrows 1:33.927 +3.917
17 23 Flag of Argentina.svg Esteban Tuero Minardi-Ford 1:34.646 +4.636
18 19 Dinamarca Jan Magnussen Stewart-Ford 1:34.906 +4.896
19 20 Flag of Brazil.svg Ricardo Rosset Tyrrell-Ford 1:35.119 +5.109
20 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Arrows 1:35.140 +5.130
21 11 Francia Olivier Panis Prost-Peugeot 1:35.215 +5.205
22 22 Flag of Japan.svg Shinji Nakano Minardi-Ford 1:35.301 +5.291

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 8 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 58 1:31:45.996 1 10
2 7 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 58 +0.702 2 6
3 2 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 57 +1 Lap 6 4
4 4 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari 57 +1 volta 8 3
5 1 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 57 +1 volta 4 2
6 15 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Sauber-Petronas 57 +1 Lap 5 1
7 6 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 57 +1 volta 11
8 9 Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 57 +1 volta 10
9 11 Francia Olivier Panis Prost-Peugeot 57 +1 volta 21
Ret 5 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 43 Á rota 7
Ret 14 Francia Jean Alesi Sauber-Petronas 41 Motor 12
Ret 12 Italia Jarno Trulli Prost-Peugeot 26 Caixa de cambios 11
Ret 20 Flag of Brazil.svg Ricardo Rosset Tyrrell-Ford 25 Caixa de cambios 19
Ret 17 Finlandia Mika Salo Arrows 23 Caixa de cambios 16
Ret 23 Flag of Argentina.svg Esteban Tuero Minardi-Ford 22 Motor 17
Ret 22 Flag of Japan.svg Shinji Nakano Minardi-Ford 8 Palier 22
Ret 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 5 Motor 3
Ret 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Arrows 2 Caixa de cambios 20
Ret 10 Alemaña Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 1 Colisión 9
Ret 19 Dinamarca Jan Magnussen Stewart-Ford 1 Colisión 18
Ret 21 Flag of Japan.svg Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 1 Trompo 13
Ret 18 Flag of Brazil.svg Rubens Barrichello Stewart-Ford 0 Caixa de cambios 14
fonte:[6]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.


Carreira anterior:
Gran Premio de Europa de 1997
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1998
Carreira seguinte:
Gran Premio do Brasil de 1998
Carreira anterior:
Gran Premio de Australia de 1997
Gran Premio de Australia Carreira seguinte:
Gran Premio de Australia de 1999

Notas[editar | editar a fonte]

  1. The Telegraph (29 de maio de 2007). "FIA inquiry into McLaren order". The Daily Telegraph (Londres). Consultado o 21 de abril de 2010. 
  2. Associated Press. "Hakkinen wins Australian Grand Prix decided by pre-race agreement". Arquivado dende o orixinal o 4 de xuño de 2011. 
  3. "Hakkinen wins Grand Prix". Gadsden Times. 8 de marzo de 1998. p. D6. 
  4. Tremayne, David (9 de marzo de 1998). "Coulthard's selfless act of honour". Londres: The Independent. Consultado o 23 de xuño de 2012. 
  5. "Protest lodged over Hakkinen win". BBC News. 9 de marzo de 1998. Consultado o 23 de xuño de 2012. 
  6. "1998 Australian Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 5 de decembro de 2014. Consultado o 24 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]