Gotinga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Gotinga
Göttingen
Fotografía de GotingaGöttingen
Estado Alemaña Alemaña
Land Baixa Saxonia
Nome
Xeografía
Superficie 116,9 km²
Altitude 426 m
Poboación
Poboación 121.364 (2011)
Densidade 1038 hab/km²
Información
Código postal 37001–37085
Teléfono 0551
Alcalde Wolfgang Meyer (SPD)
Matrícula
Situación
www.goettingen.de

Gotinga (en alemán Göttingen) é un municipio e unha cidade alemá, capital do distrito homónimo e situada no estado federado de Baixa Saxonia. Está situada ao sur de dito estado, colindante cos estados de Hesse e Turinxia. O río Leine atravesa o municipio; este río nace no lago Kiessee, situado ao sur da cidade.

É unha cidade histórica, fundada durante a Idade Media e cuxa importancia creceu tras a fundación da Universidade de Gotinga en 1734. A cidade formou parte do Sacro Imperio Romano Xermánico, o Reino de Westfalia, o Reino de Hannóver, o Reino de Prusia e despois foi integrada no Imperio alemán. Durante a Segunda Guerra Mundial foi atacada desde o aire, aínda que no se veu moi afectada polos bombardeos angloamericanos. Actualmente a cidade mantén a súa importancia debido á universidade, que recibe numerosos estudantes internacionais e erasmus.

A cidade conta cunha estación ferroviaria que ofrece servizos a algunhas das grandes cidades alemás como Berlín, Hamburgo, Hannóver ou Frankfurt am Main. A través das conexións ferroviarias tamén se pode enlazar cos aeroportos de Frankfurt e de Hannóver.

Historia[editar | editar a fonte]

O embrión da cidade de Gotinga foi creado no século X. Menciónase por primeira vez o ano 953 como Gutingi, nun documento do emperador Otón I do Sacro Imperio Romano.

Palacio Imperial de Grona[editar | editar a fonte]

Nos seus primeiros días Gutingi viuse ensombrecida por Grona, historicamente documentada desde o ano 915 d.C. como unha fortaleza de nova construción, situada enfronte de Gotinga, nun outeiro ao oeste do río Leine, e que posteriormente foi utilizada como palacio imperial otoniano, con 18 visitas de reis e emperadores documentadas entre 941 e 1025. O último emperador que utilizou a fortaleza de Grona foi Enrique II (1002-1024). Tamén tiña unha igrexa construída na Gotinga veciña, dedicada a santo Albano. O edificio actual da igrexa que ocupa este lugar, a Igrexa de Saini Albani, construíuse en 1423.

A fortaleza perdeu a súa función como palacio á morte de Enrique II en 1025, despois de que se retirara a ela pola súa mala saúde. Posteriormente foi utilizada polos señores de Grone, posteriormente destruída polos ciudádans de Gotinga entre 1323 e 1329 e, finalmente, arrasada en 1387 polo duque Otón I nas súas disputas coa cidade.

De cidade independente á Universidade[editar | editar a fonte]

Entre 1150 e 1200 fundouse a actual cidade de Gotinga ao noroeste da vila Gutingi, da cal tomou seu nome. A data exacta non se coñece con certeza. O fundador foi probabelmente Enrique o León, duque de Saxonia e de Baviera. A comezos do século XIII, Gotinga xa posuía os dereitos dunha cidade. A vila anterior, a partir de entón denominada "A vila vella", integrouse por completo co paso do tempo na nova cidade. Entre 1351 e 1572 a cidade formou parte da Liga Hanseática. A partir de 1584 Gotinga pertenceu ao principado de Brunswick-Wolfenbüttel; desde 1635 ao principado de Calenberg e en 1692, finalmente, ao Principado electoral de Hannóver.

En 1734 fundouse a Universidade de Gotinga, chamada "Georg-August-Universität Göttingen".

Época contemporánea[editar | editar a fonte]

Estatua da fonte da Gänseliessel (a moza do ganso), no centro histórico.

Durante as guerras Napoleónicas, en 1806, Gotinga pasou brevemente a control prusiano e, en 1807 ao reino napoleónico de Westfalia. Estas disposicións territoriais anuláronse despois da derrota de Napoleón I e, en 1813 volveu ao dominio de Hannóver, que sería elevado a Reino en 1814. En 1854 incluíuse a Gotinga na rede de ferrocarrís.

No ano 1866, despois da derrota de Austria e do seu aliado Hannóver a mans do reino de Prusia na chamada Guerra das Sete Semanas, Gotinga pasou a ser posesión prusiana.

Durante o Terceiro Reich houbo cerca de Gotinga un campo de concentración para adolescentes (o Jugendkonzentrationslager Moringen), que foi liberado en 1945. Gotinga a penas sufriu baixo os bombardeos aliados da Segunda Guerra Mundial, que destruíron tantas outras cidades alemás (a pesar do cal se destruíu o 2,1 % da cidade).[1] Esta é la razón de que se conservaran moitos edificios históricos no centro que ofrecen un aloxamento atractivo para vivir, con moitas tendas, cafés e bares. Por iso moitos dos estudantes da Universidade viven no centro antigo e proporcionan á cidade unha imaxe dinámica. No ano 2003, o 45 % da poboación do centro contaba entre 18 e 30 anos de idade.

Educación[editar | editar a fonte]

Universidade de Gotinga.
Escultura na Praza da Sinagoga.
  • Universidade de Gotinga. En alemán Georg-August-Universität Göttingen, fundada en 1734 polo príncipe elector Xurxo II Augusto de Hannóver, rei de Inglaterra. En 1837, sete catedráticos protestaron contra a soberanía absoluta dos reis de Hannóver (que eran os reis de Inglaterra); perderon os seus traballos, pero fixéronse famosos como os "Sete de Gotinga". Algúns deles foron os irmáns Grimm, Wilhelm Eduard Weber e Georg Gervinus. Ademais, o ex-chanceler de Alemaña, Gerhard Schröder, foi alumno da Facultade de Dereito da universidade.
  • Biblioteca universitaria e estatal da Baixa Saxonia. En alemán Niedersächsische Staats- und Universitätsbibliothek Göttingen , ten máis de un millón de volumes en varios idiomas, e introduciu un sistema moderno de contabilidade para libros, que foi modelo incluso para a Biblioteca do Congreso estadounidense, no século XVIII.
  • Universidade politécnica Hildesheim/Holzminden/Göttingen. Establecida en 1971.
  • Institutos Max Planck (Institutos Federais Alemáns de Investigación:
    • Instituto Max Planck de Medicina Experimental
    • Instituto Max Planck de Química biolóxica-física.
    • Instituto Max Planck de Historia
    • Instituto Max Planck de Investigación de Correntes
  • Centro Alemán de navegación aérea e espacial (Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt e.V. - DLR)
  • Centro Alemán de Primates (DPZ).
  • Instituto de investigación sociolóxica (SOFI) e.V.

Como sucede noutras universidades, a de Gotinga desenvolveu o seu propio folclore. Cando os estudantes rematan os seu doutoramento, son conducidos desde o Gran Salón da universidade até a Gänseliesel (A moza do ganso), unha fonte situada fronte á antiga casa do concello. Alí, cada laureado sobe á fonte e bica a estatua da moza (esta moza está considerada como a máis bicada do mundo).[Cómpre referencia]

Cultura[editar | editar a fonte]

Eventos culturais[editar | editar a fonte]

O Festival Händel.
Arquidioceses da Europa Central en 1500
Despois da Paz de Westfalia, a arquidiocese de Maguncia (Mainz) aínda se mantiña como a maior de Alemaña, con 10 dioceses subalternas. O territorio das dioceses e arquidioceses (espiritual) era moito maior que o propio Estado de goberno do príncipe-bispo ou arcrebispo-elector.

Gotinga é o fogar da "Akademische Orchestervereinigung", unha orquestra composta por voluntarios que toca catro concertos ao longo do ano para audiencias locais.

Oganizado pola Göttinger Händel-Gesellschaft desde 1920, celébrase anualmente o Festival Händel dedicado a este compositor é á música barroca, sendo o festival máis antigo no seu xénero en actividade.

Relixión[editar | editar a fonte]

Nun principio a zona de Gotinga pertenía ao Arcebispado de Maguncia. En 1528 as doutrinas do reformador Martín Lutero fixéronse populares na cidade, e en 1529 escoitouse por primeira vez un sermón protestante na igrexa de San Pedro e San Paulo (Paulinerkirche). Desde entón e durante varios séculos, Gotinga foi unha cidade case exclusivamente protestante. Hoxe en día a zona de Gotinga forma parte da Igrexa luterana estatal de Hannóver. Á parte dos luteranos hai varias congregacións protestantes independentes, as Freikirchen.

A partir de 1746 volveron a celebrarse misas católicas para os estudantes e, ao ano seguinte, para todos os habitantes da cidade interesados nesa confesión. Pero até 1787 non se construíu a primeira igrexa católica, a de San Miguel, despois de la Reforma protestante do século XVI. En 1929 edificouse unha segunda igrexa católica, dedicada a San Paulo. Á parte das confesións luterana e católica existen varias igrexas independentes como a dos baptistas (establecidos en 1894), os mennonitas (establecidos en 1946) e outras.

Desde o século XVI hai documentos sobre a existencia dunha parroquia xudía. A sinagoga, como tantas outras en toda Alemaña, foi destruída o 9 de novembro de 1938 por simpatizantes dos nacionalsocialistas, nunha acción concertada chamada Reichsprogromnacht. A parroquia xudía sufriu baixo os nacionalsocialistas, e moitos dos seus membros foron asasinados nos campos de concentración. O culto xudeu en Gotinga restableceuse recentemente con vigor por inmigrantes procedentes da ex Unión Soviética.

O culto musulmán estableceuse en Gotinga, como en moitas outras cidades alemás, a través da inmigración de obreiros turcos nos anos 1970, que compoñen o maior grupo de musulmáns en Gotinga, aínda que tamén os hai procedentes de países árabes ou de Paquistán e a India. Existe una mesquita no barrio Grone.

Cidades irmás[editar | editar a fonte]

Están irmandadas con Gotinga as seguintes cidades:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Ulrich Schneider (1985): Niedersachsen 1945. Hannover, páx. 95

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Gotinga

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]