Antonio Fernández Morales

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Antonio Fernández Morales
Antonio Fernández Morales.jpg
Datos persoais
Antonio Fernández Morales
Nacemento 1817
Falecemento 1896
Actividade
Profesión militar

Antonio Fernández Morales, nado en Astorga o 17 de setembro de 1817 e finado en Cacabelos o 15 de agosto de 1896,[1] foi un militar e escritor berciano en lingua galega, autor de Ensayos poéticos en dialecto berciano,[2] publicado en 1861.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en Astorga, pero foi criado en Cacabelos, estudou no seminario de Astorga e posteriormente nun colexio militar de Valladolid.Tanto o seu pai coma el formaron parte da Sociedade de Teatro de Vilafranca do Bierzo en 1843.[3] Fixo amizade co filólogo Mariano Cubí i Soler en 1847, e baixo a súa influencia comezou a escribir en galego. Secundou o levantamento de 1854. En 1860 publicou en El Esla o seu primeiro poema en galego, O fiandón da aldea.

Íntegro en PDF, Ensayos poéticos en dialecto berciano.

En 1861 publicou Ensayos poéticos en dialecto berciano[2] o segundo libro escrito en galego no Rexurdimento despois d' A Gaita Gallega de Xoán Manuel Pintos.[4] Foi prologado por Cubí, e está composto por 8.000 versos distribuídos en 15 poemas en galego e 1 bilingüe castelán-galego.

Participou na revolución de 1868 que derrocou a Isabel II, ascendido a xeneral en 1870, foi nomeado gobernador militar de Toledo, foi tamén deputado do distrito de Vilafranca do Bierzo polo Partido Radical (1872-1873) de Manuel Ruiz Zorrilla e ocupou o cargo de delegado nos Estados Pontificios. En 1876 publicou Ensayos poéticos, en castelán.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Pena, X. R.. Historia da Literatura Galega II. De 1853 a 1916. O Rexurdimento,[1] pp. 102-107, 2014, Xerais, ISBN 978-84-9914-764-2.
  2. 2,0 2,1 O seu título completo é Ensayos poéticos en dialecto berciano, por el comandante de infantería e inspector provincial de estadística, D. Antonio Fernández y Morales, con una introducción sobre lenguas, dialectos, subdialectos y jergas en general, y el origen del berciano, lengua y dialectos castellanos y gallegos en particular, por D. Mariano Cubí y Soler, autor de varias obras filológicas, fundados de dos colegios literarios, y propagador de la frenología en España.
  3. O teatro romántico da capital histórica do Bierzo e os seus socios fundadores Enrique Gil e Fernández Morales, H.M. Silveiro Fernández, Revista do Instituto Estudios Bercianos nº39 páx.:213-240 (julio 2015) ou en versión dixital:Morales e o teatro de Vilafranca.
  4. Carballo, R. (1975) [1963]. Historia da Literatura Galega Contemporánea. Galaxia. pp. 113–115; 771; 778…. ISBN 84-7154-227-7. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]