Antonio Fernández Morales

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Antonio Fernández Morales
Antonio Fernández Morales.jpg
Nome completoAntonio Fernández y Morales
Nacemento17 de setembro de 1817
 Astorga
Falecemento15 de agosto de 1896
 Cacabelos
Soterradocemiterio da Edrada
NacionalidadeEspaña
Relixióncatólica
Alma máterseminario de Astorga
Ocupaciónescritor, militar e político
Xénerospoesía
Coñecido/a porEnsayos poéticos…
Profesiónmilitar
editar datos en Wikidata ]

Antonio Fernández Morales, nado en Astorga o 17 de setembro de 1817 e finado en Cacabelos o 15 de agosto de 1896,[1] foi un militar e escritor berciano en lingua galega, autor de Ensayos poéticos en dialecto berciano,[2] publicado en 1861. Con motivo do Bicentenario do seu nacemento en 2017 celebrouse no Bierzo o Simposio Antonio Fernández Morales, o cantor do Bierzo[3].

Traxectoria[editar | editar a fonte]

De orixe fidalga, naceu e viviu en Astorga ata os cinco anos de idade, fillo de Tomás Fernández Garrido (farmacéutico) e Nicolasa Morales Rodríguez, ambos naturais desa vila. Foi criado en Cacabelos. Cara a 1832, con quince anos de idade, iniciou os tres cursos de filosofía no seminario de Astorga. En outubro de 1835 solicitou o ingreso no militar Colexio de Distinguidos de Valladolid, onde iniciou os seus estudos o 7 de xaneiro do ano seguinte e onde estivo ata o 30 de maio dese mesmo ano, sendo destinado ao Rexemento de Infantería de Borbón n.º 17. No ano 38 participou en diferentes accións militares, conseguindo o emprego de tenente.[4]

Tanto o seu pai coma el formaron parte da Sociedade de Teatro de Vilafranca do Bierzo en 1843.[5] Fixo amizade co filólogo Mariano Cubí i Soler en 1847, e baixo a súa influencia comezou a escribir en galego como certifican as súas cartas autógrafas destas datas ao filólogo catalán, dadas a coñecer en 2017[6] . Secundou o levantamento de 1854.

Íntegro en PDF, Ensayos poéticos en dialecto berciano.

En 1860 publicou en El Esla o seu primeiro poema en galego, O fiandón da aldea. En 1861 publicou Ensayos poéticos en dialecto berciano[2] o segundo libro escrito en galego no Rexurdimento despois d' A Gaita Gallega de Xoán Manuel Pintos.[7] Foi prologado por Cubí, e está composto por 8.000 versos distribuídos en 15 poemas en galego e 1 bilingüe castelán-galego.

Participou na revolución de 1868 que derrocou a Isabel II, ascendido a xeneral en 1870, foi nomeado gobernador militar de Toledo, foi tamén deputado do distrito de Vilafranca do Bierzo polo Partido Radical (1872-1873) de Manuel Ruiz Zorrilla e ocupou o cargo de delegado nos Estados Pontificios. En 1876 publicou Ensayos poéticos, en castelán.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Pena, X. R.. Historia da Literatura Galega II. De 1853 a 1916. O Rexurdimento,[1] pp. 102-107, 2014, Xerais, ISBN 978-84-9914-764-2.
  2. 2,0 2,1 O seu título completo é Ensayos poéticos en dialecto berciano, por el comandante de infantería e inspector provincial de estadística, D. Antonio Fernández y Morales, con una introducción sobre lenguas, dialectos, subdialectos y jergas en general, y el origen del berciano, lengua y dialectos castellanos y gallegos en particular, por D. Mariano Cubí y Soler, autor de varias obras filológicas, fundados de dos colegios literarios, y propagador de la frenología en España.
  3. "SIMPOSIO DO BICENTENARIO". Morales 2011. luns, 11 de setembro de 2017. 
  4. Balboa de Paz 2018.
  5. "O teatro romántico da capital histórica do Bierzo e os seus socios fundadores Enrique Gil e Fernández Morales". H. M. Silveiro Fernández. Revista do Instituto Estudios Bercianos. nº 39. p. 213-240 (xullo 2015) ou en versión dixital: Morales e o teatro de Vilafranca
  6. Silveiro, Héctor M. (2018-06-20). "Tradiciois, terra e identidade na obra de Morales". Boletín da Real Academia Galega 0 (378): 501–549. ISSN 2605-1680. 
  7. Carballo, R. (1975) [1963]. Historia da literatura galega contemporánea. Galaxia. pp. 113–115; 771; 778…. ISBN 84-7154-227-7. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]