Antonio Fernández Morales

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Antonio Fernández Morales
Antonio Fernández Morales.jpg
Datos persoais
Antonio Fernández Morales
Nacemento 17 de setembro de 1817
Lugar Astorga
Falecemento 15 de agosto de 1896
Lugar Cacabelos
Actividade
Profesión militar

Antonio Fernández Morales, nado en Astorga o 17 de setembro de 1817 e finado en Cacabelos o 15 de agosto de 1896,[1] foi un militar e escritor berciano en lingua galega, autor de Ensayos poéticos en dialecto berciano,[2] publicado en 1861.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en Astorga, pero foi criado en Cacabelos, estudou no seminario de Astorga e posteriormente nun colexio militar de Valladolid.Tanto o seu pai coma el formaron parte da Sociedade de Teatro de Vilafranca do Bierzo en 1843.[3] Fixo amizade co filólogo Mariano Cubí i Soler en 1847, e baixo a súa influencia comezou a escribir en galego. Secundou o levantamento de 1854. En 1860 publicou en El Esla o seu primeiro poema en galego, O fiandón da aldea.

Íntegro en PDF, Ensayos poéticos en dialecto berciano.

En 1861 publicou Ensayos poéticos en dialecto berciano[2] o segundo libro escrito en galego no Rexurdimento despois d' A Gaita Gallega de Xoán Manuel Pintos.[4] Foi prologado por Cubí, e está composto por 8.000 versos distribuídos en 15 poemas en galego e 1 bilingüe castelán-galego.

Participou na revolución de 1868 que derrocou a Isabel II, ascendido a xeneral en 1870, foi nomeado gobernador militar de Toledo, foi tamén deputado do distrito de Vilafranca do Bierzo polo Partido Radical (1872-1873) de Manuel Ruiz Zorrilla e ocupou o cargo de delegado nos Estados Pontificios. En 1876 publicou Ensayos poéticos, en castelán.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Pena, X. R.. Historia da Literatura Galega II. De 1853 a 1916. O Rexurdimento,[1] pp. 102-107, 2014, Xerais, ISBN 978-84-9914-764-2.
  2. 2,0 2,1 O seu título completo é Ensayos poéticos en dialecto berciano, por el comandante de infantería e inspector provincial de estadística, D. Antonio Fernández y Morales, con una introducción sobre lenguas, dialectos, subdialectos y jergas en general, y el origen del berciano, lengua y dialectos castellanos y gallegos en particular, por D. Mariano Cubí y Soler, autor de varias obras filológicas, fundados de dos colegios literarios, y propagador de la frenología en España.
  3. O teatro romántico da capital histórica do Bierzo e os seus socios fundadores Enrique Gil e Fernández Morales, H.M. Silveiro Fernández, Revista do Instituto Estudios Bercianos nº39 páx.:213-240 (julio 2015) ou en versión dixital:Morales e o teatro de Vilafranca.
  4. Carballo, R. (1975) [1963]. Historia da Literatura Galega Contemporánea. Galaxia. pp. 113–115; 771; 778…. ISBN 84-7154-227-7. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]