Goberno Provisional Ruso

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Временное правительство России
Vremennoye pravitel'stvo Rossii
Российская республика
Rásiskaya republika
República rusa

1917
 

Bandeira

Himno: "A Marsellesa"
Capital Petrogrado
Lingua Ruso
Goberno República
Historia
 • Establecido 1917
 • Disolución 1917
Moeda Rublo ruso

O Goberno Provisional Ruso formouse en Petrogrado tras a caída do Imperio Ruso e a abdicación do tsar Nicolao II a comezos de 1917.

Creación do Goberno Provisional[editar | editar a fonte]

Georgy Lvov, prestixioso liberal e primeiro presidente do Goberno Provisional trala Revolución de Febreiro.

Cando a autoridade do goberno do tsar empezou a fallar en marzo de 1917, a Duma e o Soviet de Petrogrado competiron polo poder. Como compromiso, formouse un goberno provisional de coalición (composto maioritariamente por membros do Partido Democrático Constitucional) entre os partidos liberais burgueses e os moderados socialistas que debía dirixir o país ata as eleccións da asemblea constituínte. Cando o tsar Nicolao II abdicou o 15 de marzo de 1917 e o seu irmán, o gran duque Miguel, rexeitou o trono o día seguinte, o goberno provisional dirixiu Rusia de xeito formal, mais o seu poder estaba limitado pola crecente autoridade do Soviet de Petrogrado.[1]

O novo goberno pareceu contar inicialmente cun apoio abrumador e estivo formado por moitas das máis brillantes figuras dos liberais rusos, como o novo primeiro ministro Georgy Lvov, progresista e espertado veterano do traballo nos zemtsvos.[2]

A revolución bolxevique e a fin do goberno provisional[editar | editar a fonte]

O batallón da morte formado por mulleres e último defensor do goberno provisional, xunto á sufraxista británica Emmeline Pankhurst.

O goberno provisional tivo éxito na organización das eleccións, mais fracasou no intento de finalizar coa participación rusa na Primeira Guerra Mundial (organizando a Ofensiva Kérenski), debilitando así a súa popularidade entre os detractores da guerra.

O goberno foi derrocado con extrema facilidade polos bolxeviques, que instauraron o seu propio «goberno provisional», o 7 de novembro de 1917 na coñecida Revolución de Outubro.[3] A pesar de que o plan bolxevique para tomar o poder era coñecido desde moitas semanas o goberno, debilitadísimo, foi incapaz de impedilo.[3] O goberno contaba para entón con escasas simpatías na capital e no campo e aínda menos defensores.[3]


Primeiros ministros do goberno provisional[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Rabinowitch (1991), p. 29
  2. Rabinowitch (1978), p. XXI
  3. 3,0 3,1 3,2 Gill (1978), p. 241