Colectivismo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Política
Poderes
Executivo | Lexislativo | Xudicial
Formas de goberno
Monarquía | República | Anarquía
Réximes e sistemas
Parlamentarismo | Presidencialismo | Democracia | Ditadura | Absolutismo | Autoritarismo | Rexencia
Tipos de poder
Aristocracia | Autocracia | Burocracia | Caciquismo | Cleptocracia | Corporativismo | Corporocracia | Demagoxia | Meritocracia | Minarquía | Oclocracia | Oligarquía | Plutocracia | Sociocracia | Tecnocracia | Teocracia | Caudillismo | Coronelismo | Nepotismo | Fisioloxismo
Clases de estado
Cidade-estado | Colonia | Confederación | Federación | Imperio | Principado | Protectorado | Reino | República
Conceptos
Activismo | Congreso | Corrupción | Doutrina | Estado | Goberno | Hexemonía | Ideoloxía | Lexislatura | Liberdade | Nación | Partido | Patria | Parlamento | Soberanía | Tiranía | País
Procesos
Eleccións | Golpe de Estado | Revolución | Manifestación | Independencia | Plebiscito | Referendo | Protesta | Represión | Lobby
División administrativa
Cantón | Comunidade autónoma | Deputación | Concello | Estado | Provincia
Cargos e postos
Chanceler | Concelleiro | Conselleiro | Deputado | Ditador | Edil | Emperador | Ministro | Prefecto | Presidente | Primeiro Ministro | Rei | Senador
Disciplinas
Ciencia Política | Diplomacia | Filosofía política | Historia política | Metapolítica | Política internacional | Teoría política | Xeopolítica
Ideoloxías
Esquerdismo | Dereitismo

Carlismo | Comunismo | Fascismo | Liberalismo | Populismo | Socialdemocracia | Socialismo | Democracia cristiá

Actitudes
Clientelismo | Chauvinismo | Colectivismo | Colonialismo | Conservadorismo | Elitismo | Imperialismo | Neoimperialismo | Intervencionismo | Isolacionismo | Nacionalismo | Oposición | Pacifismo | Radicalismo | Separatismo | Tradicionalismo | Pluripartidismo | Bipartidismo | Unipartidismo

Abstención | Amnistía | Desobediencia civil | Disidencia | Multiculturalismo

O colectivismo é o desenvolvemento en grupo dunha teóría ou práctica. Adoita usarse este termo en oposición ao individualismo. Algúns psicólogos definen o colectivismo como unha síndrome de actitudes e comportamentos baseados na crenza de que a unidade básica de supervivencia recae nun grupo, non no individuo. O colectivismo abarca unha ampla categoría de filosofías non individualistas. O colectivismo é considerado por moitos diametralmente oposto ao individualismo. Con todo, ambos os dous, o colectivismo e máis o individualismo, poden interpretarse de distinto xeito por diferentes persoas.

Algúns tipos de colectivismo sinalan que o ben do grupo é máis importante que o ben individual, outras alegan mentres que calquera grupo está finalmente feito de individuos, o individuo incidentalmente serve ao seu propio interese ao servir aos intereses do grupo (noutras palabras, en tanto o grupo prospera, todos os membros do grupo prosperan). Os detractores desta última posición alegan que é difícil, se non imposible, imaxinar que o beneficioso para un grupo, é sempre beneficioso para cada individuo que o integra. O colectivismo pode tamén estar asociado con altruísmo, xa que o que é bo para o grupo pode concebiblemente requirir o sacrificio de, polo menos, algún interese individual.

Política[editar | editar a fonte]

Algúns políticos colectivistas sosteñen que diferentes grupos teñen intereses competitivos, e que os intereses e características individuais están, de feito, vinculados aos intereses e características do seu grupo. Nesta liña de pensamento, considérase que as diferenzas entre grupos son máis significativas que as diferenzas individuais dentro dos grupos. Outros políticos colectivistas salientan a noción de igualdade e solidariedade, e ven a todos os seres humanos como parte dun mesmo grupo con intereses similares. Manteñen que a competencia e rivalidade, entre individuos ou pequenos grupos, é ante todo contra-produtiva ou prexudicial, e deberá entón substituírse por algunha forma de cooperación.

As críticas políticas ao colectivismo sosteñen que este salienta o grupo suprimindo os dereitos individuais, por exemplo, segundo os críticos do colectivismo, a democracia pode ser vista como unha forma de colectivismo cando a maioría do grupo é capaz de diminuír a liberdade de individuos en minoría, simplemente porque constitúen a maioría. Así, os opoñentes ao colectivismo argumentan que unicamente os individuos poden lexitimamente ter dereitos, non os grupos, e avogan pola protección constitucional dos dereitos individuais ante o mandato da maioría.

Economía[editar | editar a fonte]

O colectivismo, en xeral, é un campo da economía que sostén que as cousas deben ser propiedade dun grupo (e supostamente usarse no beneficio de todos) máis que propiedade de individuos (propiedade privada). O socialismo adoita asociarse con esta concepción filosófica, aínda que é de notar que non é aplicable a todas as visións existentes do socialismo. O concepto de propiedade colectiva resulta central neste punto de vista favorable ao grupo, en oposición á propiedade privada. Algúns aplican isto só a bens de capital e terra, mentres outros colectivistas argumentan que todos os bens de consumo deben observarse como bens públicos, e son difíciles de, ou non deberían privatizarse; é o caso de bens naturais, de defensa nacional, de xustiza e de información.

Os comunistas cren que non soamente os medios de produción, senón o produto do traballo debería colectivizarse e os salarios abolirse. A conferencia de Florencia da Federación da Internacional, ao mostrar os principios anarcocomunistas, sinalou: "A Federación Italiana da Internacional considera propiedade colectiva aos produtos do traballo e como complemento necesario do programa colectivista…'"

os colectivistas consideran que confiar na elección individual para contribuír aos bens públicos leva a fallos do mercado e a un problema de parasitismo. Vese entón que a acción colectiva, o cumprimento das autoridades e a presión ou coerción social, son o único xeito confiable de asegurar o abastecemento de bens ou servizos públicos.

Sociedades colectivistas[editar | editar a fonte]

Existen moitos exemplos de sociedades ao redor do mundo que se caracterizaron a elas mesmas ou externamente como "colectivistas".

Por unha banda, existen estados socialistas, que colectivizaron a maioría dos sectores económicos. Doutra banda, existen os kibutzim de Israel (comunas voluntarias, onde as persoas viven e cultivan xuntos, e onde a propiedade é colectiva), e comunidades como Freetown Christiania en Dinamarca (un pequeno experimento político autónomo centrado ao redor dunha instalación militar abandonada en Copenhague) onde se vive un estilo de vida colectivista.