Xesús Manuel Valcárcel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Xesús Manuel Valcárcel
Datos persoais
Nacemento 1955
Lugar Lugo Galicia Galicia
Actividade
Lingua Galego, castelán
Xéneros Narrativa, ensaio, poesía

Xesús Manuel Valcárcel López[1][2], nado en Lugo en 1955, é un escritor galego, irmán de Xulio López Valcárcel tamén escritor.[3]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciouse en Filoloxía galega pola Universidade de Santiago de Compostela e é catedrático de Lingua galega e Literatura. Ten desempeñado diferentes actividades na administración educativa.

Entrou, co seu irmán Xulio, no colectivo poético Cravo Fondo en 1977[3]. É promotor da teoría filosófica do sentimentalismo.

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Tránsito, 1984, Galaxia.
  • Emaín, 1985, Coordenadas. (Premio Celso Emilio Ferreiro)[3]
  • Rosa clandestina, 1988, Sotelo Blanco. (Premio Leliadoura)[3]
  • Areas do fondo, 1992, Edicións do Castro.
  • A porta de lume, 1992, Sociedade de Cultura Valle-Inclán. (Premio Esquío)[3]
  • Manual para aprendices, 1993.[3]
  • Aurum, 1996, Sons Galiza. Reeditado no 2010 en Editorial Bubela.[4]
  • Monte do Cerveiro, 2006, Editorial Bubela.
  • Tratado de amor universal, 2006, Editorial Bubela.
  • Tensión nuclear, 2007, Editorial Bubela.
  • Casa do poder, 2009, Editorial Bubela.
  • Como hai que vivir?, 2009, Editorial Bubela.
  • Don da profecía, 2009, Editorial Bubela.
  • Panfleto contra adversos, 2013, Editorial Bubela.

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Contos nocturnos, 1985, Galaxia.
  • O capitán lobo negro, 1995, Galaxia. (Premio da Crítica Española)[3]
  • Matar o tempo, 1995, Xerais.
  • Os ollos da sentinela, 1997, Galaxia.
  • As grandes carballeiras, 1998, Galaxia.

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Normalización e currículo: posibilidades interdisciplinares, 1993, Xunta de Galicia.[5][6]
  • Animal sentimental, 1997, Ir Indo.
  • Dialéctica sentimental, 1997, Ir Indo.
  • Práctica sentimental, 1997, Ir Indo. Estas tres obras foron traducidas ao castelán como Trilogía sentimental no 2009, publicado por Editorial Bubela.
  • Manifesto sentimentalista. Movemento de vangarda artística e literaria, 2006, Editorial Bubela.
  • A arte da liberación persoal, 2010, Editorial Bubela.
  • O gran saber, 2010, Editorial Bubela.
  • Rebelde stil novo: fundamentos teóricos do sentimental_ISMO. Terceiro manifesto, 2010, Editorial Bubela.
  • Aprendizaxe sent, 2011, Editorial Bubela.
  • Un novo camiño a Compostela: a vía sentimentalista, 2011, Editorial Bubela.
  • Organización, estratexia e símbolos do sentimentalismo, 2011, Editorial Bubela.
  • Que é o sentimentalismo? Ideario básico, 2014, Editorial Bubela.

Debuxos e artes plásticas[editar | editar a fonte]

  • Sete por sete, 2012, Editorial Bubela.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • Cravo fondo, 1977, Follas Novas.
  • O relato breve. Escolma dunha década (1980-1990), 1990, Galaxia.
  • Escolma de poesía galega (1976-1984), 1984, Sotelo Blanco.
  • Poemas e contos da muralla, 2001, A Nosa Terra.
  • Materia prima. Relatos contemporáneos, 2002, Xerais.[3]
  • Narradio. 56 historias no ar, 2003, Xerais.

Premios[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Pulsando la ciudad atormentada, 1975, edición do autor, Lugo.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]