Saltar ao contido

Repolo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O repolo (Brassica oleraceae var. capitata)[1] é unha variedade de col, planta comestible da familia das brasicáceas. É unha herbácea bienal, cultivada como anual, cuxas follas poden ser ovais, oblongas ou lisas e forman unha cabeza moi característica.

As diferentes variedades foron obtidas a partir da especie brava, coñecida xa desde hai séculos, a través dos cruzamentos e da selección para as adaptar a condicións climáticas diferentes.

Emprégase moito na gastronomía galega, especialmente polo inverno, en caldos e cocidos.

O seu cultivo como verdura destinada á alimentación humana e animal remóntase á antigüidade e estendeuse a partir de formas salvaxes orixinarias da Europa meridional.

O repolo ou col pode sementarse nun primeiro momento en interiores (en sementeiro ou alcouve) ou directamente no exterior. Como todos os membros da familia das Brassicaceae, ten a súa colleita nas épocas máis frescas do ano, aínda que preferentemente en outono.

O control dos parasitos dos cultivos é de grande importancia, en particular en relación ós ataques das eirugas de moitas bolboretas da familia das Pieridae.

Variedades

[editar | editar a fonte]

Existen dúas variedades principais de repolos: as de cedo (temperás) e as serodias.

  • Repolo de cedo: as variedades temperás maduran en 50 días aproximadamente. Producen ollos pequenos e destínanse ó consumo inmediato, xa que non resisten o almacenamento.
  • Repolo serodio: as variedades serodias maduran ós 80 días, producen ollos moito máis grandes e destínanse á provisión invernal.
Menú dun banquete:
C E N A
DADA POR AMIGOS E ADEMIRADORES, VELLOS
E RAPACES, A O PETRUCIO E INSINE
HISTORIADOR
M A N U E L   M U R G U Í A
PARA FESTEXALO NA NOITE D'HOXE
Zelme de garabanzos en caldo de repolo
Revoltixo de arroz con peixes, polos e froitos da terra
Peixota á cruñesa
Lombo de terneira asado.
LAMBETADAS:
A Coruña, 2 de marzo de 1909.

Consómese tanto cociñado como en ensalada e pódese conservar cocido, conxelarse tras escaldar primeiro e incluso preparalo como chucrut (col fermentada que se utiliza como condimento ou acompañamento).

Composición e propiedades

[editar | editar a fonte]
Repolo, cru
Valor nutricional por 100 g
Enerxía103 kJ (25 kcal)
5.8 g
Azucres3.2 g
Fibra alimentaria2.5 g
0.1 g
1.28 g
VitaminasCantidade
%DV
Tiamina (B1)
5%
0.061 mg
Riboflavina (B2)
3%
0.040 mg
Niacina (B3)
2%
0.234 mg
Ácido pantoteico (B5)
4%
0.212 mg
Vitamina B6
10%
0.124 mg
Ácido fólico (B9)
11%
43 μg
Vitamina C
44%
36.6 mg
Vitamina K
72%
76 μg
MineraisCantidade
%DV
Calcio
4%
40 mg
Ferro
4%
0.47 mg
Magnesio
3%
12 mg
Manganeso
8%
0.16 mg
Fósforo
4%
26 mg
Potasio
4%
170 mg
Sodio
1%
18 mg
Cinc
2%
0.18 mg
Outros constituíntesCantidade
Fluoruro1 µg

As porcentaxes son aproximadas empregando a recomendación de US para os adultos.
Fonte: Base de datos USDA Nutrient

O repolo é rico en vitaminas C e A, calcio e β-caroteno, ademais de ter un alto contido de fibra.

  1. Manuel González González, Dicionario de alimentación e restauración - galego-castelán-inglès Arquivado 24 de maio de 2015 en Wayback Machine., Termigal. Real Academia Galega. Edita Xunta de Galicia, 2012. (Repolo: p. 211, 266)

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]