Muller e paxaro (en catalán:Dona i ocell) foi a última obra de grandes proporcións do polifacético artista catalán Joan Miró. A obra foi inaugurada en 1983 sen a presenza do seu autor debido aos graves problemas de saúde que padecía, morrendo meses despois da inauguración á idade de 90 anos.
Muller e paxaro foi unha das primeiras expresións pública de arte da Barcelona da era democrática. Situada no parque de Joan Miró (antigo parque do Escorxador), ao pé dun gran lago artificial, a escultura foi realizada en formigón e, con 22 metros de altura, representa unha forma feminina con sombreiro e, sobre este, a imaxe dun paxaro. A silueta de muller soluciónase cunha forma de folla alongada e foncha. Por todo o seu exterior, a escultura encóntrase recuberta con cerámica de cores vermellas, amarelas, verdes e azuis (as máis comúns do artista) tratadas como trencadís e realizados polo ceramista Joan Gardy Artigas.
