Catedral de Barcelona

Catedral de Barcelona
Barrio Gótico de Barcelona
Instancia de catedral católica basílica menor
Parte de Conxunto especial do sector da muralla romana
Estilo arquitectura gótica arquitectura historicista
Material usado pedra de Montjuïc
Composto por capela de Santa Lucía
Persoas e organizacións
Diocese Arquidiocese católica latina de Barcelona
Arquitecto/a Jaume Fabre Bartomeu Gual Andreu Escuder Josep Oriol Mestres Jaume Solà Bernat Roca Arnau Bargués Bertran Riquer August Font i Carreras
Dedicado a Baia de Barcelona Vera Cruz
Datas  Fundación / creación 1298 (Gregoriano)
Cronoloxía
Dimensións Altura 26 m, 53 m e 80 m Anchura 40 m e 37 m Lonxitude 90 m e 37 m
Localización  Situado en Barrio Gótico de Barcelona, Ciutat Vella de Barcelona, Barcelona, Barcelonès, Ámbito metropolitano de Barcelona, provincia de Barcelona, Cataluña, España  Enderezo Pla Seu, 3, Comtes, 1, Pietat, 1, Bisbe, 10 i Santa Llúcia, 2  Altitude 12 m Mapa  41°23′02″N 2°10′35″L
Recoñecemento Ben de interese cultural Data 2 de novembro de 1929 Identificador RI-51-0000338 Ben Cultural de Interese Nacional Codi BCIN 22-MH Codi BIC RI-51-0000338 Id. IPAC 26 Id. Barcelona 3053
Fontes e ligazóns  Páxina WEB catedralbcn.org
Wikidata G:Commons C:Commons

A Catedral da Santa Cruz e Santa Baia (en catalán: Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia) é a catedral gótica de Barcelona, sede do Arcebispado de Barcelona, en Cataluña, España.

A catedral actual construíuse durante os séculos XIII a XV sobre a antiga catedral románica, edificada á súa vez sobre unha igrexa da época visigoda á que precedeu unha basílica paleocristiá, cuxos restos poden verse no subsolo, no Museo de Historia da Cidade. A finalización da impoñente fachada no mesmo estilo, con todo, é moito máis moderna (século XIX). O edificio é Ben de Interese Cultural e, desde o 2 de novembro de 1929, Monumento Histórico-Artístico Nacional.

Está dedicada á Santa Cruz (Santa Creu) e a Santa Baia (Santa Eulàlia), patroa da cidade de Barcelona (actualmente é máis celebrada como tal a Virxe da Mercé que, estritamente, é patroa da diocese de Barcelona, pero non da cidade), unha nova doncela que, de acordo coa tradición católica, sufriu o martirio durante a época romana. Unha de tales historias conta que foi exposta espida no foro da cidade e que milagrosamente, a metade de primavera, caeu unha nevada que cubriu a súa nudez. As autoridades romanas metérona nun barril con vidros rotos, cravos e coitelos cravados nel e lanzaron costa abaixo o barril (de acordo coa tradición, trataríase da rúa Baixada de Santa Eulàlia). E así, ata trece martirios diferentes, un por cada ano de idade da santa. Finalmente, foi crucificada nunha cruz en forma de aspa, que é o emblema da catedral e a diocese, así como o atributo iconográfico da santa.

A catedral conta cun claustro gótico no que viven trece gansos brancos (cóntase que Eulalia tiña trece anos cando foi executada e que pastoreaba gansos no seu predio de Sarrià, preto da cidade).

Galería de imaxes

• 
  Interior da catedral
• 
  Cripta de Santa Eulalia
• 
  A porta do claustro

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Sitio web da catedral (en catalán)