Catedral de Barcelona

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Catedral de Barcelona
Sta-eulalia.jpg
Catedral de Barcelona
Datos xerais
País España España
Rexión Cataluña Cataluña; vila: Flag of Barcelona.svg Barcelona
Tipo Catedral
Advocación Santa Cruz e Santa Baia
Coordenadas 41°23′02″N 2°10′35″L / 41.383888888889, 2.1763888888889Coordenadas: 41°23′02″N 2°10′35″L / 41.383888888889, 2.1763888888889
Catalogación Ben de Interese Cultural
(2 de novembro de 1929, RI-51-0000338)
Culto
Culto Igrexa Católica
Diocese Arquidiocese de Barcelona
Arquitectura
Construción 1298-1420
Estilo gótico, neoclásico
Medidas 90 x 40 m
Páxina web www.catedralbcn.org
Catedral de Barcelona en España
Catedral de Barcelona
Catedral de Barcelona
Catedral de Barcelona en Provincia de Barcelona
Catedral de Barcelona
Catedral de Barcelona
editar datos en Wikidata ]

A Catedral da Santa Cruz e Santa Baia (en catalán: Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia) é a catedral gótica de Barcelona, sede do Arcebispado de Barcelona, en Cataluña, España.

A catedral actual construíuse durante os séculos XIII a XV sobre a antiga catedral románica, edificada á súa vez sobre unha igrexa da época visigoda á que precedeu unha basílica paleocristiá, cuxos restos poden verse no subsolo, no Museo de Historia da Cidade. A finalización da impoñente fachada no mesmo estilo, con todo, é moito máis moderna (século XIX). O edificio é Ben de Interese Cultural e, desde o 2 de novembro de 1929, Monumento Histórico-Artístico Nacional.

Está dedicada á Santa Cruz (Santa Creu) e a Santa Baia (Santa Eulàlia), patroa da cidade de Barcelona (actualmente é máis celebrada como tal a Virxe da Mercé que, estritamente, é patroa da diocese de Barcelona, pero non da cidade), unha nova doncela que, de acordo coa tradición católica, sufriu o martirio durante a época romana. Unha de tales historias conta que foi exposta espida no foro da cidade e que milagrosamente, a metade de primavera, caeu unha nevada que cubriu a súa *desnudez. As autoridades romanas metérona nun barril con vidros rotos, cravos e coitelos cravados nel e lanzaron costa abaixo o barril (de acordo coa tradición, trataríase da rúa Baixada de Santa Eulàlia). E así, ata trece martirios diferentes, un por cada ano de idade da santa. Finalmente, foi crucificada nunha cruz en forma de aspa, que é o emblema da catedral e a diocese, así como o atributo iconográfico da santa.

A catedral conta cun claustro gótico no que viven trece ocas brancas (cóntase que Eulalia tiña trece anos cando foi executada e que pastoreaba ocas no seu predio de Sarrià, preto da cidade).

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]