Menandro Protector

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Menandro Protector foi un historiador bizantino que viviu no século VI.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Non se sabe moito sobre el. Era fillo dunha tal Eufrata e tiña un irmán chamado Herodoto. Estudou dereito pero non exerceu a avogacía, estando máis interesado no teatro e nas carreiras de cabalos no hipódromo. O emperador Mauricio (582-602) animouno a escribir unha continuación da Historía de Agatías e quixo que estivese cabo del na corte.

Lamentabelmente a súa Historia, se cadra en dez libros e que narraba a historia do imperio do 558 ao 582, non se conservou completa senón en poucos fragmentos conservados nos Extractos das Legacións de Constantino VII; os fragmentos da súa obra que se salvaron falan de negociacións diplomáticas entre o imperio e os seus inimigos (ávaros, persas etc.). Un historiador importante definiuno como "mono de Agatías", estaba máis interesado na precisión dos feitos tratados que no estilo, mesmo se o seu estilo de escritura non era tampouco "baixo", como se pode ver no fragmento sobre as negociacións cos persas en cuxos diálogos inseriu palabras en lingua ática.

Escribiu tamén unha obra en verso, conservada na Antoloxía Palatina, que tiña que ver cun mago persa que se converteu ao cristianismo e chegou a mártir.