Prisco de Panio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Prisco de Panio
PriscusofPanium.jpg
Nacemento410
 Turquía
Falecementopost. 472
NacionalidadeImperio Bizantino
Ocupacióndiplomático, historiador, orador, escritor e filósofo
Coñecido porHistory
editar datos en Wikidata ]

Prisco (en latín, Priscus, e en grego Πρίσκος) nado en Panium, Tracia, arredor de 410[1][2] e finado despois de 472,[2] foi un político, sofista e historiador bizantino do século V.[1][2] É autor dunha Historia bizantina en sete libros que resulta especialmente interesante pola información sobre os hunos.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Acompañou a Maximino o embaixador de Teodosio II á corte de Atila en 448.[1][2] Durante o reinado de Marciano (450-457) tamén formou parte de misións a Arabia e Exipto.

Prisco foi o autor dunha obra histórica en oito libros (Ιστορία Βιζαντικὴ καὶ κατὰ ̓Αττήλαι; coñecida como a Historia Bizantina), probabelmente desde a entronización de Atila á de Zenón (433-474). Só quedan fragmentos da súa obra, en gran parte preservados na Getica de Xordanes, pero a descrición de Atila e a súa corte e o informe da recepción dos embaixadores romanos é unha valiosa peza de historia contemporánea, os seus escritos son imparciais e obxectivos, cousa pouco usual. Consérvanse fragmentos extensos por apareceren citados por Constantino Porfiroxéneta e outros autores.

Na Suídas indícase que tamén escribiu Μελεταὶ ̔Ρητορικαί (Declamationes Rhetoricae e Epistolae), unha obra xa perdida.

Tanto Xordanes como Xuvenco aproveitaron moita información da obra de Prisco.

Os restos das súas obras, consérvanse en tres coleccións principais:

  • Ludwig Dindorf : Historici Graeci Minores (Leipzig, B.G. Teubner, 1870) (en grego)
  • C.D. Gordon : The Age of Atila: Fifth-century Byzantium and the Barbarians (Ann Arbor, University of Michigan Press, 1960) (en inglés con comentario e notas).
  • Blockley, R.C.: The Fragmentary Classicising Historians of the Later Roman Empire, vol. II (ISBN 0-905205-15-4) (inclúe fragmentos doutros historiadores, incluído Olimpiodoro de Tebas)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Chisholm (1911), Priscus , p. 361
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Kazhdan (1991), "Priskos", p. 1721

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Priscus". Encyclopædia Britannica (en inglés) 22 (11ª ed.). Cambidge: Cambridge University Press. 
  • Kazhdan, Alexander Petrovich , ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium (en inglés). Oxford / Nova York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. 

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]