Nicéforo Brienio, o Mozo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Nicéforo Brienio (Nicephorus Bryennius) foi o marido de Anna Comnena. Naceu en Orestias en Macedonia na metade do século XI (1062) e era fillo ou sobriño dun famoso xeneral bizantino tamén chamado Nicéforo Brienio.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi amigo e leal ao emperador Aleixo I Comneno (1081). Foi un xeneral distinguido e un notábel intelectual. O emperador creou para el o título de panipersebastos (panhypersebastos) que o asimilaba a un "césar"; tamén lle deron este último título. Tamén obtivo a man da súa filla Anna Comnena coa que viviu felizmente durante 40 anos. Distinguiuse na guerra contra Bohemundo de Antioquía e negociou a paz do 1108. Anna intentou que Nicéforo fose nomeado herdeiro, pero Aleixo non quixo desherdar ao seu fillo Xoán. Así cando Aleixo morreu o 1118, Anna e Nicéforo conspiraron contra o mozo Xoán II Comneno, pero o complot fracasou, debido ao feito que Nicéforo refugou actuar no momento decisivo (cousa que a súa muller lle reprochou). Os seus cordeiros foron confiscados e os dous foron desterrados a Oenoe (despois Unieh) na costa do Mar Negro, onde viviron retirados por bastantes anos, pero co tempo Nicéforo recuperou o favor do emperador.

O 1137 foi enviado a Siria para intentar levantar o asedio de Antioquía polos croatas, pero enfermou e volveu a Constantinopla, onde morreu pouco despois.

Obras[editar | editar a fonte]

Deixou unha historia dos reinos de Isaac I Comneno, Constantino X Ducas, Romano IV Dióxenes e Miguel VII Ducas Parapinaces, que é unha das obras máis valiosas sobre historia bizantina. O seu título é Ὕλη Ἱστορίας (Materia de historia) e redactouna nun estilo sinxelo e conciso seguindo o do filósofo grego Xenofonte, ao que imitou con bastante éxito.