iTunes Store

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

iTunes Store
ITunes Store logo.svg
Publicación inicial2003
Sistema operativoOS X, Windows, Apple TV, iOS
Plataforma/sTenda en líña, Distribución dixital
Sitio webwww.apple.com/es/itunes

A iTunes Store é unha tenda en líña de contido dixital da empresa Apple Inc., accesible unicamente a través do programa iTunes. A tenda iTunes Music Store abrió o 28 de abril de 2003 e os seus produtos poseían un sistema de xestión dixital de dereitos que impide a reprodución dos arquivos comprados en ordenadores que non teñan autorización (DRM). Actualmente o DRM ha sido eliminado soamente do contido musical, o resto de contidos siguen con DRM.

Características e restriccións[editar | editar a fonte]

Prezos[editar | editar a fonte]

Os prezos por cada canción son variables pero en xeral están arredor dos 1,29 dólares nos Estados Unidos, 99 céntimos de Euro en España e 15 pesos en México.

O 5 de agosto de 2009, lanzouse o primeiro iTunes Store latinoamericano en México, que conta con 4 millóns de cancións. Os prezos son os máis baixos de todas as iTunes Store e varían desde os $9 MXN (0.71 USD) por canción e $24 MXN por vídeo musical, asimismo o custo do álbum é de $120 MXN en termo medio, aunque se poden encontrar álbums desde $80, $90 e $110 MXN. Actualmente aún non conta coa compra de programas de TV. A forma de pago pode ser con tarxeta de crédito o débito, o coas iTunes Gift Cards dispoñibles en tendas departamentales, autoservizos e distribuidores Apple cun custo de $200, $300 e $600 MXN. O 9 de novembro de 2010, foi lanzada a venda e renta de películas a $10, $25 e $40 MXN a renta, e a venda a $25 (películas curtas), $35 (películas curtas HD), $50, $80, $100 o $150 MXN

Dispoñibilidade[editar | editar a fonte]

iTunes Store[editar | editar a fonte]

iTunes Store se encuentra dispoñible en Alemaña, Arxentina, Australia, Austria, Bélxica, Bolivia, Brasil, Canadá, Chile, Chipre, Colombia, Costa Rica, Dinamarca, Ecuador, O Salvador, Estados Unidos, Finlandia, Francia, Guatemala, Grecia, Honduras, Irlanda, Italia, Xapón, Luxemburgo, México, Nicaragua, Nova Zelandia, Noruega, Países Baixos, Panamá, Paraguai, Perú, Portugal, Porto Rico, República Dominicana, España, Suecia, Suíza, Reino Unido e Venezuela.

iTunes App Store[editar | editar a fonte]

Ao 6 de agosto de 2009 iTunes App Store está dispoñible en Estados Unidos, Arxentina, Australia, Bélxica, Brasil, Canadá, Chile, China, Colombia, Costa Rica, Croacia, República Checa, Dinamarca, Alemaña, Ecuador, España, Finlandia, Francia, Grecia, Guatemala, Hong Kong, Hungría, India, Indonesia, Irlanda, Israel, Italia, Corea, Kuwait, Líbano, Luxemburgo, Malaisia, México, Nicaragua, Países Baixos, Nova Zelandia, Noruega, Austria, Paquistán, Panamá, Perú, Filipinas, Polonia, Portugal, Catar, Romanía, Rusia, Arabia Saudita, Suíza, Singapur, Eslovaquia, Eslovenia, Suráfrica, Sri Lanka, Suecia, Taiwán, Tailandia, Turquía, os Emiratos Árabes Unidos, o Reino Unido, Venezuela, Vietnam e o Xapón. En iTunes 12.7, Apple eliminou a App Store.

iTunes Wi-Fi Music Store[editar | editar a fonte]

O lanzamento do iPod Touch trouxo a introdución da tenda iTunes Wi-Fi Music Store. Esta versión permite aos dueños de iPods, iPhones e iPads con capacidade inalámbrica Wi-Fi de adquirir música directamente nos seus dispositivos portátiles de música.

Axuda ao Cliente[editar | editar a fonte]

Apple non proporciona servizo ao cliente para iTunes a través dunha líña telefónica, aunque Timothy Noah (Slate) ha fundado unha líña de servizo ao cliente. Todas as preguntas a este servizo son xestionadas vía Internet.

Historia de iTunes Store[editar | editar a fonte]

Tras facer a súa aparición o 28 de abril de 2003, iTunes Music Store foi a primeira tenda de música en líña en gañar unha ampla atención da prensa. As tendas de Apple permiten ao usuario adquirir cancións e transferirlas facilmente ao seu dispositivo iPod a través do programa de computadora iTunes. O iPod é o único reprodutor de música dixital (ademais dalgúns celulares Motorola e o iPhone) que están deseñados para traballar con iTunes Store, aínda que algúns outros reprodutores de música dixital traballarán no futuro con iTunes. iTunes Music Store lanzouse inicialmente con 200 000 arquivos dispoñibles para a súa descarga.

O 5 de setembro de 2007, Apple introduciu o iPod touch que incluía iTunes WiFi Music Store. Unha actualización do iPhone, que foi lanzada o 28 de setembro de ese mesmo ano, incluía a tenda WiFi Store.

Catálogo de contidos[editar | editar a fonte]

Música[editar | editar a fonte]

A tenda comezou despois de que Apple asinara tratos cos cinco maiores selos discográficos nese momento: EMI, Universal, Warner Bros, Sony Music Entertainment e BMG (os dous últimos se fusionaron para dar orixe a Sony BMG). A música de máis de 600 artistas de selos independentes foi agregada posteriormente, o primeiro foi Madonna o 29 de xullo de 2003.

A tenda ten máis de 45 millóns de cancións, máis de 45 000 películas incluíndo pistas exclusivas de numerosos artistas populares. Non todos os artistas están dispoñibles en iTunes, incluíndo algúns como Garth Brooks e Tool, así como unha carencia total de álbums de moitos artistas.

Novas cancións son ingresadas ao catálogo de iTunes cada día, mentres que a tenda iTunes é actualizada cada martes. Apple tamén difunde unha "Single of the Week" (A Canción da Semana) e usualmente un "Discovery Download" os martes, a cal está dispoñible gratis durante unha semana.

Algúns artistas han tenido que retirar a súa música da tenda. Probablemente o caso máis notable é a produción de Frank Zappa; unha significante cantidade da súa música foi añadida á tenda iTunes en agosto de 2005 e un ano despois foi retirada.

As cancións descargadas inclúen información como o nome, artista e álbum, aunque iTunes provee un servizo para facer isto para cancións que non ten custo algún para a tenda. As cancións vienen tamén con carátulas do álbum. Co lanzamento do iTunes 7, estas carátulas poden obtenerse para cancións non adquiridas de maneira gratuíta se o usuario posee unha conta en iTunes Store. As cancións compradas non vienen coas súas letras xa escritas, ni tampouco iTunes ofrece un servizo para adquirir letras de cancións. Non obstante, estas poden obtenerse facilmente usando un sitio web distinto o a aplicación Dashboard.

Subdivisións[editar | editar a fonte]

Cando comenza a operar a tenda de música nos Estados Unidos, había moitas tendas subdivididas ás que un podía entrar. Estas tendas tamén se encontraban baixo os títulos 'More In Music,' 'Genres,' 'Pre-Orders,' 'Celebrity Playlists' e 'Free Downloads'. En 'More In Music', un pode entrar a varias tendas aleatorias como Starbucks Entertainment e iTunes Essentials. Con 'Genres', un pode entrar a tendas que só teñen un xénero musical como blues o reggae. Hai un total de 20 xéneros na tenda de música estadounidense. En 'Pre-Orders' podes listar álbums que un pode pedir por anticipado antes de que o álbum sexa lanzado. En 'Celebrity Playlists' pode contén listas de cancións elixidas e descritas por celebridades. En 'Free Downloads' son cancións que usuarios suscritos a iTunes Store poden obtener gratis.

O 1 de novembro de 2006, Apple creó unha nova categoría para contenido latino, 'iTunes Latino'. Telemundo e Mun2 dexaron algúns dos seus programas populares dispoñibles por cargo, converténdose no primeiro contido hispano de televisión na tenda. Ofrecía música, vídeos musicais, podcasts e programas televisivos en español nunha soa área. A ampla descrición dada ao contido estaba en español; así como as súas subcategorías. A banda de Flamenco Metal orixinaria de Xibraltar, Breed 77, lanzou un álbum exclusivo chamado Un Encuentro, para coincidir co lanzamento de "iTunes Latino". Contiña 11 cancións, todas de álbums previos, pero todas cantadas en castelán.

Audiolibros (Audiobooks)[editar | editar a fonte]

iTunes Store tamén inclúe máis de 20 000 libros falados, codificados a 32 Kbits/s. Previos de noventa segundos se ofrecen por cada libro. Estes libros son provistos por Audible.com. Este é o mesmo formato dispoñible se o usuario se inscribe directamente con Audible.com e elixe o formato "iPod". A principal diferenza é que non é necesario inscribirse para unha subscrición para conseguir os libros falados como ocorre en Audible. Un pequeno desconto é outorgado pola compra de libros falados a través de iTunes Store, pero sobre unha base selectiva de Apple en comparanza con "sempre descontos para membros" se un ten unha subscrición a Audible.

Vídeo[editar | editar a fonte]

En outubro de 2005, Apple anunciou que a máis recente versión do iPod para esa data podería reproducir arquivos de vídeo, os cales poderían venderse en líña a través de iTunes Store nos Estados Unidos. Entre estes inclúense 2000 vídeos musicais e episodios de programas populares de televisión. Apple fixo un trato con Disney para ser o primeiro provedor de programas televisivos, entre os primeiros se encontraban episodios de Lost e Desperate Housewives con cada episodio posto en circulación ao día seguinte da súa difusión en televisión. Moitas películas animadas de curta duración de Pixar tamén están dispoñibles.

A venda de vídeos en iTunes xeneró un arduo debate sobre se existiría unha audiencia que pagara por programación dispoñible gratuitamente na televisión. Como explicaron en MP3 Newswire, os usuarios están pagando realmente por un servizo no que outro dixitaliza os episodios transmitidos gratuitamente para que poidan ser reproducibles nos seus iPods, por cada episodio na súa forma non comercial e por un lugar conveniente para seleccionar e descargar presentaciones individuales. A través dunha versión actualizada de QuickTime Pro, o programa de reprodución de vídeos de Apple, os usuarios pode crear os seus propios vídeos para o iPod, incluyendo versións dixitalizadas de programas grabados nas saus videograbadoras se eles desean tomarse o tempo e esforzo que representaría ahorrarse o custo.

En xullo de 2006, a serie piloto Aquaman foi posta a disposición para descarga. Foi o primeiro programa ofrecido en iTunes que nunca antes fora propalado nunha rede de televisión. O 12 de setembro de 2006, Apple renomeou a súa tenda iTunes Music Store por iTunes Store ao mesmo tempo en que comezou a vender filmes a través da súa tenda. O servizo debutó cun catálogo de 75 películas de catro estudios de Disney: Disney, Pixar, Miramax e Touchstone Pictures. No mesmo día, Apple incrementó a resolución de vídeos e filmes vendidos en iTunes Store de 320x240 (QVGA) a 640x480 (VGA).

Máis tarde, en decembro de 2006, Apple comezou o lanzamento de tráileres de filmes de balde no formato de iPod de 320x240, no formato de Apple de 640x480, e vídeos de calidade HD. O 9 de xaneiro de 2007, Apple anunciou durante a presentación central de MacWorld que o catálogo de Paramount Pictures sería engadiddo a iTunes Store, sendo o total de filmes superior a 250. O servizo só está dispoñible nos Estados Unidos.

O 12 de febreiro de 2007, unha nota de prensa anunciou a adición de filmes de Lionsgate á tenda, sendo o número total de filmes dispoñibles superior a 400. O 11 de abril de 2007, Apple anunciou que MGM Studios puxera a disposición algúns títulos seleccionados na súa tenda, os cales superaban os 500. MGM declarou que era a maior biblioteca moderna de filmes no mundo. O seu catálogo incluía filmes clásicos como Robocop, West Side History e Mad Max.

O 11 de xuño de 2007, descubriuse que Apple estaba en conversaciones con varios estudios de Hollywood para facer que as novas películas estuvieran dispoñibles para alugueiro. Os títulos poderían ser rentados por US$ 2.99 e expirarían despois dun determinado número de días. O 29 de agosto de 2007 unha selección de programas de televisión foron postos a disposición na tenda en líña inglesa a un prezo de UK£ 1.89 por episodio, incluyendo Lost, Ugly Betty e Desperate Housewives.

iPod games[editar | editar a fonte]

O 12 de setembro de 2006, a tenda iTunes comezou a ofrecer xogos adicionais para venda co lanzamento de iTunes 7, compatible cos iPod classic o iPod nano con vídeo e son pregravado. Entre os títulos encontrábanse: Bejeweled, Cubis, Mini Golf, Mahjong, Pac-Man, Tetris, Texas Hold 'Em, Vortex, e Zuma. Os xogos non podían ser xogados en iTunes. O 19 de decembro de 2006 iTunes lanzou dous xogos máis para compras: Sudoku e Royal Solitaire. O 7 de febreiro de 2007 iTunes lanzou Ms. Pac-Man.

O 24 de abril de 2007, Apple tamén lanzou iQuiz a US$0.99 (UK£0.79). 'Trivia Packs' adicionais poden ser engadidos a iQuiz a través do programa iQuiz Maker. O 22 de maio de 2007, iTunes lanzou unha versión do videoxogo Lost, baseado na serie de televisión do mesmo nome. Tamén, o 17 de xullo de 2007 The Sims Bowling foi engadido. O 29 de xullo, EA lanzou The Sims Pool, antes do primeiro xogo de Sony BGM, "Musika", o 7 de agosto.

Os títulos dispoñibles para descargar ata o 24 de febreiro do 2008 foron:

Notas[editar | editar a fonte]

  • Goberno Nacional de Música e Entretemento (GNME)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]