Saltar ao contido

Herminio Barreiro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaHerminio Barreiro
Biografía
Nacemento1 de xaneiro de 1937 Editar o valor em Wikidata
Dorrón, España Editar o valor em Wikidata
Morte6 de novembro de 2010 Editar o valor em Wikidata (73 anos)
Santiago de Compostela, España Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaSisán Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeEspaña Editar o valor em Wikidata
EducaciónUniversidade de Madrid Editar o valor em Wikidata
Actividade
Ocupaciónpedagogo Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua galega Editar o valor em Wikidata

BNE: XX847425 Dialnet: 85299
Nicho de Herminio Barreiro Rodríguez en Sisán (Ribadumia).

Herminio Barreiro Rodríguez, nado en Dorrón (Sanxenxo)[1][2][3][4] o 1 de outubro de 1937 e finado en Santiago de Compostela o 6 de novembro de 2010[5], foi un docente e pedagogo galego.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Fillo de Herminio Barreiro Calvete, mestre socialista encarcerado durante a Guerra Civil española[6], pasou a súa infancia en Cerdedo, onde a súa nai fora destinada como mestra. Estudou bacharelato en Pontevedra e a partir de 1958 Filosofía e Letras en Madrid. Alí, xunto a outros galegos que estaban estudando na universidade, fundou o grupo Brais Pinto.

En 1965 marchou a Francia a dar clase de español, e nese país afiliouse ao Partido Comunista de España.

De volta en Galicia, traballou como profesor da Facultade de Ciencias da Educación da USC e publicou diversos traballos relacionados principalmente con temas históricos e educativos. Tamén dirixiu o anuario de historia da educación Sarmiento. Foi colaborador de prensa diaria e participou en diversas empresas culturais. Politicamente estivo durante boa parte da súa vida vencellado ao Partido Comunista e a Esquerda Unida, pola que se presentou como candidato a distintas eleccións municipais en Santiago[7].

Foi un gran profesor, un gran teórico, un historiador da pedagoxía dende a perspectiva do ensino como ferramenta liberadora do ser humano. Era un antifascita e un loitador e un escritor precioso. Fóiseme un irmán

Obra en galego

[editar | editar a fonte]
  • Retallos para un tempo distinto, 1992, Ediciós do Castro.
  • No solar galego de Camoens, 2002, edición de autor.
  • Recordar doe. Lembranzas escolares e universitarias (1940-1965), 2008, Xerais.
  • Memoria crítica da escola desde a universidade (historia mínima dun curso especial na USC), 2011, Universidade de Santiago de Compostela.

Obras colectivas

[editar | editar a fonte]

Obra en castelán

[editar | editar a fonte]
  • Lorenzo Luzuriaga y la renovación educativa en Galicia, 1989.

Obras colectivas

[editar | editar a fonte]

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]