Teddy Pilette

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Teddy Pilette
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Bélxica Bélxica
Anos en activo 2 (1974, 1977)
Escudería(s) Brabham, BRM
Grandes Premios disputados 4 (1 saída)
Campionatos 0
Vitorias 0
Podios 0
Pole positions 0
Voltas rápidas 0
Primeiro GP Gran Premio de Bélxica de 1974
Derradeiro GP Gran Premio de Italia de 1977


Theodore "Teddy" Pilette, nado en Bruxelas o 26 de xullo de 1942[1] é un expiloto de carreiras belga. Participou en 4 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1, o primeiro o 12 de maio de 1974 co equipo Brabham de Bernie Ecclestone.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de André Pilette e neto de Théodore Pilette, seguiu a tradición familiar. Comezou a súa carreira gañando varias carreiras de karts antes de marchar a escola de pilotos de Jim Russell Racing School en Inglaterra. Esta experiencia deulle a oportunidade de formar parte do elenco para a película de John Frankenheimer Grand Prix e máis tarde en Le Mans con Steve McQueen.

Nos circuítos, Pilette competiu para Carlo Abarth en 1963 e 1965 e en 1967 empezou a competir co equipo belga VDS. Gañou o Campionato de Europa de Fórmula 5000 en 1973 cun Chevron B24 e outra vez en 1975 cun Lola T400. Tamén competiu nos EE.UU. na Fórmula 5000. Tamén fixo 3 intentos na Indy 500. Intentou clasificarse para as 500 Milas de Indianápolis de 1977 pero non o conseguiu. Pilotou na carreira de CART en Watkins Glen International en 1981, pero retirouse logo de 14 voltas debido a un fallo na caixa de cambios. Sería a súa única saída na Champ Car porque xa non conseguiu clasificarse para as Indianápolis 500 de 1982 e 1983 inscribíuse no Gran Premio de Cleveland ese ano pero o coche pilotouno Herm Johnson.[2]

En 1977, Capparelli contratou a Pilette para pilotar co moribundo equipo BRM na Fórmula Un, e tamén no Campionato de Fórmula Un Aurora AFX ao ano seguinte.

Nas carreiras de coches deportivos, Pilette gañou as 24 Horas de Spa cun Ford Capri, na última carreira no longo circuíto en 1978.

En 1992 formou o equipo de Fórmula Ford Pilette Speed ​​Tradition en Europa. En 1994 construíu o seu propio coche de Fórmula 3, o Pilette F.3, e participou no Campionato de Fórmula 3 alemán con Paolo Coloni. En setembro de 2013, foi elixido vicepresidente do Grand Prix Drivers Club (anteriormente coñecido como Club Internacional de Pilotos Veteranos de Grand Prix F1)

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos. Puntos
1974 Motor Racing Developments Brabham BT42 Cosworth V8 ARX BRA RSA ESP BEL
17
MON SWE NED FRA GBR ALE AUT ITA CAN USA NC 0
1977 Stanley BRM BRM P207 BRM V12 ARX BRA RSA USW ESP MON BEL SWE FRA GBR ALE
NSC
AUT NED
NSC
ITA
NSC
USA CAN XPN NC 0

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Jenkins, Richard. "The World Championship drivers - Where are they now?". OldRacingCars.com. Consultado o 2007-07-29. 
  2. Teddy Pilette, Champ Car Stats, Retrieved 2011-03-03

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]