Congreso de Viena

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
O Congreso de Viena por Jean-Baptiste Isabey, 1819.

O Congreso de Viena foi unha conferencia entre embaixadores das grandes potencias europeas que tivo lugar na capital austríaca, entre o 1 de outubro de 1814 e o 9 de xuño de 1815, cuxa intención era a de restablecer as fronteiras de Europa tras a derrota de Napoleón I a primavera anterior, e reorganizar a forma e ideoloxía políticas do Antigo Réxime.

A reunión levou a cabo do 1 de outubro de 1814 ao 9 de xuño de 1815. Os acordos tiveron vixencia nos territorios de Europa Central e do Leste até o final da Primeira Guerra Mundial. Con todo, a paz conseguiuse mediante o estabelecemento do absolutismo. Foi convocado polo emperador de Austria Francisco I, dicindo este ao final do congreso que a nova Europa era a Europa da Restauración. A pesar das medidas que se concertaron para manter baixo control aos inimigos do Antigo Réxime, non se puido evitar a difusión das ideas liberais que provocaron as revolucións de 1830 e 1848.

Participantes[editar | editar a fonte]

Klemens von Metternich, que presidiu a conferencia, e Charles Maurice de Talleyrand, que actuaba en representación de Luís XVIII, o cal conseguiu varios éxitos para Francia a pesar da derrota, foron os protagonistas máis destacados. Cabe mencionar, ademais, o Tsar Alexandre I de Rusia, quen tivo un papel clave no Congreso e viño acompañado polos seus conselleiros Karl Nesselrode e o conde Andrey Razumovsky co obxectivo de unificar os Estados alemáns e implantar un réxime constitucional en Polonia. Estiveron presentes tamén Francisco I de Habsburgo e Federico Guillerme III de Prusia (acompañado de Hardenberg e Humboldt), xunto con representantes do Reino Unido, primeiro Lord Castlereagh e despois o Duque de Wellington (quen tivo que saír ao auxilio de Europa cando Napoleón escapou da illa de Elba mentres se estaba celebrando o congreso en 1815) e antigos aliados de Napoleón, como os reis de Saxonia e de Dinamarca. Tamén houbo españois (Pedro Gómez Labrador), portugueses (Pedro de Sousa Holstein, Conde de Palmela; António Saldanha dá Gama; Joaquim Lobo dá Silveira), Estados xermánicos (Hannover, Baviera e Württemberg), eslavos, nórdicos (Suecia) e enviados dos Estados Pontificios. Todos coincidiron en estar unidos e permanecer vixiantes contra os liberais, os republicanos e os ateos.

No tempo que durou o congreso, os participantes estiveron por Viena en residencias palacianas, dando paseos por parques e bosques. Todo estes lugares foron escenarios de lecer, banquetes e bailes; destes feitos naceu a frase do príncipe de Ligne: Le Congrés ne marche pas, il danse, e chegábanse a xuntar até máis de 2.000 cabalos e outros tantos cans nas cazarías que celebraban. Unha destas actividades de lecer contou cun concerto dunha cantata de Beethoven titulada O momento glorioso.

Estados independentes tras o Congreso de Viena
País Capital
borde Imperio Austríaco Wien 3 Wappen.svg Viena
borde Reino de Baviera Muenchen Kleines Stadtwappen.svg Múnic
borde Reino de Sardeña Turin coat of arms.svg Turín
borde Reino das Dúas Sicilias Escudo spaccanapoli.jpg Nápoles
borde Reino de España Escudo de Madrid.svg Madrid
borde Estados Pontificios Coat of arms of Rome.svg Roma
borde Reino de Francia Blason paris.png París
borde Reino de Hannóver Coat of arms of Hannover.svg Hannóver
borde Imperio Otomán Constantinopla
borde Reino Unido dos Países Baixos Wapen Amsterdam.svg Ámsterdan
borde Reino de Portugal LSB.png Lisboa
borde Reino de Prusia Coat of arms of Berlin.svg Berlín
borde Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda Londonwappen.jpg Londres
borde Reino de Dinamarca Københavns byvåben 1894.png Copenhague
borde Imperio Ruso Coat of Arms of Saint Petersburg (2003).png San Petersburgo
borde Reino de Suecia Stockholm vapen.svg Estocolmo
borde Confederación Suíza Berne-coat of arms.svg Berna
borde República de Cracovia POL Kraków COA.svg Cracovia

Cambios territoriais[editar | editar a fonte]

Como resultado das negociacións sostidas no Congreso tomáronse as seguintes decisións:

Datos[editar | editar a fonte]

  • Klemens von Metternich, tamén coñecido como o príncipe de Metternich, malia ser un mediador entre todas as nacións integradas no devandito congreso, buscaba principalmente territorio para o seu país natal, Austria.
  • Viena converteuse no eixo central de Europa Occidental durante trinta anos grazas a este congreso.
  • Do Congreso xurdiu a Santa Alianza, formada por Austria, Prusia e Rusia, que dicían procurar os bens dunha mesma relixión, malia que estes tres non compartían crenzas. Logo formaríase o que se coñecería como a cuádrupla alianza, formada por Gran Bretaña, Prusia, Rusia, e Austria.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]