Cesare Pavese

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Cesare Pavese
Cesare pavese.jpg
Nacemento 9 de setembro de 1908
Lugar Santo Stefano Belbo
Falecemento 27 de agosto de 1950
Lugar Turín
Soterrado Santo Stefano Belbo
Nacionalidade Italia
Alma máter Universidade de Turín
Ocupación lingüista, poeta, escritor, tradutor, novelista, literary editor, guionista, crítico literario, xornalista e biógrafo
Premios Premio Strega
Cesare Pavese Signature.jpg
editar datos en Wikidata ]

Cesare Pavese, nado o 9 de setembro de 1908 en Santo Stefano Belbo e falecido o 27 de agosto de 1950 en Turín, foi un dos máis importantes escritores italianos do século XX, que nos seus poemas e relatos describiu, entre outras temas, o mundo rural do Piemonte.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orfo de pai dende 1914 foi educado por súa mai. Pavese fixo os estudos de bacharelato en Turín e estudou historia da literatura na universidade da mesma cidade. Durante os anos de universidade interesouse pola literatura dos Estados Unidos e graduouse cunha tese sobre o poeta norteamericano Walt Whitman. Alternaba o traballo de tradutor co ensino da lingua inglesa. Traduciu ó italiano Moby Dick de Herman Melville e obras de John Dos Passos, William Faulkner, Daniel Defoe, James Joyce e Charles Dickens.

En 1935 estivo preso e foi desterrado durante oito meses a Calabria, acusado de antifascismo polas cartas que intercambiou cunha moza súa da época, que militaba no partido comunista.

Entre 1928 e 1935 escribiu os poemas publicados en 1936 co título Lavorare stanca (Traballar cansa). Foron poemas innovadores, que, xunto coas súas obras de narrativa, lle atraeron a atención dun público amplo. Nesa época comezou o diario literario-existencialista Il mestiere di vivere (O oficio de vivir) que continuou ata a morte. Dende 1938 traballou para a editora turinesa Einaudi.

Durante a Segunda Guerra Mundial instalouse coa familia no campo. Amigou co daquela descoñecido escritor Italo Calvino. Despois da guerra trasladouse a Serralunga di Cera e despois a Roma, Milán e Turín. En 1945 entrou no Partido Comunista Italiano, PCI. Gañou o premio Strega de Literatura en 1950 por La bella estate (O fermoso verán).

O desengano amoroso pola fin da relación sentimental coa actriz norteamericana Constance Dowling, á que dedicou os últimos versos de Verrà la morte ed avrà i tuoi occhi (Vira a morte e terá os teus ollos) e a angustia existencial levárono ó suicidio o 27 de agosto de 1950, nun cuarto do Hotel Roma en Turín.

Un dos temas típicos na obra de Calvino é o illamento do individuo. O protagonista típico das obras de Pavese e un home solitario (voluntariamente ou non), que ten relacións superficiais con outras persoas e que, en contra dos seus desexos, acaba por traizoar ós seus ideais e amigos, como ocorre na novela A cadea. O título da colección de dous relatos Antes de que cante o galo fai referencia á traizón de Pedro a Xesús Cristo.

Obra[editar | editar a fonte]

Calquera que pasa ten un rostro e unha historia.
                    — Cesare Pavese.
  • Lavorare stanca, poemas, Florencia: 1936, ed. ampliada, Turín: 1943
  • Paesi tuoi, novela, Turín: 1941
  • La spiaggia, novela, 1941
  • Feria d'agosto, Turín: 1946
  • Il compagno, novela, Turín: 1947
  • Dialoghi con Leucò, contos, Turín: 1947..
  • Prima che il gallo canti, novela, Turín: 1949
  • La bella estate, novela, Turín: 1949
  • La luna e i falò, novela, Turín: Einaudi, 1950; Milán: Mondadori, 1969, 1982.
  • Verrà la morte ed avrà i tuoi occhi, poemas, Turín: 1951
  • La letteratura americana e altri saggi, ensaios, Turín: 1951
  • O oficio de vivir. 1935-1950, diario, Galaxia, 2006
  • Notte di festa, 10 contos, Turín: 1953
  • Fuoco grande, novela, en colaboración con Bianca Garufi, Turín: 1959
  • Contos, Turín: 1960
  • Cartas 1924-1944, Turín: 1966
  • Cartas 1945-1950, Turín: 1966
  • Tutto Pavese, Turín: 1968