Bikini

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura


O bikini[1] (do inglés "bikini") é unha peza feminina de baño composta de dous triángulos de tea na parte superior similar a un apertador que cobre os seos e dous triángulos de tea na parte inferior, a frontal que cobre a pelve, pero que expón o embigo, e a parte de atrás que cobre as nádegas. O tamaño da parte superior e inferior pode variar desde a cobertura completa dos seos, pelve, e nádegas, ata os deseños máis atrevidos como o tanga que cobren só a aréola e o monte de Venus, pero expoñen as nádegas.

O deseñador de moda Jacques Heim presentou en París un deseño de traxe de baño de dúas pezas en 1946 ao que chamou Atome. Do mesmo xeito que os traxes de baño da época, cubría o embigo da usuaria, e non atraeu moita atención. O enxeñeiro e deseñador automobilístico parisino Louis Réard presentou o seu deseño pouco despois.[2] O seu provocador deseño foi arriscado, expón o embigo da usuaria e gran parte das súas nádegas. Ningún modelo de pasarela aceptou poñelo, polo que contratou unhabailarina de striptease do Casino de París para presentalo nunha pasarela de moda de traxes de baño. Bautizou o traxe de baño polo atol Bikini, onde tivera lugar a primeira proba pública dunha bomba nuclear só catro días antes.[3]

Debido ao seu controvertido e revelador deseño, o bikini foi aceptado moi lentamente polo público. Gañou maior presenza e aceptación cando estrelas do cine como Brigitte Bardot, Raquel Welch e Ursula Andress os usaron e foron fotografadas en praias públicas e vistas no cine. En moitos países, o deseño foi prohibido nas praias e noutros lugares públicos.[4]

O deseño do bikini converteuse en común na maioría dos países occidentais a mediados da década de 1960 como traxe de baño e roupa interior. A finais do século XX era amplamente utilizado como roupa de deporte en Volei praia e culturismo. Hai unha serie de variantes modernas do deseño empregado para fins de mercadotecnia e como clasificacións industriais, incluíndo o monokini, microkini, tankini, trikini, pubikini e skirtini. O traxe de baño masculino dunha soa peza tamén se pode denominar bikini. De igual forma, unha variedade de tipos de roupas íntimas de homes e mulleres descríbense como roupa interior de bikini.

O bikini creceu gradualmente para obter unha grande aceptación na sociedade occidental. A principios dos anos 2000, os bikinis convertéronse nun negocio anual de 811 millóns de dólares e aumentaron os servizos derivados como a depilación tipo inguas brasileiras e o bronceado.[5]

Historia[editar | editar a fonte]

Na antigüidade[editar | editar a fonte]

A antiga Vila Romana del Casale (286-305 d.C.) en Sicilia contén unha das primeiras ilustracións coñecidas dun bikini.

O arqueólogo James Mellaart describiu o bikini máis antigo en Çatalhöyük, Anatolia, na era Chalcolithic (ao redor do 5600 a.C.), onde unha deusa nai está representada montada sobre dous leopardos vestindo un traxe algo parecido a un bikini.[6] O traxe de baño de dúas pezas pode remontarse ao mundo greco-romano, onde as pezas de bikini que usaban as atletas están representadas en ánforas e pinturas que se remontan ao 1400 a.C.[7]

Na "Coroación do Vencedor", un mosaico no chan dunha vila romana en Sicilia que data da Época de Diocleciano (286-305 d.C.), as mulleres novas participaban no levantamento de pesos, o lanzamento de discos e executaban xogos de pelota vestidas con pezas tipo bikini (tecnicamente bandeaukinis no léxico moderno).[8] O mosaico, atopado en Sicilia na Vila Romana del Casale, ten dez mozas que foron anacronicamente chamadas Rapazas en Bikini".[9][10] Outros restos arqueolóxicos romanos representan a deusa Venus cunha peza similar. En Pompeia, descríbense as representacións de Venus usando un bikini na Casa della Venere,[11][12][13] no tablinum da Casa de Julia Felix,[14] no atrio do xardín da Via Dell'Abbondanza.[15]

Os precursores do bikini en Occidente[editar | editar a fonte]

Evolución
Bañadores tipo camisa ampla da década de 1900
Bañadores tipo camisa ampla da década de 1900
Annette Kellerman comezou a tendencia de moda traxe de baño cinguido, 1909
Annette Kellerman comezou a tendencia de moda traxe de baño cinguido, 1909
A actriz Jane Wyman en traxe de baño que deixa ver as pernas e o estómago, 1935
A actriz Jane Wyman en traxe de baño que deixa ver as pernas e o estómago, 1935

Nadar ou bañarse ao aire libre estaba desaconsellado na cristiandade, polo que había pouca demanda ou necesidade de traxes de baño ata o século XVIII. Os traxes de baño do século XVIII eran unha bata solta de manga longa, tipo vestido feito de la ou flanela que conservaba a cobertura e a modestia.[16]

En 1907, a nadadora e artista Annette Kellerman foi arrestada nunha praia de Boston por usar un axustado traxe de baño, sen mangas, dunha soa peza, que adquirira en Inglaterra,[16] aínda que non se converteu en traxe de baño adaptado para mulleres, en partes de Europa, ata 1910.[17] En 1913, o deseñador Carl Jantzen fixo o primeiro traxe de baño funcional de dúas pezas. Inspirado na introdución das femias na natación olímpica, deseñou un traxe cinguido con pantalóns curtos para a parte inferior e mangas curtas para a parte superior.[18]

Durante os anos 1920 e 1930, a xente pasou de "tomar as augas" a "tomar o sol", en casas de baños e balnearios, e os deseños de traxes de baño cambiaron para seren máis decorativos. O rayón foi usado na década de 1920 na fabricación de traxes de baño axustados,[19] pero a súa durabilidade, especialmente cando está mollado, resultou problemática.[20] O jersey e a seda tamén se usaron ás veces.[21] Na década de 1930, os fabricantes baixaron os escotes nas costas, sacaron as mangas e axustado os lados. Co desenvolvemento de novos materiais de vestiario, particularmente látex e nylon, os traxes de baño gradualmente comezaron a adaptarse ao corpo ao longo da década de 1930, con cintas para o ombreiro que podían baixarse ​​para o bronceado.[22]

Os traxes de baño das mulleres dos anos 1930 e 1940 incorporaron graos cada vez maiores de exposición do abdome. A película de Hollywood de 1932 Three on a Match presentaba un traxe de baño de dúas pezas que amosaba o estómago. As revistas adolescentes de finais dos anos 40 e 1950 presentaron debuxos similares de traxes e tops que delataban o estómago. No entanto, a moda de amosar o abdome foi declarada como só para praias e eventos informais e considerouse indecente para ser usada en público.[23] Hollywood respaldou o novo glamour en películas como a Filla de Neptuno de 1949 na cual Esther Williams usaba traxes chamados "provocativamente" como "Double Entender" e "Honey Child".[24]

A produción durante a Segunda Guerra Mundial requiriu grandes cantidades de algodón, seda, nylon, la, coiro e goma. En 1942, a Xunta de Produción de Guerra dos Estados Unidos emitiu o Regulamento L-85, que cortou o uso de fibras naturais na roupa.[25] e esixindo unha redución dun 10% da cantidade de tela na roupa de baño das mulleres. Para cumprir co regulamento os fabricantes de traxes de baño quitaron as faldras e outros accesorios, mentres aumentaba a produción do traxe de baño de dúas pezas con abdome espido.[26] Ao mesmo tempo, a demanda de todos os traxes de baño baixou xa que non había moito interese en ir á praia, especialmente en Europa.

Bikini moderno[editar | editar a fonte]

Na Europa post-Segunda Guerra Mundial, os europeos occidentais gozaron do seu primeiro verán sen guerra durante moitos anos. Os deseñadores franceses intentaron crear modas que coincidira co estado de ánimo liberado da xente.[27] Fabric was still in short supply,[28] e nun intento por resucitar as vendas de roupa de baño, dous deseñadores franceses, Jacques Heim e Louis Réard, case lanzaron simultaneamente dous novos proxectos de traxe de dúas pezas en 1946.[29][30] Heim lanzou un proxecto de traxe de baño de dúas pezas en París que chamou "atome", pola partícula de materia máis pequena coñecida. Anunciou que era o "traxe de baño máis pequeno do mundo."[27][31] Aínda que era máis pequeno que os traxes de baño de dúas pezas da década de 1930, a parte de abaixo do novo traxe de baño de dúas pezas de Heim aínda cubría o embigo da usuaria.[28][32][33][34]

Pouco despois, Louis Réard creou un proxecto de traxe de baño de dúas pezas ao que chamou "bikini".[35] Notou que as mulleres na praia subian os bordos dos seus traxes de baño e tops para mellorar o seu bronceado. Presentou o seu deseño de bañador na popular piscina pública, Piscine Molitor, catro días despois da primeira proba dunha arma nuclear no Atol Bikini. Os xornais estaban cheos de novidades respecto da proba atómica e Reard esperaba o mesmo co seu deseño.[3][36] O bikini de Réard acabou co "atome" de Heim. O seu deseño consistía en dous triángulos de tecido que formaban un apertador e dúas pezas triangulares de tecido que cubrían as nádegas e o monte de Venus conectados por unha corda. Cando non puido atopar unha modelo de pasarela disposta a amosar o seu revelador deseño,[37] Reard contratou a Micheline Bernardini, unha bailarina de striptease de 19 anos, do Casino de París.[38] Anunciou que o seu traxe de baño, cunha superficie total de 30 square inches (200 cm2) de tea, era "máis pequeno que o traxe de baño máis pequeno do mundo".[39][40] Réard dixo que "como a bomba atómica, o bikini é pequeno e devastador".[41] A escritora de moda Diana Vreeland describiu o bikini como a "bomba atómica da moda".[41] Bernardini recibiu 50.000 cartas de fans, moitas delas de homes.[18] As fotografías de Bernardini e artigos sobre o evento foron amplamente difundidos pola prensa. O "International Herald Tribune publicou nove historias sobre o evento.[42] O diario francés "Le Figaro" escribiu:"A xente anhelaba os simples praceres do mar e do sol. Para as mulleres, vestir un bikini significou unha especie de segunda liberación. Non había realmente nada sexual nel. Foi unha celebración de liberdade e un retorno ás alegrías na vida."[18] O "atome" de Heim estaba máis en consonancia coa sensatez da década de 1940, pero o deseño de Réard gañou a atención do público.[28] Aínda que o deseño de Heim foi o primeiro usado na praia e inicialmente vendeu máis traxes de baño, foi o deseño de traxe de baño de dúas pezas de Réard chamado "bikini" o que triunfou.[43]

Resistencia social[editar | editar a fonte]

O escandaloso traxe de baño de dúas pezas non acabou de popularizarse ata 1960: Brigitte Bardot, icona da moda e símbolo sexual dos anos cincuenta e sesenta, exhíbese con el ante os fotógrafos (ás veces ata sen o sostén) nas praias de Cannes e Saint-Tropez; Marilyn Monroe, Jane Fonda..., Brian Hyland esperta co seu tema Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polkadot Bikini de 1960 o gusto entre as adolescentes estadounidenses por unha peza que, verán a verán, evolucionará ata alcanzar a súa mínima expresión, o microkini, xa a mediados dos anos noventa.

Mentres que en Francia xeneralízase o seu uso case inmediatamente como símbolo de liberación feminina, noutros países como España, en plena Represión franquista, Italia (tamén de arraigada moral católica) ou Estados Unidos, fortemente instalados no fanatismo relixioso puritano, tardará anos en aceptarse.[44][45][46][47][48]

Variantes[editar | editar a fonte]

Selección de bikinis nun escaparate en 2005

Aínda que o nome "bikini" foi aplicado ao principio só para o traxe de baño que mostraba o embigo da usuaria, hoxe a industria da moda considera calquera traxe de baño de dúas pezas como bikini.[49] As modas de bikini modernas caracterízanse por un deseño simple e breve: dous triángulos de tea que forman un apertador e que cobren os peitos da muller e un terceiro que forma un corte panty debaixo do embigo que cobre a ingoa e as nádegas.

Os bikinis poden e foron fabricados con case todos os materiais de roupa posibles, os tecidos e outros materiais utilizados para fabricar bikinis son un elemento esencial do seu deseño.[50] Os primeiros bikinis modernos foron de algodón e jersey. A introdución da Lycra (Elastano) na década de 1960 cambiou por completo a forma en que se deseñaron e usaron os bikinis, segundo Kelly Killoren Bensimon, unha ex modelo e autora de "The Bikini Book" "a chegada de Lycra permitiu que máis mulleres usen un bikini ... non cedía, non facía bolsas e ocultaba e revelaba. Xa non parecía lencería". Os tecidos de traxes de baño alternativos como veludo, coiro e crocheted xurdiron a principios dos anos 70.

Estilos principais[editar | editar a fonte]

Existen diferentes estilos de bikini dispoñibles:

Variante Imaxe Ano Descrición
Bandeaukini
noborder
Un bandeaukini (alternativamente chamado bandini)[51] é unha banda superior que fai de apertador (sen tiras sobre os ombreiros) usadas con calquera parte baixa de bikini.[52][53] É a forma máis antiga de bikini, cos exemplos máis antigos atopados na Siciliana Villa Romana del Casale (chamadas as "Rapazas en bikini) que se remonta ao século IV dC.[9][10][54][55] Reintroducido, a súa aceptación creceu rapidamente entre as mozas,[56] coa banda superior bordean as vendas do tankini clásico.[57]
Microkini noborder 1995 Un microkini, incluíndo subxéneros como o minikini, minimini e tear-drop (bagoas), é un bikini extremadamente pequeno.[58] Os deseños para homes e mulleres normalmente usan só o tecido suficiente para cubrir os xenitais e, para as mulleres, os pezóns. Calquera tirante adicional é só para manter a peza adherida ao corpo do usuario. Algunhas variacións dos microkinis usan adhesivo ou fío para manter o tecido cubrindo os xenitais. Os microquinis manteñen ao usuario dentro dos límites legais da vestimenta e enche un nicho entre o nudismo e os traxes de baño conservadores.[59]
Monokini noborder 1964 A monokini (tamén chamado monobikini) é unha peza de roupa feminina equivalente á metade inferior dun bikini.[60] Orixinalmente un deseño específico deseñado por Rudi Gernreich en 1964, era unha braga negra que cubría ata o embigo, da que partían dous tirantes que pasaban por encima dos ombreiros e descendían polas costas, deixando os peitos ao descuberto. O termo úsase agora para describir calquera traxe de baño de topless,[61] particularmente a parte de abaixo dun bikini usado sen a parte superior.[62] Unha versión extrema do monokini, o pubikini estilo tanga (que expuxo a rexión púbica), tamén foi deseñado por Rudi Gernreich en 1985.[63][64]
Skirtini noborder
O skirtini, conta cun top de bikini e unha pequena saia na parte de abaixo, tamén é unha innovación para roupa de estilo bikini con máis cobertura.[65] Os traxes de baño de dúas pezas con saia eran populares nos Estados Unidos antes de que o goberno ordenase unha redución do 10% no tecido utilizado nos traxes de baño da muller en 1943 como racionamento de guerra.[27] En 2011, The Daily Telegraph identificou o bikini de saia como un dos dez mellores deseños de traxes de baño da tempada.[Cómpre clarificar][66]
Sling bikini noborder
O sling bikini é un traxe ininterrompido, tecnicamente dunha soa peza, que se asemella a unha parte de abaixo de bikini coas cintas laterais que se estenden cara arriba para cubrir os seos e atravesar os ombreiros ou rodeando o pescozo mentres un segundo conxunto de cintas pasa ao redor do abdome.[67] Os Sling xurdiron a comezos de 1990 e foron presentados en 1994.[68][69] Cando o deseño é usado por un home, chámase mankini, popularizado por Sacha Baron Cohen na película Borat.[70][71]
String bikini noborder 1974 Un string bikini (ou bikini de cordón) recibe o seu nome do seu deseño que consta de dúas pezas en forma de triángulo conectadas na base pero non nos laterais, onde un fino "cordón" envolve a cintura para conectar as dúas partes. A primeira presentación formal do bikini de cordón realizouna Glen Tororich, axente de relacións públicas, e a súa esposa Brandi Perret-DuJon, modelo de pasarela, para a apertura de Le Petite Center, unha zona comercial no barrio francés de Nova Orleáns, Louisiana en 1974. Os bikinis de cordón son unha das variacións máis populares do bikini.[72]
Tankini noborder 1998 O tankini é un traxe de baño que combina unha camiseta de tiras e a parte de abaixo dun bikini.[52][73][74] Os tankinis poden ser feitos de elastano-e-algodón ou Lycra-e-nylon.[75] a deseñadora Anne Cole, a magnate estadounidense dos traxes de baño, foi a creadora deste estilo en 1998.[52][76] Unha variación é chamada camkini, cunha fina cinta en lugar das cintas anchas sobre unha parte de abaixo de bikini.[77]
Trikini noborder 1967 O trikini apareceu brevemente en 1967, definido como "un pano e dous pequenos platillos"."[78]

Reapareceu na década de 1990 como a parte de abaixo dun bikini cunha corda que une as dúas pezas triangulares que cubrían os seos,[79] e na década de 2000 como traxe de tres pezas separadas.[80] A parte superior do trikini vén esencialmente en dúas partes separadas.[81] O nome do traxe de baño de muller está formado pola palabra "bikini", substituíndo "bi-", que significa "dous", por "tri-", que significa "tres".[82] Nunha variación, as tres pezas véndense como parte dunha peza continua.[83] Unha variación chámase strapless bikini[84] ou bikini sen cordón, a miúdo unha combinación de dúas pasties cunha parte de abaixo de estilo tanga.[85]

O bikini no deporte[editar | editar a fonte]

Os bikinis convertéronse nun importante compoñente de mercadotecnia de varios deportes femininos.[86] É o uniforme oficial do volei praia e é amplamente usado no atletismo e outros deportes. Os bikinis deportivos gañaron popularidade desde a década de 1990.[87] Con todo, a tendencia xerou algunhas críticas como un intento de vender sexo.[86] As nadadores femininas normalmente non usan bikinis na natación de competición.[88][89] A Federación Internacional de Natación (FINA) votou a favor de prohibir os bikinis nas nadadoras femininas na súa reunión en Roma en 1960.[90]

Bikini roupa interior[editar | editar a fonte]

Algúns tipos de roupa interior descríbese como roupa íntima de bikini, deseñada para homes e mulleres. Para mulleres, a roupas íntimas de bikini ou de estilo bikini é unha roupa interior que é similar en tamaño e forma a un bikini normal. Pode referirse a practicamente calquera peza íntima que proporcione menos cobertura ao abdome que a lencería, bragas ou calzóns,[91] especialmente axeitada para a roupa como crop tops. Para os homes, os calzóns bikinis son roupas íntimas máis pequenas e máis reveladores que os clásicos calzóns dos homes. Os bikini dos homes poden ser baixos ou altos adoitan estar máis baixos que a cintura real, moitas veces nas cadeiras e, normalmente, non teñen bolsa de acceso ou solapa, nin perneiras.[92] Os bikinis de corda teñen seccións dianteiras e traseiras que se atopan na entreperna pero non na cintura, sen tecido no lado das pernas.[93]

Os traxes de baño e as roupas íntimas teñen consideracións de deseño similares, sendo pezas de vestir axustadas. A principal diferenza é que, a diferenza da roupa interior, o traxe de baño son para vestir en público.[94] O traxe de baño foi e segue os estilos da roupa interior,[95] e ao mesmo tempo que as actitudes cara ao bikini comezaron a cambiar, a roupa íntima sufriu un redeseño cara a un deseño mínimo e sen unións que priman primeiro o confort.[96]

Bikini masculino[editar | editar a fonte]

Bikini masculino

O termo "bikini masculino" ás veces úsase para describir bañadores deportivos. Os bikinis dos homes poden ter laterais altos ou baixos, e os lados están unidos mediante corda ou lazos. A maioría non ten un cerre ou solapa frontal. A diferenza dos bañadores de natación, os bikinis non están deseñados para a redución da resistencia aerodinámica e, polo xeral, non teñen unha pretiña visible. Os traxes de menos de 2,5 centímetros de ancho nas cadeiras son menos comúns con fins deportivos e son usados ​​con máis frecuencia para recreación, moda e bronceado. O máis pequeno, que se presenta nas competicións de culturismo é un exemplo deste estilo. Músicos masculinos de punk rock saíron ao escenario vestidos coa parte de abaixo do bikini feminino.[97] A película do 2000 de Bollywood Hera Pheri mostra homes tomando o sol en bikini, que parecían erroneamente mulleres desde a distancia.[98]

Tamén existen tops masculinos de bikini e adoitan usarse como gags visuais.[99] Foi popularizado por Sacha Baron Cohen cando usou un na película Borat.[100]

Depilacións para Bikini[editar | editar a fonte]

Estilos de depilación para Bikini.
Depilación americana
Depilación americana
Depilación francesa
Depilación francesa
Depilación brasileira
Depilación brasileira

A depilación para bikini consiste na eliminación dos cabelos do pube máis alá da liña de bikini, usando cera. A liña de bikini define a parte da zona pubiana dunha muller que esta cuberta pola parte inferior dun bikini, o que significa que calquera cabelo pubiano visible máis aló dos límites do traxe de baño é eliminado.[101] O cabelo pubiano visible é amplamente desaprobado culturalmente, considerase embarazoso e moitas veces é eliminado.[101]

A medida de que a popularidade do bikini creceu, a aceptabilidade do cabelo pubiano diminuíu.[102] Pero, con certos estilos de traxes de baño femininos, o cabelo pubiano pode facerse visible ao redor da entreperna dun traxe de baño.[101] Coa redución do tamaño dos traxes de baño, especialmente desde a chegada do bikini despois de 1945, tamén se tornou popular a práctica da depilación para bikini.[101] O estilo brasileiro se popularizou co auxe das tangas.[103]

Dependendo do estilo do bikini e da cantidade de pel visible fóra do bikini,[103] o cabelo pubiano pode ser estilizado de varias maneiras[104][105][106], depilación americana (eliminación de cabelo pubiano dos lados, parte superior das coxas e baixo o embigo), depilación francesa (deixa só unha franxa vertical na fronte), depilación brasileira (eliminación de todo o cabelo na zona pélvica, especialmente axeitado para tangas).[107]

Bronceado de Bikini[editar | editar a fonte]

Liñas de bronceado creadas polo bikini

As pexas do bikini crean liñas de bronceado. Unha innovación en 1969 usa tecido que está perforado con miles de micro buratos que son case invisibles a simple vista, pero que deixan pasar a luz solar suficiente para producir un bronceado sen liñas.[108][109]

Como os bikinis deixan a maior parte do corpo exposto as radiacións UV potencialmente perigosas, a sobreexposición pode causar queimadura solar, cancro de pel, así como outros efectos agudos e crónicos efectos sobre a saúde na pel, os ollos e o sistema inmunitario.[110] Como resultado, as organizacións médicas recomendan que os usuarios de bikinis se protexan da radiación ultravioleta empregando protector solar de amplo espectro, que demostrou ser eficaz para protexer contra as queimaduras solares, cancro de pel,[111] enrugas e pel fláccida.[112] Certos ingredientes de filtro solar poden causar dano se penetran na pel ao longo do tempo.[113]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para Bikini.
  2. "Le Bikini souffle ses 60 bougies !". www.journaldesfemmes.com (en francés). Consultado o 17 de maio de 2018. 
  3. 3,0 3,1 "Operation Crossroads: Fact Sheet". Department of the Navy—Naval History and Heritage Command. Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2012. Consultado o 13 de agosto de 2013. 
  4. Alac, Patrik (2012). Bikini Story (first ed.). Parkstone International. p. 52. ISBN 978-1-78042-951-9. 
  5. Lorna Edwards, "You've still got it, babe, The Age, 3 de xuño de 2006
  6. Lucy Goodison and Christine Morris, Ancient Goddesses: The Myths and the Evidence, page 46, University of Wisconsin Press, 1998, ISBN 978-0-299-16320-4
  7. James, Peter J.; Thorpe, I. J.; Thorpe, Nick (1994). Ancient Inventions. Ballantine Books. p. 279. ISBN 0-345-40102-6. 
  8. "Villa Romana del Casale". Val di Noto. Consultado o 29 de agosto de 2013. 
  9. 9,0 9,1 Guttmann, Allen (1991). Women's Sports: A History. Columbia University Press. p. 38. ISBN 0-231-06957-X. 
  10. 10,0 10,1 "Villa Romana del Casale". World Heritage Sites. Arquivado dende o orixinal o 23 de decembro de 2008. Consultado o 7 de marzo de 2015. 
  11. "Pompeian Households: Image Gallery". The Stoa Consortium, Center for Hellenic Studies, Harvard University. Consultado o 7 de marzo de 2015. 
  12. "Stoa Image Gallery". The Stoa Consortium, Center for Hellenic Studies, Harvard University. Consultado o 7 de marzo de 2015. 
  13. Penelope M. Allison. "Pompeian Households: Information concerning the rooms in Casa della Venere in Bikini". Consultado o 7 de marzo de 2015. 
  14. Beard, Mary; Henderson, John (2001). Classical Art. Oxford University Press. p. 116. ISBN 0-19-284237-4. 
  15. MacDougall, Elisabeth B.; Feemster, Wilhelmina Mary (1979). Ancient Roman Gardens. Dumbarton Oaks. p. 38. ISBN 0-88402-100-9. 
  16. 16,0 16,1 Claudia B. Kidwell, Women's Bathing and Swimming Costume in the United States, Smithsonian Institution Press, City of Washington, 1968
  17. Liz Conor, The spectacular modern woman: feminine visibility in the 1920s, page 152, Indiana University Press, 2004, ISBN 0-253-34391-7
  18. 18,0 18,1 18,2 Hoover, Elizabeth D. (5 de xullo de 2006). "60 Years of Bikinis". American Heritage Inc. Arquivado dende o orixinal o 9 de setembro de 2007. Consultado o 13 de novembro de 2007. 
  19. Sydelle, John. "The Swimsuit Industry". The Houston Chronicle. Consultado o 29 de agosto de 2013. 
  20. Kadolph, Sara J. & Langford, Anna L. (2001). Textiles (9 ed.). Prentice Hall. ISBN 0-13-025443-6. 
  21. R. Turner Wilcox, The Mode in Costume, page 424, Courier Corporation, 2008, ISBN 978-0-486-46820-4
  22. Bronwyn Labrum, Fiona McKergow and Stephanie Gibson, Looking Flash, page 166, Auckland University Press, 2007, ISBN 978-1-86940-397-3
  23. Claudia Mitchell; Jacqueline Reid-Walsh (2008). Girl Culture: Studying girl culture : a readers' guide Volume 1 of Girl Culture: An Encyclopedia. ABC-CLIO. pp. 434–435. ISBN 978-0-313-33909-7. 
  24. Sandhu, David (4 de agosto de 2003). "Nottingham: Bathed in nostalgia". The Telegraph (London). 
  25. "World War II". The Price of Freedom: Americans at War. Smithsonian Institution. Consultado o 30 de agosto de 2013. 
  26. "Bikini". Fashion Encyclopedia. Consultado o 30 de agosto de 2013. 
  27. 27,0 27,1 27,2 "Bikini introduced - Jul 05, 1946 - HISTORY.com". HISTORY.com. Consultado o 16 de maio de 2018. 
  28. 28,0 28,1 28,2 Tim Gunn, Tim Gunn's Fashion Bible: The Fascinating History of Everything in Your Closet, page 25, Simon and Schuster, 2013, ISBN 978-1-4516-4386-2
  29. Patrik Alac, Bikini Story, page 31, Parkstone International, 2012, ISBN 978-1-78042-951-9
  30. Claudia Mitchell and Jacqueline Reid-Walsh, Girl Culture: An Encyclopedia (vol. 1), page 182, Greenwood Publishing Group, 2007, ISBN 978-0-313-08444-7
  31. Rod E. Keays, The Naturally Good Man, page 109, Trafford Publishing, 2012, ISBN 978-1-4669-1924-2
  32. James Gilbert Ryan and Leonard C. Schlup, Historical Dictionary of the 1940s, page 50, M.E. Sharpe, 2006, ISBN 978-0-7656-2107-8
  33. Bobby Mercer, ManVentions, page 194, Adams Media, 2011, ISBN 978-1-4405-1074-8
  34. Kelly Killoren Bensimon, The Bikini Book, page 18, Thames & Hudson, 2006, ISBN 978-0-500-51316-3
  35. Adam Sage, "Happy birthday: the 'shocking and immoral' bikini hits 60", The Times, 16 de abril de 2006
  36. Wiesner, Maria (5 de xullo de 2016). "70 Jahre Bikini: Vier Dreiecke und etwas Schnur". FAZ.NET (en alemán). Consultado o 17 de maio de 2018. 
  37. Alac, Patrik (2012). Bikini Story. New York: Parkstone International. p. 72. ISBN 978-1-78042-951-9. 
  38. Rosebush, Judson. "Michele Bernadini: The First Bikini". Bikini Science. Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2007. Consultado o 19 de setembro de 2007. 
  39. Paula Cocozza, "A little piece of history", The Guardian, 10 de xuño de 2006
  40. The Bikini Turns 60 Arquivado 09 de setembro de 2016 en Wayback Machine., 1946 to 2006: 60 Years of Bikini Bathing Beauties, Lilith E-Zine
  41. 41,0 41,1 Judson Rosebush, "1945–1950: The Very First Bikini". Bikini Science. Arquivado dende o orixinal o 27 de xuño de 2012. Consultado o 25 de novembro de 2012. 
  42. Mitchell, Claudia A.; Reid-Walsh, Jacqueline (2008). Girl Culture an Encyclopedia. Westport, Connecticut: Greenwood Press. p. 82. ISBN 0-313-08444-0. 
  43. Weisgall, Jonathan (1994), Operation Crossroads: The Atomic Tests at Bikini Atoll, pages 264–265, Naval Institute Press, ISBN 978-1-55750-919-2
  44. El bikini cumple sesenta años
  45. Falsas segmentaciones (2)
  46. Los mejores bikinis del cine
  47. La evolución del bikini en 125 años
  48. Los diez bikinis más famosos de la historia
  49. Patton, Susan Ruiz (11 de setembro de 1997). "A Bikini Isn't The Choice Of Miss Pa. For The First Time In 77 Years, Contestants In Miss America Pageant Can Choose Their Swimwear. Heather Busin Prefers One-piece". McCalls. Consultado o 27 de agosto de 2013. 
  50. Rosebush, Judson. "Materials". Bikini Science. Arquivado dende o orixinal o 5 de outubro de 2013. Consultado o 15 de agosto de 2013. 
  51. Kelly Killoren Bensimon, The Bikini Book, Assouline, 2006, ISBN 2-84323-825-0
  52. 52,0 52,1 52,2 Becky Homan, "Tankini goes over the top", St. Louis Post-Dispatch, 3 de abril de 1999
  53. Patricia Marx, "On and Off the Avenue: Itsy Bitsy Teeny Weeny", page 32, The New Yorker, 31 de agosto de 2009, Volume 85, Issues 26, New Yorker Magazine Inc.
  54. Whitney Friedlander, That's why they're called 'bathing' suits, Los Angeles Times, 23 de maio de 2010
  55. Villa Romana del Casale, UNESCO
  56. "Just chillin, This season's swimsuits boast new flirty styles, retro looks", Ocala Star-Banner, 1 de xuño de 2005
  57. Rena Fulka, "Seasonal style", The Star (Tinley Park), 14 de xuño de 2007
  58. Microkini at Merriam-Webster's Open Dictionary
  59. Mistrík, Erich, Pseudo-Concrete Ideals Of A Good Life, Human Affairs (2/2008), Department of Social & Biological Communication, Slovenská Akadémia Vied, Slovakia
  60. The Concise Oxford Dictionary (2004 ed.)
  61. "Everything Bikini". Everything Bikini. Arquivado dende o orixinal o 29 de xullo de 2012. Consultado o 12 de novembro de 2012. 
  62. "Bikini Science". Bikini Science. Arquivado dende o orixinal o 8 de xaneiro de 2010. Consultado o 12 de novembro de 2012. 
  63. Ellen Shultz, ed. (1986). Recent acquisitions: A Selection, 1985–1986. New York: Metropolitan Museum of Art. p. 48. ISBN 978-0-87099-478-4. 
  64. Stewart, Elizabeth Gunther; Spencer, Paula (2002). The V book : a doctor's guide to complete vulvovaginal health (Bantam trade pbk. ed.). New York: Bantam Books. p. 104. ISBN 978-0-553-38114-6. In 1985, designer Rudi Gernreich unveiled the "pubikini," a bathing suit meant to expose pubic hair. 
  65. Nada Manley, "Beauty & the Beach: The perfect swimsuit is out there – honestly", The Daytona Beach News-Journal, 17 de marzo de 2005
  66. Justine Picardie, The Closet Thinker: bathing beauties, The Daily Telegraph, 3 de xullo de 2011
  67. Jenny Pate, History of the swimsuit Arquivado 7 de setembro de 2008 en Wayback Machine., Article Dashboard
  68. Slingshot Suspender Bikinis: A History, Love to know swimsuits, Glam Publisher Network
  69. Fashion Correspondent, "Itsy bitsy teenie weenie ... trivia think swimsuits. If two-pieces and t-backs are all that come to mind ... think again", The Miami Herald, page 1G, 15 de xullo de 1995
  70. Steve Helling, "Cruising Tips from New Kids on the Block", People, 18 de maio de 2009
  71. Staff, "Blackpool Council considers 'mankini' outfit ban", BBC, 21 de agosto de 2014
  72. Valerie Steele, Encyclopedia of Clothing and Fashion, page 121, Charles Scribner's Sons, 2005, ISBN 0-684-31396-0
  73. Alisha Davis, "It Rhymes With Bikini Arquivado 03 de september de 2015 en Wayback Machine.", Newsweek, 4 de maio de 1998
  74. "Tankini". oxfordlearnersdictionaries.com. Consultado o 14 de marzo de 2013. 
  75. Anne D'Innocenzio, "Big fish rule a bigger pond", Women's Wear Daily, 24 de xaneiro de 2000
  76. Rose Apodaca Jones, "Five decades in the swim", Women's Wear Daily, Fairchild Publications, 23 de abril de 2001
  77. Kathryn Bold, "Summer Sizzle Top to Bottom", Los Angeles Times, page 1, 21 de marzo de 1996
  78. William Safire, No Uncertain Terms, page 291, Simon & Schuster, 2004, ISBN 0-7432-5812-6
  79. David L. Gold, Studies in Etymology and Etiology, page 101, Universidad de Alicante, 2009, ISBN 9788479085179
  80. Associated Press, "Free and easy", The Age (Australia), 2004 -06-29
  81. John Ayto, Ian Crofton & Ebenezer Cobham Brewer, Brewer's Dictionary of Modern Phrase & Fable, page 78, Weidenfeld & Nicolson, 2006, ISBN 0-304-36809-1
  82. Robert L. Chapman & Harold Wentworth, New Dictionary of American Slang, page 446, Harper & Row, 1986, ISBN 0-06-181157-2.
  83. John Karl, "Under cover Designers are wrapping swimsuits with stylish designs, Sarasota Herald Tribune, 200-02-08
  84. "Pastease website — Strapless Bikini". Pastease.com.au. Consultado o 14 de marzo de 2013. 
  85. Gavin Ambrose and Paul Harris, The Visual Dictionary of Fashion Design, page 180, AVA Publishing, 2007, ISBN 9782940373611
  86. 86,0 86,1 Laura Grae Kilborn, "The Marketing Of Female Athletes", The Denver Post, 11 de agosto de 1998
  87. Gertrud Pfister and Mari Kristin Sisjord, Gender and Sport: Changes and Challenges, page 142, Waxmann Verlag, 2013, ISBN 978-3-8309-7873-2
  88. Harvey S. Wiener, Total swimming, page 125, Simon and Schuster, 1981, ISBN 978-0-671-42807-5
  89. Barry Wilner, Art Seiden, Sam Freas, and Dan Helms, Swimming, page 12, Raintree Steck-Vaughn, 1996, ISBN 978-0-8114-6596-0
  90. David Maraniss, Rome 1960: The Olympics That Changed the World, page 75, Simon and Schuster, 2008, ISBN 978-1-4391-0267-1
  91. Alison J. Carter, Underwear: The Fashion History, page 111, Batsford, 1992, ISBN 978-0-7134-6222-7
  92. Shaun Cole, The Story of Men's Underwear, pages 90-93, Parkstone International, 2012, ISBN 978-1-78042-882-6
  93. "The History of Underwear". Boxerbriefs.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de agosto de 2013. Consultado o 15 de agosto de 2013. 
  94. Jennifer Craik, The Face of Fashion: Cultural Studies in Fashion, page 133, Routledge, 1993, ISBN 978-1-134-94056-1
  95. Christine Schmid, The Swimsuit: Fashion from Poolside to Catwalk, page 6, A&C Black, 2013, ISBN 978-0-85785-124-6
  96. Dan Parker, The Bathing Suit: Christian Liberty Or Secular Idolatry, page 170, Xulon Press, 2003, ISBN 978-1-59160-753-3
  97. A. W. Richard Sipe, A Secret World, page 25, Psychology Press, 1990, ISBN 0-87630-585-0
  98. Ruth Vanita, Queering India, page 207, Routledge, 2002, ISBN 0-415-92950-4
  99. Leslie Dunton-Downer, The English is Coming!: How One Language is Sweeping the World, Simon and Schuster, 2010, ISBN 978-1-4391-7672-6
  100. Staff Reporter, "Blackpool Council considers 'mankini' outfit ban", BBC, November 21, 2014
  101. 101,0 101,1 101,2 101,3 Heinz Tschachler, Maureen Devine, Michael Draxlbauer; The EmBodyment of American Culture; pp 61–62; LIT Verlag, Berlin-Hamburg-Münster; 2003; ISBN 3-8258-6762-5.
  102. David L. Hanlon, Geoffrey Miles White, Voyaging Through the Contemporary Pacific, page 99, Rowman & Littlefield, 2000, ISBN 0742500454
  103. 103,0 103,1 Heinz Tschachler, Maureen Devine and Michael Draxlbauer (ed.), The EmBodyment of American Culture, page 62, LIT Verlag Münster, 2003, ISBN 978-3-8258-6762-1
  104. Helen Bickmore; Milady's Hair Removal Techniques: A Comprehensive Manual; Thomson Delmar Learning; 2003; ISBN 1-4018-1555-3
  105. "Different Types of Bikini Wax and Application Techniques". Essortment. Arquivado dende o orixinal o 25 de decembro de 2013. Consultado o 9 de maio de 2013. 
  106. "Brazilian bikini wax". Brazilian Bikinis. Arquivado dende o orixinal o 17 de novembro de 2012. Consultado o 9 de maio de 2013. 
  107. Milady, Milady Standard Cosmetology 2012, page 22, Cengage Learning, 2011, ISBN 1439059306
  108. Taylor, Angela (17 de outubro de 1969). "Tan-Through Fabric Lets Sun Shine In". The New York Times. p. 55. 
  109. "Scorecard: No nudes is good news". Sports Illustrated. 1 de setembro de 1969. Arquivado dende o orixinal o 12 de outubro de 2013. Consultado o 15 de abril de 2015. 
  110. "Health effects of UV radiation". WHO. Consultado o 7 de marzo de 2015. 
  111. Kanavy HE; Gerstenblith MR (decembro 2011). "Ultraviolet radiation and melanoma". Semin Cutan Med Surg 30 (4): 222–228. PMID 22123420. doi:10.1016/j.sder.2011.08.003. 
  112. M.C.B. Hughes; G.M. Williams; P. Baker; A.C. Green (4 de xuño de 2013). "Sunscreen and Prevention of Skin Aging". Annals of Internal Medicine 158 (11): 781–790. doi:10.7326/0003-4819-158-11-201306040-00002. 
  113. Burnett M.E.; Wang S.Q. (abril 2011). "Current sunscreen controversies: a critical review". Photodermatology, Photoimmunology & Photomedicine 27 (2): 58–67. PMID 21392107. doi:10.1111/j.1600-0781.2011.00557.x.