Aleksei Nikolaevich Tolstoi

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Aleksei Nikolaevich Tolstoi
ANTolstoy.jpg
Nacemento10 de xaneiro de 1883
 Pugachyov
Falecemento23 de febreiro de 1945
 Moscova
Causacancro
Soterradocemiterio Novodevichii
NacionalidadeImperio Ruso e Unión Soviética
EtniaPobo ruso
Alma máterSaint Petersburg State Institute of Technology
Ocupacióndramaturgo, escritor, poeta, novelista, escritor de literatura infantil, guionista, escritor de ciencia ficción e político
Paisen etiquetar
NaiAlexandra Leontievna Turghenieva, then Bostrom
CónxuxeNatalia V. Krandievskaya
FillosNikita A. Tolstoy e Dmitriĭ Tolstoĭ
Coñecido/a porThe Golden Key, or the Adventures of Buratino
PremiosPremio Stalin, Orde de Lenin, Bandeira Vermella do Traballo, Orde da Insignia de Honra e Medalha de "Mérito de Trabalho da Grande Guerra Patriótica 1941-1945"
Aleksey Nikolaevich Tolstoy Signature.svg
editar datos en Wikidata ]

Aleksei Nikolaevich Tolstoi (en ruso: Алексей Николаевич Толстой), nado en Pugachov o 10 de xaneiro de 1883 e finado en Moscova o 23 de febreiro de 1945, tamén chamado Camarada Conde, foi un escritor ruso soviético autor de escritos de moitos xéneros, aínda que especializado na ficción científica e nas novelas históricas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

De familia nobre, naceu en Pugachov. Aleksei era fillo do conde Nikolai Aleksandrovich Tolstoi (1849–1900) e de Aleksandra Leontievna Turgeneva (1854–1906). A súa nai era sobriña neta do decembrista Nikolai Turgenev e parente do destacado escritor Ivan Turgenev. O seu pai pertencía á familia Tolstoi e era parente remoto de Lev Tolstoi.

Cursou o ensino secundario en Samara e os estudos superiores no Instituto Tecnolóxico de San Petersburgo. Ao terminar a carreira dedicouse á literatura e nun principio cultivou a poesía de tendencia simbolista. Posteriormente afastouse dela. Destacou como prosista, sobre todo cos seus relatos do ciclo A rexión do Volga (1910-1911), para os que tomou como modelos literarios a Turgenev, a Tolstoi e a Gogol. Entre 1914 e 1916 foi correspondente de guerra.

Hostil á Revolución de Outubro, en 1918 emigrou, mais en 1923 rectificou a súa posición e volveu ao seu país. Escribiu Детство Никиты ("A infancia de Nikita"), novela autobiográfica; a triloxía Хождение по мукам (1920-1941); novelas de ficción científica como Aelita e Гиперболоид инженера Гарина ("O hiperboloide do enxeñeiro Garin"); relatos sobre o paso da guerra á vida civil como Гадюка ("A víbora"); o drama Иван Грозный ("Iván o Terrible") e a súa gran novela histórica (da que a terceira parte quedou sen rematar) Пётр I ("Pedro I"), en que estivo traballando dezaseis anos, de 1919 a 1935.

Durante a segunda guerra mundial, serviu na Comisión Extraordinaria do Estado de 1942-1947 que "verificou sen dúbida razoable" o exterminio en masa de xente nas cámaras de gas polos ocupantes alemáns. Durante os xuízos de Nürnberg, os fiscais soviéticos recoñeceron o seu traballo na investigación das atrocidades cometidas na rexión de Stavropol.

Académico dende 1939, foi laureado con diversos e importantes premios.

Legado[editar | editar a fonte]

Tolstoi está recoñecido por producido algúns dos primeiros exemplos de ficción científica en ruso. A súas novelas Aelita (1923) sobre unha viaxe a Marte e Гиперболоид инженера Гарина (1927) tiveron unha inmensa popularidade entre o público. A primeira foi adaptada nun filme pioneiro na ficción científico en 1924. O seu relato sobrenatural Conde Cagliostro, inspirou o filme de 1984 Formula lyubvi.

En 1974, un planetoide descuberto pola astrónoma soviética Lyudmila Zhuravlyova foi nomeado 3771 Alexejtolstoj na súa honra.[1]

Obras destacadas[editar | editar a fonte]

Tolstói nun selo ruso

Novelas[editar | editar a fonte]

  • Чудаки, 1910
  • Хромой барин, 1912
  • Aelita, 1923
  • Похождения Невзорова или Ибикус, 1924
  • Гиперболоид инженера Гарина, 1927
  • Эмигранты, 1931
  • Хождение по мукам, 1922-1941, triloxía
  • Пётр I, 1945

Novelas curtas[editar | editar a fonte]

  • Детство Никиты, 1922
  • Гадюка, 1928
  • Русский характер, 1944
  • Иван Грозный, 1942-1943

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Schmadel, Lutz D. (2003). Dictionary of Minor Planet Names (5.ª ed.). Nova York: Springer Verlag. p. 319. ISBN 3-540-00238-3. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]