Óliver Laxe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Óliver Laxe
Nacemento1982
LugarParís, Flag of France.svg Francia
NacionalidadeEspaña
Educado enUniversidade Pompeu Fabra
ProfesiónActor, director e guionista
editar datos en Wikidata ]

Óliver Laxe, nado en París en 1982,[1] é un actor, director e guionista de cinema galego. No 2010, gañou o Premio Fipresci do Festival Internacional de Cine de Cannes polo seu filme Todos vós sodes capitáns.[2] No 2016, gañou o Gran Premio da Semana da Crítica de Cannes polo seu traballo en Mimosas [3] e en 2019, gañou o Premio de Xurado, na sección "Un Certain Regard" pola película O que arde.

Xunto con Víctor Erice, é o segundo español que presentou as súas tres primeiras películas en Cannes.[4]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de pais galegos, Óliver Laxe naceu en París en 1982.[5] Cando tiña seis anos regresou con eles a Galicia, en 1988. Tras estudar na Coruña marchou a Barcelona a estudar cine na Universidade Pompeu Fabra.

A súa filmografía comeza en Londres, onde xunto a Enrique Aguilar rodou a curtametraxe E as chemineas decidiron escapar (2006). Logo trasladouse a Tánxer, onde rodou as curtametraxes Suena una trompeta, ahora veo otra cara (2007) e París #1, coas que obtivo varios premios en certames cinematográficos.

Alí creou o proxecto Dao Byed, un taller cinematográfico para os nenos pobres do Magreb. Desta experiencia, inspirada noutra similar de Lev Tolstoi con nenos labregos rusos, saíu a súa primeira longametraxe, Todos vós sodes capitáns (2009) coa que gañou o premio FIPRESCI no Festival Internacional de Cine de Cannes 2010.[5]

Rodou a longametraxe Mimosas, nome do hotel en ruínas onde Tennessee Williams comezou a escribir Cat on a Hot Tin Roof. Estreouse no ano 2016 tamén no Festival de Cannes, onde conseguiu o Gran Premio da Semana da Crítica.[4] Este filme tamén lle valeu o Mestre Mateo á mellor dirección.[5]

Aparece como actor nalgúns dos seus filmes, como en Todos vós sodes capitáns, así como en Moussem les morts (Vincent Le Port e Jean-Baptiste Alazard, 2010).

En 2019, presentou no Festival de Cannes O que arde na sección "Un Certain Regard", sendo a primeira vez que se presenta unha película en galego nunha sección oficial.[4][6] Gañou o Premio do Xurado. Neste caso, coma nos anteriores Televisión Española, rexeitou participar na película;[7] si contou co apoio da TVG, Agadic e a Deputación de Lugo.[6]

Filmografía[editar | editar a fonte]

Como director[editar | editar a fonte]

Como actor[editar | editar a fonte]

Galardóns e nomeamentos[editar | editar a fonte]

Festival de Cannes[editar | editar a fonte]

Ano Categoría Filme Resultado
2010 Premio Fipresci Todos vós sodes capitáns Gañador
2016 Gran Premio da Semana da Crítica Mimosas Gañador
2019 Premio do Xurado, sección "Un Certain Regard" O que arde Gañador

Premios Mestre Mateo[editar | editar a fonte]

Ano Categoría Filme Resultado
2010 Premio de Honra Chano Piñeiro - Gañador
2016 Mellor director Mimosas Gañador
Mellor guión Mimosas Nomeado

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Oliver Laxe". filmin.es (en castelán). Consultado o 29-5-2019. 
  2. Fipresci.org (ed.). "Fipresci Awards 2010". Consultado o 29 de maio de 2016. 
  3. Castro, R (29 de maio de 2016). ""Sós ante o imperio non se pode facer nada”". Sermos Galiza. Consultado o 29 de maio de 2016. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Mato, Mar (19-4-2019). "Cannes proxectará por primeira vez un filme en galego: "O que arde", de Óliver Laxe". farodevigo.es. Consultado o 29-5-2019. 
  5. 5,0 5,1 5,2 "Óliver Laxe: “A cultura emancipa ao ser humano”". Balea Cultural. 29 de maio de 2018. Consultado o 28 de novembro de 2018. 
  6. 6,0 6,1 "Oliver Laxe volve de Cannes con premio para o primeiro filme en galego da historia do festival". praza.gal. 25-4-2019. Consultado o 29-5-2019. 
  7. "El cineasta coruñés Oliver Laxe carga contra TVE por 'pasar' de sus películas". galicia.economiadigital.es (en castelán). 14-4-2017. Consultado o 29-5-2019. 
  8. C, R (19 de xaneiro de 2017). "Oliver Laxe prepara un novo filme sobre un pirómano e busca actores non profesionais". Sermos Galiza. Consultado o 19 de xaneiro de 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]