Reporteiro de guerra en Iugoslavia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Reporteiro de guerra en Iugoslavia
Autor Delmi Álvarez
País Galiza
Lingua galego
Colección Narrativa
Xénero(s) Crónica autobiográfica
Editorial Edicións Xerais
Data de pub. xuño de 1994
Formato tapa branda
Páxinas 154
ISBN 978-84-7507-811-7

Reporteiro de guerra en Iugoslavia é unha obra narrativa do fotoxornalista galego Delmi Álvarez, publicada por Edicións Xerais en xuño de 1994 co subtítulo de Fotografías, vivencias e horrores dun xornalista galego nas guerras de Croacia e Bosnia. A obra é un relato autobiográfico das vivencias do autor en dúas viaxes feitas en 1991 e 1993 a Croacia e Bosnia e Hercegovina, no contexto das guerras iugoslavas, ao tempo que mandaba crónicas a La Voz de Galicia.

Trama[editar | editar a fonte]

Aviso: Esta sección pode revelar detalles da trama e/ou do argumento.

A primeira viaxe tivo lugar durante a Guerra Croata de Independencia, entre o 30 de agosto e setembro de 1991. Aterra en Belgrado (daquela capital de Iugoslavia) e contacta con xornalistas doutros medios. Logo de coñecer a fronte de guerra en Vinkovci e Vukovar, diríxese a Zagreb. Alí aluga un coche coa intención de ir a Osijek, tendo que atravesar numerosos puntos de control militares. Xa na vila únese a outros xornalistas de medios españois, como Julio Fuentes Serrano (El Mundo), Hertmann Terscth (El País) e Arturo Pérez-Reverte (TVE). Desde ese lugar fai pequenas viaxes a lugares como Servas, onde as tropas serbias atacan as igrexas católicas pero non as ortodoxas. Logo de ver os cadáveres da matanza de Cetekovca e de parar nunha voda en Miholac, o 7 de setembro decide regresar a Zagreb ante as ameazas das tropas serbias aos xornalistas internacionais. De camiño de volta cara a Belgrado, pasa pola costa do mar Adriático, por Petrinja, Karlobag, Gospic (na montaña) e Dubrovnik.

A segunda viaxe tivo lugar durante a Guerra de Bosnia, entre o 20 de agosto e setembro de 1993. Logo de aterrar en Zagreb, diríxese a Saraxevo vía Ljubljana-Venecia-Ancona. Nada máis entrar na capital bosníaca, que nove anos atrás acollera os Xogos de Inverno de 1984, coñece as dificultades para chegar desde o aeroporto ao centro dunha cidade sitiada polas tropas serbio-montenegrinas. Hospédase no Hotel Intercontinental, xunto ao resto de xornalistas. Alí coñece o perigo dos francotiradores e a realidade diaria dos mercados negros, á que non son alleas as tropas das Nacións Unidas, que participan da corrupción. Despois deixa a capital e diríxese cara a Split e Medugorje, e desde alí cara a Mostar, vila tamén sitiada, pero por tropas de dous bandos. En Jablanica coñece varios militares galegos do exército español. Finalmente, regresa a Zagreb.

Nas dúas viaxes visitou o hospital de Vukovar, que máis tarde sería destruído polos militares serbios. O 18 de novembro de 1991 as forzas croatas ríndense ante o cruel asedio de 1200 bombas por día sobre a cidade. Os serbios levaron aos feridos e outras persoas a unha granxa de porcos en Ovcara onde mataron a 264 civís, onde coñece de primeira man soldados e vítimas inocentes, tendo unha especial atención polo soldado croata Marko Karaula a quen coñecera na primeira viaxe e co que estivera na fronte en varias ocasións. Karaula resultou ferido pola metralla dun disparo dun tanque.

Narra tamén a carencia de medios, especialmente medicamentos e alimentos, e analiza os motivos e explicacións que lle dan as persoas de diversos pobos respecto á guerra, e a existencia dun mundo paralelo que segue adiante a pesar dos contratempos e necesidades.