Linguas indoiranias
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
| LINGUAS INDOIRANIAS | ||
|---|---|---|
| Falado en: | Asia Meridional Occidental, Asia Central, Asia Meridional | |
| Total de falantes: | — | |
| Familia: | Indoeuropea LINGUAS INDOIRANIAS |
|
| Códigos de lingua | ||
| ISO 639-1: | -- | |
| ISO 639-2: | — | |
|
Temas indoeuropeos |
|---|
| Linguas indoeuropeas |
| Albanés · Anatolio · Armenio Báltico · Céltico · Dacio · Eslavo Frixio · Grego · Indoiranio · Itálico Tracio · Tocario · Xermánico |
| Pobos indoeuropeos |
| Albaneses · Anatolios · Armenios Bálticos · Celtas · Eslavos Gregos · Indoarios · Indoiranios Iranios · Itálicos · Tracios Tocarios · Xermanos |
| Protoindoeuropeos |
| Lingua · Relixión · Sociedade |
| Hipóteses Urheimat |
| Hipótese anatolia · Hipótese armenia Hipótese india · Hipótese Kurgan · TCP |
| Estudos indoeuropeos |
As linguas indoiranias constitúen, de entre as ramas lingüísticas indoeuropeas, aquel que se estende, xeograficamente, máis a oriente. Son chamadas tamén linguas arianas[1]. Inclúe os subgrupos das linguas indoarias e das iranias. Os falantes da lingua protoindoirania, os hipotéticos protoindoiranios, están xeralmente asociados á cultura de Sintashta-Petrovka, na Asia Central, que se desenvolveu durante o terceiro milenio a.C.. Crese que a súa expansión está asociada á invención do carro.
Actualmente son faladas no sur de Asia e no subcontinente indio. Son cerca de trescentas linguas divididas en catro grupos:
Referencias bibliográficas [editar]
- ↑ Gvozdanovic, Jadranka, Numeral Types and Changes Worldwide, Language Arts & Disciplines, 1999, Pág. 221 (en inglés).
