Linguas indoiranias

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
LINGUAS INDOIRANIAS
Falado en: Asia Meridional Occidental, Asia Central, Asia Meridional
Total de falantes:
Familia: Indoeuropea
 LINGUAS INDOIRANIAS
Códigos de lingua
ISO 639-1: --
ISO 639-2:
     As linguas indoiranias entre as linguas indoeuropeas

Temas indoeuropeos

Linguas indoeuropeas
Albanés · Anatolio · Armenio
Báltico · Céltico · Dacio · Eslavo
Frixio · Grego · Indoiranio · Itálico
Tracio · Tocario · Xermánico
 
Pobos indoeuropeos
Albaneses · Anatolios · Armenios
Bálticos · Celtas · Eslavos
Gregos · Indoarios · Indoiranios
Iranios · Itálicos · Tracios
Tocarios · Xermanos
 
Protoindoeuropeos
Lingua · Relixión · Sociedade
 
Hipóteses Urheimat
Hipótese anatolia · Hipótese armenia
Hipótese india · Hipótese Kurgan · TCP
 
Estudos indoeuropeos

As linguas indoiranias constitúen, de entre as ramas lingüísticas indoeuropeas, aquel que se estende, xeograficamente, máis a oriente. Son chamadas tamén linguas arianas[1]. Inclúe os subgrupos das linguas indoarias e das iranias. Os falantes da lingua protoindoirania, os hipotéticos protoindoiranios, están xeralmente asociados á cultura de Sintashta-Petrovka, na Asia Central, que se desenvolveu durante o terceiro milenio a.C.. Crese que a súa expansión está asociada á invención do carro.

Actualmente son faladas no sur de Asia e no subcontinente indio. Son cerca de trescentas linguas divididas en catro grupos:

  1. Linguas dárdicas
  2. Linguas indoarias
  3. Linguas iranias
  4. Linguas nuristanias

Referencias bibliográficas[editar | editar a fonte]

  1. Gvozdanovic, Jadranka, Numeral Types and Changes Worldwide, Language Arts & Disciplines, 1999, Pág. 221 (en inglés).