Limnoloxía

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lagoa do Acebuche no Parque Nacional de Doñana en España. As zonas húmidas son os ecosistemas máis importantes dalgúns países, especialmente os europeos.
O lago Léman, o primeiro lago estudado pola limnoloxía.

A limnoloxía,[1] do grego λίμνη límnē, "lago", e λόγος, lógos, "coñecemento", é a rama da ecoloxía que estuda os ecosistemas acuáticos continentais (lagos, lagoas, ríos, pozas, marismas e esteiros), as interaccións entre os organismos acuáticos e o seu ambiente, que determinan a súa distribución e abundancia en ditos ecosistemas.

A limnoloxía non foi considerada como unha ciencia até a publicación de A orixe das especies, de Charles Darwin, a mediados do século XIX.

Nun principio, e até 1922, o termo limnoloxía cinguíase só ao estudo dos lagos,[2] ano en que a Asociación Internacional de Limnoloxía incluíu todas as augas epicontinentais.

As masas de auga continentais son de grande importancia para o ser humano, xa que moitas son fonte de recursos básicos para a economía (auga potábel, alimentos) ou desempeñan un papel dedepuración das augas.

Isto, ademais tense que compatibilizar coa convivencia de especies de flora e fauna que subsisten no medio, ou dependen del.

Por estas razóns, a limnoloxía converteuse nunha ciencia máis importante, necesaria para a xestión e conservación dos medios acuáticos.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamién[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Limnoloxía

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]