José Gutiérrez de la Concha

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

José Gutiérrez de la Concha, (Córdoba, (Arxentina), 4 de xuño de 1809Madrid, 5 de novembro de 1895). Marqués de la Habana. Político e militar español

Naceu en Córdoba de Tucumán, Arxentina, entón colonia española. O triunfo dos independentistas americanos fixo volver á súa nai a España en 1814.

Iniciou a súa carreira política como Deputado a Cortes polo distrito de Logroño en 1845, sendo Vicepresidente do Congreso dos Deputados en 1847. Foi Ministro interino de Ultramar e de Marina en 1864 e Ministro da Guerra en 1865, así como Presidente do Consello de Ministros no reinado de Isabel II. Ademais foi Ministro da Guerra e interino da Marina, nos momentos previos á revolución de 1868, o que lle seupuxo o exilio durante o Sexenio Revolucionario.

Despois do golpe de estado do Xeneral Pavía reintegrouse na vida política e en 1877 foi nomeado senador vitalicio. Cerrou a súa carreira política dentro do partido fusionista chegando a ser Presidente do Senado en dúas ocasións (1881 - 1883 e 1886).

Reinado de Isabel II de España

Segue a:
Luis González Bravo
José Gutiérrez de la Concha
Precede a:
Francisco Serrano Domínguez
Presidente do Goberno de España