Gaivota escura
| Gaivota escura | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||
| Estado de conservación | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Clasificación científica | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Nome científico | ||||||||||||
| Larus fuscus | ||||||||||||
 Coñeza toda a Bioloxía en Wikispecies, o directorio dos seres vivos |
A gaivota escura (Larus fuscus) é unha das gaivotas máis espalladas por Europa
Índice |
Descrición [editar]
Un exemplar adulto mide uns 54 cm de lonxitude. A plumaxe é branca coa parte superior de cor gris lousa. O bico, moi forte, ten na parte inferior dianteira un punto vermello. As patas son na súa meirande parte amarelas. O aspecto dos machos e o das femias é semellante.
Sistemática [editar]
Ten tres (segundo algunhas clasificacións dúas) subespecies europeas:
- Larus fuscus fuscus, do mar Báltico e o leste de Escandinavia. A parte superior e negra acibache.
- Larus fuscus intermedius, de Dinamarca, Países Baixos, Noruega. Parte superior de cor negro tizón.
- Larus fuscus graellsii, das Illas Británicas, Islandia, norte de Francia. Parte superior de cor gris escura.
Distribución [editar]
Viven dende Islandia, Illas Feroe, illas Británicas, noroeste de Francia, noroeste de España, Escandinavia e repúblicas bálticas ata o norte de Siberia. Son aves exclusivamente costeiras que se alimentan case exclusivamente no mar, tamén lonxe da costa. Son migratorias. Pasan o inverno desde as illas Británicas ó oeste de Africa. En inverno é un visitante regular das costas norteamericanas, as que chega probablemeente dende Islandia.
Poboación en Galiza [editar]
A gaivota escura é principalmente invernante en Galiza aínda que tamén existen pequenas poboacións ó longo da costa galega. No ano 2000 contabilizáronse unhas 330 parellas aniñantes nas Illas Sisargas, Sálvora, Coelleira e nas Illas Cíes principalmente. Como invernante a súa poboación varía entre os 6.000 e os 14.000 exemplares.
Reprodución [editar]
Cría en colonias á beira do mar ou en lagos. Fai o niño no chan dos acantilados. Adoita poñer tres ovos. Os exemplares novos son de cor castaña anegrada na parte superior. Tardan catro anos en chegar ó estado adulto.
Véxase tamén [editar]
Bibliografía [editar]
- Guía das aves de Galicia (1991), Editorial Baía.
