Feuersnot

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Feuersnot
Ansia de lume
Forma Ópera
Actos e escenas 1 acto
Idioma orixinal do libreto Alemán
Libretista Ernst von Wolzogen
Fontes literarias Artigo de J. Ketel "Das erloschene Feuer zu Audenaerde" (1843)
Estrea 21 de novembro de 1901
Teatro da estrea Hofoper
Lugar da estrea Dresden
Música
Compositor Richard Strauss
Personaxes

Schweiker von Gundelfingen (tenor)
Ortolf Sentlinger (baixo)
Diemut (soprano)
Elsbeth (mezzosoprano)
Wigelis (contralto)
Margret (soprano)
Kunrad (barítono)
Jörg Pöschel (baixo)
Hämmerlein (barítono)
Kofel (baixo)
Kunz Gilgenstock (baixo)
Ortlieb Tulbeck (tenor)
Ursula (contralto)
Ruger Asbeck (tenor)
Walpurg (soprano)

Feuersnot (en galego, Ansia de lume) Op. 50, é un Singgedicht (poema cantado) ou ópera nun acto con música de Richard Strauss e libreto en alemán de Ernst von Wolzogen, baseado no artigo de J. Ketel "Das erloschene Feuer zu Audenaerde" na Oudenaarde Gazette, Leipzig, 1843. Foi estreada na Hofoper de Dresden o 21 de novembro de 1901. Foi a segunda ópera composta por Strauss

Temáticamente, a ópera tense interpretado como unha parodia da idea de Richard Wagner de "redención a través do amor", coa personaxe de Kunrad representando ao propio Strauss.[1]

Historia[editar | editar a fonte]

A ópera foi estreada na Hofoper de Dresden o 21 de novembro de 1901. Gustav Mahler dirixiu a estrea en Viena, que tivo lugar o 29 de xaneiro de 1902 na Hofoper, en presencia do compositor, mais non foi un éxito comercial, a pesar da coidadosa preparación musical de Mahler. En tempos da estrea, os subtextos eróticos e sexuais e a psicoloxía eran perturbadoras para o público, así como o que se percibía como natureza "avanzada" da propia música aos músicos de ideas máis conservadoras.[2]

Dende a época de Strauss a ópera case non se puxo en escena ou se interpretou, na actualidade case non se representa e non aparece entre as óperas representadas no período 2005-10 nas estatísticas de Operabase.[3]

Personaxes[editar | editar a fonte]

Personaxe Tesitura Reparto na estrea, 21 de novembro de 1901
(Director: Ernst von Schuch)
Schweiker von Gundelfingen, o alguacil tenor baixo Franz Petter
Ortolf Sentlinger, o alcalde baixo Franz Nebuschka
Diemut, súa filla soprano alta Annie Krull
Elsbeth, súa amiga mezzosoprano Frl. Lautenbacher
Wigelis, súa amiga contralto grave Irene von Chavanne
Margret, súa amiga soprano alta Minnie Nast
Kunrad, el alquimista barítono alto Karl Scheidemantel
Jörg Pöschel, o Leitgeb baixo profundo Ernst Wachter
Hämmerlein, o merceiro barítono Josef Höpfl
Kofel, o ferreiro baixo Friedrich Plaschke
Kunz Gilgenstock, o panadeiro e cervexeiro baixo Hans Geißler
Ortlieb Tulbeck, o toneleiro tenor alto Anton Erl
Ursula, súa dona contralto Franziska Schäfer
Ruger Asbeck, o alfareiro tenor Theodor Kruis
Walpurg, súa dona soprano alta Gisela Staudigl
Cidadáns, mulleres, nenos, criados

Argumento[editar | editar a fonte]

Place: Medieval Munich
Time: Midsummer Night

A ópera ten lugar durante unha noite de verán no München medieval. Durante o Midsummer festival, os amantes xuran fidelidade ao saltar as lapas dunha cachela (coñecida tradicionalmente en Alemaña como Johannisfeuer). Un bruxo, Kunrad, aparece na cidade, e a súa presenca perturba á xente. Kunrad síntese atraído por Diemut, a filla do alcalde e a bica en público. Ela o rexeita coa promesa de levalo á súa habitación nun cesto, mais logo o deixa pendurando a media altura. En represalia, el apaga tódalas cachelas da festa e denuncia á xente como os filisteos. O único xeito de restaurar os lumes é a traves do "corpo dunha virxe na calor", o que sorprende á poboación. A xente persuade a Diemut para que ceda ante Kunrad, ela o fai e logo ten a súa primeira experiencia sexual (representada na orquestra), cunha luz brilando na súa habitación, o lume volve.

Gravacións[editar | editar a fonte]

Ano Reparto
(Diemut, Kunrad)
Director,
Teatro de ópera e orquestra
Selo[4]
1958 Maud Cunitz,
Marcel Cordes
Rudolf Kempe
Bavarian State Opera Orquestra e Coro
(Gravación en directo)
Orfeo D'Or
Cat: 423962 [5]
1984 Bernd Weikl,
Julia Varady
Heinz Fricke
Orquestra da Radio de München co Coro de Nenos de Tölzer e o Coro da Radio de Baviera
Audio CD: Arts Music
Cat:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Morten Kristiansen, "Richard Strauss, Die Moderne, and the Concept of Stilkunst." The Musical Quarterly, 86, 689-749 (2002).
  2. Julie Dorn Morrison, "Mahler, Strauss, and Feuersnot: Emblems of Modernity at the Vienna Court Opera". The Opera Quarterly, 15, 377-389 (1999).
  3. Estatísticas de Operabase
  4. Gravacións de Feuerenot en operadis-opera-discography.org.uk
  5. George Jellinek,9 "Feuersnot (1901)" The Opera Quarterly, 15, 464-465, 1999 (Revisión da gravación)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Operalogo.svg
A Galipedia ten un portal sobre:

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Holden, Amanda (Ed.), The New Penguin Opera Guide, Nueva York: Penguin Putnam, 2001. ISBN 0-140-29312-4

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]