Dhaulagiri

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Vista do Dhaulagiri

O Dhaulagiri cunha altura de 8.167 m.s.n.m. é a séptima montaña máis elevada da terra e a cima máis alta situada por enteiro nun único país.

Nome[editar | editar a fonte]

O nome é unha contracción do sánscrito Dhavali giri, que significa "montaña branca".

Situación[editar | editar a fonte]

O Dhaulagiri está situado a 26º 41' 47 N e 83º 29' 43 L, no centro-norte do Nepal, relativamente perto da fronteira do Tíbet. Forma parte da cadea do Himalaia, a uns 35 km de distancia ao leste do pico do Annapurna, do que o separa o val de Kali Gandaki.

Confusións sobre a altura[editar | editar a fonte]

Foi descuberto para a cartografía en 1808 e ao longo de arredor de 30 anos despois foi considerado como o teito do mundo, até o descubrimento do Kanchenjunga, que pasou a ocupar o lugar, tamén erradamente, por uns anos.

Conformación[editar | editar a fonte]

O Daulaghiri é un macizo composto de dez picos que superan os 7.000 m:

Dhaulagiri I 8167 m
Dhaulagiri II 7751 m
Dhaulagiri III 7715 m
Dhaulagiri IV 7661 m
Dhaulagiri V 7618 m
Churen Himal (Central) 7385 m
Churen Himal (Leste) 7371 m
Churen Himal (Oeste) 7371 m
Dhaulagiri VI 7268 m
Putha Hiunchuli 7246 m
Gurja Himal 7193 m

Primeiro ascenso[editar | editar a fonte]

A cima foi conquistada polos humanos o 13 de maio de 1960, por unha expedición conxunta helvético - austriaca, conducida por Max Eiselin, ao que acompañaban Kurt Diemberger, Peter Diener, Ernst Forrer, Albin Schelbert, Nyima Dorji e Nawang Dorji. Foi a primeira expedición ao Himalaia que contou con apoio aéreo, cun avión, un Pilatus PC-6, que por desgraza se estrelou contra a montañ, onde o aparello ficou abandonado.

Outras ascensións[editar | editar a fonte]

En 1979 tivo lugar a primeira escalada á cima de españois: o catalán Jordi Pons e os vascos Iñaki Aldaya, Javier Garayoa e Gerardo Plaza.


Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Dhaulagiri