Corvo grande

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Corvo grande
Corvo grande no Parque Nacional Yosemite, USA
Corvo grande no Parque Nacional Yosemite, USA
Estado de conservación
Risco baixo (LC)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Corvidae
Xénero: 'Corvus'
Especie: ''C. corax''
Nome binomial
''Corvus corax''
Linnaeus, 1758
Common Raven range

Common Raven range
Subespecies

8–11

O corvo grande ou corvo carnazal (Corvus corax) é, con máis de 60 cm, a especie máis grande do xénero dos corvos e da súa familia Corvidae. É semellante ao corvo viaraz (Corvus corone) pero significativamente maior, cun peso de 1.250 g e unha envergadura de ás de 120 cm. A plumaxe é dun negro acibeche con irisacións azuis. Ten o pico negro moi robusto. Non existe un marcado dimorfismo sexual.

En voo chama a atención polo seu longo pescozo e pola súa cauda cuneiforme. O seu canto é característico e coñecido como corveo ou corvear. Non obstante é capaz de imitar sons doutros paxaros e mesmo doutros animais, chegando ata pronunciar palabras soltas.

Hábitat e cría[editar | editar a fonte]

Corvo grande

O corvo atópase nunha extensa zona de distribución no hemisferio norte terrestre, dende o norte de África, a través de toda Europa, Asia e América do Norte e Central. Prefiren os montes abertos de fronda e coníferas, montañas, estepas, cantís e mesmo a tundra ártica. É unha especie bastante adaptable e tamén pode atoparse en pobos rurais e mesmo nos suburbios das cidades.

Choca os seus ovos (3-6) durante unhas tres semanas entre febreiro e maio. Os seus niños atópanse entre as cornixas de rochas ou penedos ou en árbores, e acostuman estar feitos de poliñas e lama.

O corvo común é omnívoro. Aliméntase de vermes, pequenos vertebrados, sementes, millo, froitos, carniza e lixo orgánico.

O corvo na cultura popular galega[editar | editar a fonte]

Ver un corvo no camiño ou nas proximidades da casa é agoiro de morte próxima, por ser negro, por comer carniza e polo seu berro agudo e característico. Por iso, cando se vexa hai que dicirlle: "Corvo agoireiro, vaite lixeiro, que nesta porta non hai carne morta". Segundo Xosé Ramón Mariño Ferro, esta crenza xa fora recollida por Plinio.

Refraneiro[editar | editar a fonte]

  • Corvo que estás no bico da pena, o que ouves por outro por tí o espera.
  • Corvos en bandada, ou sombra ou preada.
  • Corvos veñen, preada hai.
  • Cría corvos e sacaranche os ollos.
  • De mal corvo, mal ovo.
  • Díxolle o corvo á pega: bótate alá, que eres negra.
  • Nace o corvo na peneda e tíra sempre a ela.
  • Non pode se-lo corvo máis negro que as aas.
  • Sempre o corvo vai a onde preada hai.
  • Tal o corvo, tal o ovo.
  • Un corvo a outro non lle tira os ollos.

Cantigueiro[editar | editar a fonte]

  • Din que a raíña está preñada,/ que ten a barriga dura,/ ¡vai traer para Maio/ un corvo e mais unha rula!

Galería[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]