Cesare Pavese

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Sinatura de Cesare Pavese

Cesare Pavese, nado o 9 de setembro de 1908 en Santo Stefano Belbo e falecido o 27 de agosto de 1950 en Turín, foi un dos máis importantes escritores italianos do século XX, que nos seus poemas e relatos describiu, entre outras temas, o mundo rural do Piemonte.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orfo de pai dende 1914 foi educado por súa mai. Pavese fixo os estudios de bacharelato en Turín e estudiou historia da literatura na universidade da mesma cidade. Durante os anos de universidade interesouse pola literatura dos Estados Unidos e graduouse cunha tese sobre o poeta norteamericano Walt Whitman. Alternaba o traballo de tradutor co ensino da lingua inglesa. Traduciu o italiano Moby Dick de Herman Melville e obras de John Dos Passos, William Faulkner, Daniel Defoe, James Joyce e Charles Dickens. En 1935 estivo preso e foi desterrado durante oito meses a Calabria, acusado de antifascismo polas cartas que intercambiou cunha moza súa da época, que militaba no partido comunista.

Entre 1928 e 1935 escribiu os poemas publicados en 1936 co título Lavorare stanca (Traballar cansa). Foron poemas innovadores, que, xunto coas súas obras de narrativa, lle atraeron a atención dun público amplio. Nesa época comezou o diario literario-existencialista Il mestiere di vivere ( O oficio de vivir) que continuou ata a morte. Dende 1938 traballou para a editora turinesa Einaudi.

Durante a Segunda Guerra Mundial instalouse coa familia no campo. Amigou co daquela descoñecido escritor Italo Calvino. Despois da guerra trasladouse a Serralunga di Cera e despois a Roma, Milán e Turín. En 1945 entrou no Partido Comunista Italiano, PCI. Gañou o premio Strega de Literatura en 1950 por La bella estate (O fermoso verán).

O desengano amoroso pola fin da relación sentimental coa actriz norteamericana Constance Dowling, á que dedicou os últimos versos de Verrà la morte ed avrà i tuoi occhi (Vira a morte e terá os teus ollos) e a angustia existencial levárono ó suicidio o 27 de agosto de 1950, nun cuarto do Hotel Roma en Turín.

Un dos temas típicos na obra de Calvino é o illamento do individuo. O protagonista típico das obras de Pavese e un home solitario (voluntariamente ou non), que ten relacións superficiais con outras persoas e que, en contra dos seus desexos, acaba por traizoar ós seus ideais e amigos, como ocorre na novela A cadea. O título da colección de dous relatos Antes de que cante o galo fai referencia á traizón de Pedro a Xesús Cristo.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Lavorare stanca, poemas, Florencia: 1936, ed. ampliada, Turín: 1943
  • Paesi tuoi, novela, Turín: 1941
  • La spiaggia, novela, 1941
  • Feria d'agosto, Turín: 1946
  • Il compagno, novela, Turín: 1947
  • Dialoghi con Leucò, contos, Turín: 1947..
  • Prima che il gallo canti, novela, Turín: 1949
  • La bella estate, novela, Turín: 1949
  • La luna e i falò, novela, Turín: Einaudi, 1950; Milán: Mondadori, 1969, 1982.
  • Verrà la morte ed avrà i tuoi occhi, poemas, Turín: 1951
  • La letteratura americana e altri saggi, ensaios, Turín: 1951
  • O oficio de vivir. 1935-1950, diario, Galaxia, 2006
  • Notte di festa, 10 contos, Turín: 1953
  • Fuoco grande, novela, en colaboración con Bianca Garufi, Turín: 1959
  • Contos, Turín: 1960
  • Cartas 1924-1944, Turín: 1966
  • Cartas 1945-1950, Turín: 1966
  • Tutto Pavese, Turín: 1968