Alexandre Mikhailovich de Rusia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Alexandre Mihailovich

Alexandre Mihailovich de Rusia, Александр Михайлович Aleksandr Mihailovits, nado o 13 de abril de 1866 e finado o 26 de febreiro de 1933, foi Gran Duque de Rusia co grao de alteza imperial, esposo de Xenia Alexandrovna de Rusia, irmá de Nicolao II de Rusia, almirante da frota rusa, explorador e conselleiro do emperador.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

O pai de Alexandre foi o Gran Duque Miguel Nicolaievich de Rusia, o fillo máis novo de Nicolao I de Rusia, e a nai foi a Gran Duquesa Olga Fedorovna de Baden polo que Alexandre era bisneto do rei Gustavo IV Adolfo de Suecia, o último dos monarcas suecos en reinar sobre Finlandia.

Fotografía de Alexandre en 1903

Nado en Tbilisi, graduouse da academia naval en 1885 e de 1886 a 1891 como oficial naval realizou a bordo da corveta Rinda unha viaxe na que entre outros sitios visitou o Xapón e Brasil. En 1893 viaxou cara América do Norte na fragata Dimitri Donskoi. Casou en 1894 coa filla do seu curmán, o emperador, e polo tanto foi cuñado deste e tamén foi un dos seus conselleiros. Durante a Guerra ruso-xaponesa (1904-1905) mandou os destrutores da frota do Báltico. En 1909 ascendeu a vicealmirante. Foi un dos iniciadores da aviación militar rusa, fundou a escola de aviación de Sebastopol e en 1910 foi nomeado xefe da recén creada Forza Aérea Imperial Rusa.

El e a súa familia, xunto coa emperatriz viúva Dagmar de Dinamarca refuxiáronse en Crimea tras a revolución rusa de 1917 e conseguiron escapar a bordo do navío de guerra británico HMS Marlborough. No exilio viviu en Dinamarca, onde se separou da súa dona, e Francia, onde escribiu as súas memorias.

Descendencia[editar | editar a fonte]

Alexandre coa súa familia

Alexandre tivo coa súa dona Xenia sete fillos: