A Bela Otero

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Agustina Otero Iglesias
La Bella Otero.JPG
A Bela Otero.
Nacemento 4 de novembro de 1868
Valga, Pontevedra Galicia Galicia
Falecemento 12 de abril de 1965
Niza, Flag of France.svg Francia
Outros nome(s) A Bela Otero ou Carolina Otero.
Profesión actriz e bailarina
Ficha na IMDb
Estatua nos xardíns de Valga, obra de Camilo Seira.[1]

Agustina Otero Iglesias, máis coñecida como A Bela Otero ou Carolina Otero, nada en Valga o 4 de novembro de 1868 e finada en Niza o 12 de abril de 1965, foi unha célebre actriz e bailarina de orixe galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nada en Valga, Pontevedra, os seus apelidos son os da súa nai, xa que nunca foi recoñecida polo pai. Dada a súa difícil situación, xa de pícara foi traballar de criada a Santiago de Compostela. Aos dez anos sofreu unha violación que a deixaría estéril. Aos catorce, namora do seu compañeiro de baile Paco e foxen xuntos a Lisboa, onde traballaron de bailaríns até que este a abandonou. Seguíndoo, chegou a Barcelona onde en 1888 un banqueiro moveu os fíos para facela triunfar como bailarina en Francia. Foi con el até Marsella, onde axiña o abandonou e comezou a converterse en Carolina, a Bela Otero, unha xitana de Cádiz. Perseveraría neste papel toda a súa vida, e con el chegou a ser a estrela do Folies Bergère en París e ser unha das mulleres máis desexadas de Europa.

A condición da muller no espectáculo daquela era esvaradía, e polo xeral foi considerada unha cortesá con relacións co máis granado da aristocracia europea: o Rei Eduardo VII de Inglaterra, o Tsar Nicolao II e Gabriele d'Annunzio.

Retirouse en 1910 e dilapidou a súa fortuna no Casino de Montecarlo para afundir paulatinamente na pobreza.

Filmes[editar | editar a fonte]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Camilo Seira é o nome artístico do escultor Camilo Rodríguez Vidal, natural de Seira, Rois.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: A Bela Otero

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Carbonel, Marie-Helène; Figuero, Javier (2003). Arruíname pero no me abandones. La Bella Otero y la Belle Époque. Madris: Espasa Calpe.
  • Chao, Ramón (2001). A paixón de Carolina Otero. Biografía ficticia
  • Fernández, Miguel Anxo (2003). A Bela Otero, pioneira do cine. Vigo: Galaxia. ISBN 84-8288-617-7.
  • Otero, Carolina (2001). As auténticas memorias da Bela Otero. Vigo: Xerais. ISBN 84-8302-685-6. (as memorias orixinais fóronlle ditadas a Madame Claude Valmont en 1926)
  • La Belle Otero. Postais. Vigo: Xerais. 2001.
  • Val, Marga do (2001). Carolina Otero. Vigo: A Nosa Terra.