Zume

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
zume de laranxa

O zume[1] defínese principalmente como o líquido atopado en plantas no seu estado natural, por exemplo, o zume de laranxa é o líquido extraído da froita do laranxeiro. Zumes de froita semiartificiais, a base de mollos naturais e químicos, son comercializados xeralmente para preparación, deshidratados (en forma de po) ou concentrados.

Características[editar | editar a fonte]

Os zumes recentemente espremidos son un refresco moi nutritivo, principalmente polas vitaminas que conteñen. Con todo, cando se deixan espremidos van perdendo vitaminas rápida e progresivamente. Os zumes conservados en tetra brik, tamén coñecidos como tetra pack adoitan ser zume feito a partir de zume concentrado, así o indican o envase. Isto significa que despois de ser espremidos, foron concentrados evaporando a auga mediante calor, e posteriormente engadir auga para envasalo. Isto permite transportar menos auga e aforrar custos, pero este proceso destrúe gran parte das vitaminas, o que elimina a principal calidade nutritiva dos zumes.

Algúns líquidos atopados en organismos animais son tamén chamados zume, por exemplo o zume gástrico.

Historia[editar | editar a fonte]

Grupos de acios de uva datados no 8000 a.C. demostran evidencias da produción de zumes; aínda que se pensa que as uvas podían ser usadas para producir viño.[2] Un dos primeiros zumes producidos regularmente foi a limoada, que apareceu na Italia do século XVI, como importación de Oriente Medio. O zume de laranxa orixinouse no século XVII. No século XVIII, James Lind relacionou os cítricos na prenvención do escorbuto, que un século despois, levou a posta en marcha da Merchant Shipping Act de 1867, que requiría que todos os barcos transoceánicos cargasen zume de cítricos a bordo.[2]

En 1869, un dentista chamado Thomas B. Welch desenvolveu un método de pasteurización que permitía o almacenamento de zume sen fermentalo en alcohol. O seu método incluía filtrar zume de uvas en botellas, selándoas con cortiza e cera, colocándoas logo en auga fervendo. Este método elimina o lévedo responsable da fermentación. Logo vendeu o seu novo produto como "Dr Welch's Unfermented Wine".[3] A finais do século XVIII, nos Estados Unidos a circulación de zumes de froita estranxeiros estaban fortemente regulados por taxas. A acta McKinley de 1890 incrementou as taxas de importación do 38 ao 49,5 %, e estableceu taxas baseadas no contido en alcohol da bebida. Os zumes con 18 % ou menos de alcohol estaban taxados en 60 centavos por galón, mentres que os maiores do 18 & tiñan un imposto de 2,50 dólares por galón.[4]

Técnicas de preparación[editar | editar a fonte]

Zume de uva embotellado

Poden empregarse diversas técnicas para a obtención de zumes a partir dos vexetais. Froitos ricos en líquidos, como a laranxa ou o limón, poden simplemente ser espremidos para extraer o zume. Os zumes de froitos e vexetais máis duros, como a polpa do coco, a mazá ou a pera, obtense por métodos mecánicos.

As principais técnicas de procesamento consisten na pasteurización[5], liofilización[6], condensación[7], arrefriamento[8], conxelación[9] ou mesmo a combinación entre dous ou máis destes procesos.[10]

Diferenzas entre zume, néctar e refresco[editar | editar a fonte]

Zume de mazá

A pesar das similitudes, hai unha diferenza entres as definicións de zume, néctar e refresco, como se explicita a seguir[11]

  • O zume é máis concentrado, integral, cun 100 % de froita. Se contiver azucre, a cantidade máxima permitida é do 10 % da composición.[11].
Existen algunhas excepcións a esas regras, como os zumes de froitas tropicais, nos que a polpa pode ser disota en auga potable nunha proporción mínima de 35 % de polpa, dependendo do sabor.
  • O néctar posúe unha concentración menor de polpa de froita en relación con zume. Esta concentración, nos néctares, varía do 20 % e o 30 % segundo a froita. Ao contrario dos zumes pode recibir aditivos, como colorantes e conservantes.[11]
  • O refresco é unha bebida non gasificada, non fermentada, obtida pola disolución en auga potable, do zume de froita, polpa ou extracto vexetal da sús orixe, coa adición de azucres. A cantidade de froita varía do 2 ao 10 %.[11]

Capacidade nutricional dos sucos de froitas[editar | editar a fonte]

Os zumes non deben ser vistos como remedios, nin a súa inxestión debe ser adoptada como método exclusivo no tratamento de enfermidades. Tampouco debe ser a única fonte de alimentación dunha persoa, pois carecen de proteínas e outras substancias esenciais para a manutención da vida humana. Con todo, os zumes son alimentos puros e moi nutritivos que ofrecen ao ao corpo diversas vitaminas e sales minerais que precisa para se manter saudable.[12]

Importancia na nutrición infantil[editar | editar a fonte]

Por seren ricos en sales minerais e vitaminas e posuíren azucres de fácil absorción, os zumes naturais están considerados como un aliado ideal da boa nutrición infantil.[13]

Os zumes son fontes ricas de fibras alimentarias. A utilización dos zumes de froitas pode garantir o acceso a minerais, vitaminas e fibras, vitais para o desenvolvemento saudable dos nenos. Con todo, debe preferirse o zume non procesado, pois alén de perderen varios nutrientes, os zumes industrializados son ricos en calorías e conteñen conservantes e colorantes, que poden causar alerxias, gastrite e outras doenzas.[13][14]

Outro aspecto importante é que a inxestión dos zumes de froitas debe ocorrer como máximo 30 minutos despois de seren preparados, para que non se oxide e perda parte das súas propiedades nutritivas.[13]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para zume.
  2. 2,0 2,1 "EBSCO Publishing Service Selection Page". ebscohost.com. Consultado o 7 May 2015. 
  3. Morris, Justin R. "Factors Influencing Grape Juice Quality" (PDF). Horttech.ashspublications.org. Consultado o 27-12-2015. 
  4. Ryan A. Ward (2011-05-01). "A Brief History of Fruit and Vegetable Juice Regulation in the United States" (PDF). Works.bepress.com. Consultado o 2015-12-27. 
  5. "Análise físico-química e microbiológica do suco de laranja minimamente processado armazenado em lata de alumínio". Scielo. 
  6. "OBTENÇÃO DE GRAVIOLA EM PO PELO PROCESSO DE LIOFILIZAÇÃO" (PDF). RBPA. 
  7. "Evaporadores". 
  8. "PROCESSAMENTO DE EXTRAÇÃO DE SUCO E ÓLEO ESSENCIAL DE LARANJA". 
  9. «Produção de Polpa de Fruta Congelada e Suco de Frutas». Respostas técnicas.
  10. MAGALHÃES, Antônia Fonseca de Jesus; et al. "Sistema de Produção para Pequenos Produtores de Citros do Nordeste". Embrapa. ISSN 1678-8796. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 Vasconcelos, Y. "Qual a diferença entre suco, néctar e refresco?". Instituto Procardiaco. 
  12. Lucia M. Valente SOARES, Katia SHISHIDO, Adriana M. Monteiro MORAES, Valéria Avila MOREIRA (Abril, 2000). "COMPOSIÇÃO MINERAL DE SUCOS CONCENTRADOS DE FRUTAS BRASILEIRAS" (PDF). Ciênc. Tecnol. Aliment, Campinas, 24(2): 202-206. 
  13. 13,0 13,1 13,2 "Sucos naturais: ótimos aliados na saúde do seu filho". Uol. 
  14. "Alimentação do bebê após 6 meses". 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]