Ordoño IV

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Ordoño IV
Ordono IV of Leon big.jpg
Nacementoc. 926
Falecemento962
 Córdoba
SoterradoBasílica de Santo Isidoro de León
NacionalidadeReino de León
Relixióncatolicismo
Ocupaciónrei
PaiAfonso IV de León
NaiOnega Sanches de Pamplona
CónxuxeUrraca Fernandes de Castela
editar datos en Wikidata ]

Ordoño IV foi rei de Galiza[1] durante o século X.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi coroado en Santiago de Compostela tras a expulsión de Sancho I o Craso. Contou co apoio de Rosendo de Celanova en Galicia e o conde de Castela Fernán González. Era fillo de Afonso IV o Monxe e sobriño de Ramiro II.

Casou coa filla do conde castelán, buscando a cohesión co cada vez máis independentista condado. Isto determinou o descontento de parte da nobreza galega.

Reinou nun período turbulento do Reino de Galiza marcado polo enfrontamento entre irreconciliables faccións nobiliarias galegas, castelás, asturianas ou da Terra de Foris. A imposibilidade de poñer orde nesta caótica situación granxeoulle unha pésima fama reflectida nas crónicas cristiás e musulmás. Determinada historiografía coñéceo como Ordoño IV o Mao. Despachou varios documentos a prol da igrexa de Iria-Santiago de Compostela.

Os fracasos na gobernación propiciaron que os mesmos que o apoiaran, entre eles Rosendo, optasen pola volta de Sancho, no ano 959. Sancho entrou en Zamora co apoio das tropas do califa cordobés. Ordoño refuxiouse en Castela ata que Fernán González foi feito prisioneiro polo novo rei galaico. Finalmente foi acollido en Córdoba polo califa al-Hacán. Morreu no ano 960, sen ter renunciado ao trono.

Reino de Galiza e León

Segue a:
Sancho I de León
Ordoño IV
Precede a:
Sancho I de León
Astur-Leonesa

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Parte da historiografía divide en reino de Galiza e de León.