Lista de reis suevos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Mapa político do Suroeste europeo arredor entre os anos 550-600 d.C onde se reflicten tres diferentes territorios, a Galicia (Gallaecia), gobernada polos reis suevos, e a España (Hispania) e Septimania gobernada polos reis visigodos.

A primeira persoa en asumir o título de rei en Galicia foi o monarca suevo Hermerico, quen conseguiu do Imperio Romano de Occidente no ano 409 o goberno da provincia romana de Gallaecia, facendo dela o seu novo reino. A súa dinastía instaura primeiramente un reino suevo en canto que a monarquía e a elite detentadora do poder eran suevas. Porén, durante o século V d.C., o entendemento coa poboación galaica e a adopción do catolicismo romano, consolidan finalmente un reino de Galicia. Así o pon de relevo o erudito franco Gregorio de Tours, ao denominalo Galliciense Regnum, a finais do século VI[1].

Na obra de Gregorio de Tours preséntase a Carriarico[2], Miro[3], Eurico[4] e Andeca[5] como monarcas galegos, e do mesmo xeito actúa a crónica de Fredegario (ca. 650) con Miro[6], as actas do concilio de Lugo (569) con Teodomiro[7][8] e o bispo Xoán Biclarense († ca. 621) quen sinala a Andeca como monarca do reino suevo de Galicia[9].

Lista de reis suevos en Galiza[editar | editar a fonte]

Filiación e cronoloxía do líderes ibéricos na época.
Moeda de prata dun rei suevo datada entre os anos 410 e 500.

Primeira liñaxe real (409-456)[editar | editar a fonte]

Rei Data Notas
Hermerico 409-438
Requila 438-448 asociado ao trono en 438 por seu pai Hermerico. Rei único a partir do 441[10]
Requiario 448-456 Derrotado por el rey visigodo Teodorico II

Reis durante a Guerra Civil Sueva (456-469)[editar | editar a fonte]

Rei Data Notas
Frantán 456-457 Reinou na parte norte.
Aguiúlfo 456-457 Enviado polo rei visigodo, desertou e fíxose recoñecer por unha parte dos suevos[11][12] (no sur).

Posteriormente, foi polos visigodos de Teodorico II.[13]

Maldras 457-460 A elección de Maldras non foi recoñecida por tódolos suevos[14][15] polo que é probable que fose

elixido pola facción que apoiara a Aguiúlfo.[16]

Frumario 460-464
Requimundo 459-463 457-?: ¿Requimundo o Remismundo?. Non está claro se foron dúas persoas ou unha soa.

A crónica de Hidacio dá a entender que é o mesmo personaxe.[17] De acordo con isto existe a hipótese

de que puido cambia-lo nome a Remismundo, nome de orixe goda, coma un acto de sumisión ao

rei visigodo.[18]

Remismundo 459-469 Reunifica o reino no 463. Os estudosos que non recoñecen que Requimundo e Remismundo fosen a

mesma persoa, indican que foi proposto polos visigodos trala morte de Frumario e recoñecido rei por

tódolos suevos.[19][20]

Período Escuro (469-550)[editar | editar a fonte]

Rei Data Notas
Hermenerico Aínda que se coñecen os nomes de Veremundo e Teodemundo, o seu carácter histórico é dubidoso.[21] Outras crónicas menos fidedignas e posteriores mencionan varios reis baixo os nomes de Hermenerico II, Riciliano e Requiario II.[22]
Veremundo
Teodemundo

Período final da monarquía sueva (550-585)[editar | editar a fonte]

Rei Data Notas
Carriarico 550-559
Teodomiro 559-570
Miro 570-583 ou Mirón[10]
Eborico 583-584 ou Eurico

Fin da monarquía sueva[editar | editar a fonte]

Rei Data Notas
Andeca 584-585 Caudillo que se opuxo a Leovixildo e foi derrotado por este[10] cando no 585 intervén en Galicia co pretexto de destronalo e repoñer no trono a Eborico.

Porén, unha vez instalado coas súas tropas, Leovixildo usurpa o trono, marcando a fin do goberno e da monarquía sueva no reino de Galicia

Malarico 585 Trala conquista visigoda é recoñecido rei por unha parte dos suevos.[21]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. de Tours, Gregorio. Historia Francorum VI. p. 43. Galliciensim regnum 
  2. de Tours, Gregorio. Libri de virtutibus sancti Martini episcopi I. Chararici cuiusdam regis Galliciae filius graviter aegrotabat 
  3. de Tours, Gregorio. Historia Francorum V. p. 41. Mirus rex Galliciensis", "Mironis Galliciensis regis 
  4. de Tours, Gregorio. Historia Francorum VI. p. 43. Eurichus (...), regnum Galliciensim suscepit 
  5. de Tours, Gregorio. Historia Francorum 6. p. 43. Audica, (...) Galliciensim regnum obtenuit. 
  6. ., Fredegarius. Chrónicon III. p. 116. Mironis regis Galliciae 
  7. Tejada y Ramiro, Juan, ed. (1855). Actas concilio de Lugo (Colección de cánones y de todos los concilios de la Iglesia de Espana ed.). p. 654. ego Theodomirus rex cognomento et Mirus, Galleciae totius provinciae rex 
  8. de Gembloux, Sigeberto. "XIX". De scriptoribus ecclesiasticis. Theudomirum [al. Mironem] regem Galliciae 
  9. Biclarensis, Iohannes (584). Chronicon. Audeca in Gallaecia Suevorum regnum 
  10. 10,0 10,1 10,2 Costa, Ricardo. "Cronologia da Península Ibérica (379-1500)". ricardocosta.com. Consultado o 3-9-2019. 
  11. Díaz Martínez (2007), pp. 291-292
  12. Díaz Martínez (2007), pp. 298-299
  13. Valverde Castro (2000), pp. 56-57
  14. Sayas & Abad (2013), p. 264
  15. Arce (2013), p. 132
  16. Díaz Martínez (2007), p. 299
  17. Díaz Martínez (2007), pp. 300-301
  18. Díaz Martínez (2011), p. 94
  19. Sayas & Abad (2013), p. 267
  20. Arce (2013), p. 133
  21. 21,0 21,1 Díaz Martínez (2011), p. 293
  22. Arias (2011), pp. 105-106

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Arce, Javier (2013). Bárbaros y romanos en Hispania: (400-507 A.D.) (en castelán). Madrid: Marcial Pons Historia. ISBN 9788415817048. 
  • Díaz Martínez, Pablo C. (2007). Hispania tardoantigua y visigoda (en castelán). Madrid: Akal. ISBN 9788470904820. 
  • Sayas Abengochea, Juan José; Abad Varela, Manuel (2013). Historia antigua de la península ibérica. Época tardoimperial y visigoda (en castelán) II. Madrid: Editorial UNED. ISBN 9788436265347. 
  • Valverde Castro, María R. (2000). Ideología, simbolismo y ejercicio del poder real en la monarquía visigoda: un proceso de cambio (en castelán). Salamanca: Universidade de Salamanca. ISBN 9788478009404. 

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]