Saltar ao contido

Linguas mordovinas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Linguas mordovinas
 Instancia de
 Subclase de
 Composto por
Propiedades
Clasificación lingüística
Localización
 Mapas
Mapa de distribución
Códigos e identificadores
Freebase/m/054yp2 Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
Wikidata

As linguas mordovinas[1] (en ruso: мордовские языки, mordovskiye yazyki)[2] son un subgrupo das linguas urálicas, comprendendo as linguas erzya e moksha, que están estreitamente relacionadas entre elas e son faladas as dúas en Mordovia.[3]

Anteriormente considerada unha única "lingua mordovina",[4] agora trátase como unha pequena agrupación lingüística.[5] Debido a diferenzas na fonoloxía, léxico e gramática, o erzya e o moksha non son mutuamente intelixibles.[6] As dúas linguas mordovinas tamén teñen formas literarias separadas. A lingua literaria erzya foi creada en 1922 e a mokshan en 1923.[7]

Clasificación

[editar | editar a fonte]
Dialectos das linguas moksha e erzya na República de Mordovia      Moksha *M-I grupo central *M-II grupo central *M-III grupo sueste      Erzya *E-I grupo central *E-II grupo central *E-III grupo noroeste *E-IV grupo sueste      Shoksha *E-V Dialecto shoksha

Tradicionalmente, os uralicistas agrupaban as linguas mordovinas e o mari na chamada póla do Volga da familia urálica; porén, esta teoría foi abandonada a finais do século XX.[8] En troques, algúns uralistas prefiren agora un modelo de expansión rápida, coa mordovina como unha das nove pólas primarias das linguas urálicas; outros propoñen unha estreita relación entre o mordovino coas pólas finobáltica e saami.[9][10][11]

  1. Definición de mordovino -na no Dicionario de Galego de Ir Indo e a Xunta de Galicia.
  2. Dalby, Andrew (1998). Dictionary of Languages. Columbia University Press. p. 429. ISBN 9780231115681. Erza.
  3. Grenoble, Lenore (2003). Language Policy in the Soviet Union. Springer. p. A80. ISBN 978-1-4020-1298-3.
  4. Raun, Alo (1988). Sinor, Denis, ed. The Uralic languages: Description, history and foreign influences. BRILL. p. A96. ISBN 978-90-04-07741-6.
  5. Hamari, Arja; Ajanki, Rigina (2022). "Mordvin (Erzya and Moksha)". En Marianne Bakró-Nagy; Johanna Laakso; Elena Skribnik. The Oxford Guide to the Uralic Languages. Oxford University Press. pp. 392–431.
  6. Феоктистов А. П. Мордовские языки. основы финно-угорского языкознания. Прибалтийско-финские, саамский и мордовские языки. М., 1975
  7. Wixman, Ronald (1984). The Peoples of the USSR. M.E. Sharpe. p. A137. ISBN 978-0-87332-506-6.
  8. Abondolo, Daniel (1988). The Uralic Languages. Londres e Nova York: Routledge. p. 4. [...] the idea, once widely-held, that there was a common Mordva-Mari protolanguage (so-called 'proto-Volgaic') is now out of favour.
  9. Nichols, Johanna (2021). "The Origin and Dispersal of Uralic: Distributional Typological View". Annual Review of Linguistics 7: 351–369. doi:10.1146/annurev-linguistics-011619-030405.
  10. Saarikivi, Janne (2022). "The divergence of Proto-Uralic and its offspring: A descendant reconstruction". En Marianne Bakró-Nagy; Johanna Laakso; Elena Skribnik. The Oxford Guide to the Uralic Languages. Oxford University Press. pp. 28–58.
  11. Piispanen, Peter S. (2016). "Statistical Dating of Finno-Mordvinic Languages through Comparative Linguistics and Sound Laws" (PDF). Fenno-Ugrica Suecana Nova Series. 15: 1–58.