Liliana Cavani

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Liliana Cavani
2009 venice film festival Liliana Cavani (cropped).jpg
Nacemento12 de xaneiro de 1933
 Carpi
NacionalidadeItalia
Alma máterUniversidade de Boloña
Ocupacióndirectora de cine e guionista
editar datos en Wikidata ]

Liliana Cavani, nada en Carpi o 12 de xaneiro de 1933,[1] é unha directora e guionista italiana. Pertence a unha xeración de cineastas italianos da Emilia-Romagna que acadou o éxito na década de 1970, como Bernardo Bertolucci, Pier Paolo Pasolini e Marco Bellocchio. Os seus filmes adoitan ser intelectuais e e ter preocupacións históricas.[2] Ademais de filmes e documentais tamén dirixiu óperas.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Cavani naceu en Carpi, preto de Módena na provincia de Emilia-Romaña.[3] O pai de Cavani, arquitecto de Mantua, pertencía a unha familia conservadora burguesa de terratenentes. "O meu pai era un arquitecto interesado no desenvolvemento urbano. Levábame a museos. Traballou no planeamento urbano de Bagdad en 1956, cando Iraq estaba aínda baixo o control británico. A miña nai era moi forte, moi capaz e moi doce", explicou Cavani nunha entrevista. A súa nai sentía paixón polos filmes e levábaa ao cinema todos os domingos dende moi nova. Pola parte da súa nai proviña dunha familia de clase obreira de militantes antifascistas. O seu avó materno, sindicalista, introduciuna nas obras de Engels, Marx e Bakunin.[4]

Graduouse en literatura e filoloxía na universidade de Boloña en 1960, escribindo unha disertación sobre o nobre e poeta do século XV Marsilio Pio.[3] Intentou converterse en arqueóloga, profesión que axiña abandonou para perseguir a súa paixón polo cinema.[4] Asistiu ao recoñecido "Centro Sperimentale di Cinematografia" de Roma, inaugurado por Benito Mussolini antes da segunda guerra mundial. Estudou realización de documentais e obtivo o seu diploma coa curtametraxe Incontro notturno (1961).

Cavani foi recoñecida internacionalmente polo éxito do seu filme de 1974 O porteiro de noite.

Cavani vive en Roma.[5] A súa localidade natal, Carpi, estableceu a Associazione Fondo Liliana Cavani, onde os seus filmes se conservan e están dispoñibles para consulta.[5]

Filmografía[editar | editar a fonte]

Directora
Curtametraxes e cocumentais
  • 1961 - Incontro di notte
  • 1961 - La vita militare (documental)
  • 1961 - Gente di teatro (documental)
  • 1962 - L'uomo della burocrazia (documental)
  • 1962 - Assalto al consumatore (documental)
  • 1962 - La battaglia
  • 1963/4 - Storia del Terzo Reich (documental)
  • 1964 - Età di Stalin (documental)
  • 1964/65 - La casa in Italia (documental)
  • 1965 - Gesù mio fratello (documental)
  • 1965 - Il giorno della pace (documental)
  • 1965 - La donna nella Resistenza (documental)
  • 1965 - Philippe Pètain. Processo a Vichy (documental)
  • 2012 - Clarisse (documental)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Liliana Cavani". Les Gens du Cinéma (en francés). 20 de febreiro de 2012. Consultado o 19 de febreiro de 2014.  Esta páxina emprega o certificado de nacemento de Cavani como fonte de información.
  2. Brunetta, The History of Italian Cinema, páx. 227
  3. 3,0 3,1 Marrone, The Gaze and the Labyrinth, p. 3
  4. 4,0 4,1 Marrone, The Gaze and the Labyrinth, páx. 4
  5. 5,0 5,1 O'Healy, Encyclopedia of Italian Literary Studies, páx. 427

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Armstrong, Richard; Charity, Tom; Hughes, Lloyd; Winter, Jessica. The Rough Guide to Film, Rough Guides, 2007; ISBN 978-1-84353-408-2
  • Bruneta, Gian Piero. The History of Italian Cinema: A Guide to Italian films from its origins to the twenty first century. Princeton University Press, 2011; ISBN 0-691-11989-9
  • Bonadella, Peter. Italian Cinema: from the Neorealism to the present. Continuum New York, 1988; ISBN 0-8044-6061-2
  • Marrone, Gaetana. The Gaze and the Labyrinth: the Cinema of Liliana Cavani. Princenton Paperbacks, 2000; ISBN 0-691-00873-6