Bernardo Bertolucci

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Bernardo Bertolucci
Bernardo Bertolucci.jpg
Nacemento16 de marzo de 1941
 Parma
Falecemento26 de novembro de 2018
 Roma
CausaCancro de pulmón
NacionalidadeItalia
EtniaPobo italiano
Relixiónateísmo
Educado enUniversidade de Roma "La Sapienza"
Ocupacióndirector de cine, guionista, produtor de cine, actor de cinema, montador, poeta e dramaturgo
PaiAttilio Bertolucci
CónxuxeAdriana Asti, Maria Paola Maino e Clare Peploe
IrmánsGiuseppe Bertolucci
PremiosOscar ó mellor director, Oscar ó mellor guión adaptado, Sutherland Trophy, National Society of Film Critics Award for Best Director, Golden Globe Award de melhor roteiro, Globo de Ouro ó mellor director, Directors Guild of America Award for Outstanding Directing – Feature Film, David di Donatello for Best Director, David di Donatello for Best Film, César de melhor filme estrangeiro, lista de filmes premiados com o BAFTA de melhor filme, European Film Academy Lifetime Achievement Award, Leopard of Honour, Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes e Grand Officer of the Order of Merit of the Italian Republic
editar datos en Wikidata ]

Bernardo Bertolucci, nado en Parma o 16 de marzo de 1940, e finado en Roma o 26 de novembro de 2018, foi un director de cinema italiano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo dunha profesora e dun crítico de cinema e historiador da arte, comezou a escribir aos quince anos e axiña recibiu varios premios literarios. A profesión do seu pai axudouno na súa carreira, xa que despois de que este publicase a primeira novela de Pier Paolo Pasolini, o director contratou a Bertolucci como axudante no seu filme Accattone.

Pouco despois de abandonar a universidade sen rematar os seus estudos, dirixiu a súa primeira película, La commare secca, con guión do propio Pasolini. Bertolucci tiña tan só vinte e dous anos.

Os temas políticos e sociais están ben presentes na súa obra, desde a súa segunda película, Prima della rivoluzione.

Gañou recoñecemento internacional a partir dos seus seguintes filmes, o controvertido O derradeiro tango en París e Novecento, chegando a conseguir o oscar ao mellor director con O derradeiro emperador, biografía de Puyi.

Obra[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]