José Jorge Letria

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
José Jorge Letria
José Jorge Letria.jpg
Nacemento8 de xuño de 1951
 Cascais
NacionalidadePortugal
Alma máterUniversidade de Lisboa
Ocupaciónxornalista, poeta, escritor e político
editar datos en Wikidata ]

José Jorge Alves Letria, nado en Cascais o 8 de xuño de 1951, é un xornalista, político, poeta e escritor portugués.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Dereito, Historia e Historia de Arte na Universidade de Lisboa, sendo posgraduado em Xornalismo Internacional e titulado en "Estudos da Paz e da Guerra nas Relacións Internacionais" pola Universidade Autónoma de Lisboa.

Xornalista desde 1970 até decembro de 2003, comezou por colaborar nos suplementos Juvenil e A Mosca do Diário de Lisboa.

Seguidamente, foi redactor e editor de xornais como o República, Diário de Notícias, O Diário e Jornal de Letras, foi tamén xefe de redacción do semanario Musicalíssimo e correspondente do diario de Barcelona, Tele-Express, e da revista Delibros do Ministerio da Cultura do Estado español.

Tamén foi profesor de xornalismo, experiencia da que resultou a publicación de tres libros sobre a materia.

Foi autor de programas de radio e de televisión, destacandose, a ese nivel, a súa participación, durante varios anos, no equipo de creadores da “Rua Sésamo”, en Portugal e autor dos textos do programa "Pastéis de Belém", na TSF.

Iniciou o seu percurso político como membro do Partido Comunista Portugués en 1972, téndose desvinculado deste partido en 1991.

Foi un dos poucos civís que se encontraban ao corrente do levantamento militar do 25 de abril de 1974, tendo colaborado cos militares na Dirección da Emisora Nacional desde o 27 de abril dese ano. Tamén foi responsábel da programación musical da Estación oficial até mediados de 1975.

Adheriuse ao Partido Socialista de Portugal en 1995 e foi entre 1994 e 2001 concelleiro de Cultura da Cámara Municipal de Cascais, onde creou a revista Boca do Inferno.

Integrou durante seis anos o Bureau Executivo da Asociación dos Electos Locais e Rexionais da Grande Europa para a Cultura, tendo sido membro da Comisión de Redacción do Libro Branco sobre as Políticas Culturais na Europa.

Foi vicepresidente da Fundación D. Luís I., para a área da Cultura, en Cascais, e presidente da Fundación São Francisco de Assis, tamén con sede en Cascais, destinada ao acollemento e tratamento de animais abandonados.

Como dirixente asociativo foi membro da dirección do Sindicato dos Músicos e da Asociación Portuguesa de Escritores e Vicepresidente da Dirección e da Administración da Casa da Prensa.

É membro da World Literary Academy.

É, desde setembro de 2003, vicepresidente e administrador da Sociedade Portuguesa de Autores e, desde setembro de 2007, o seu administrador-delegado. Integra, desde Abril de 2005, en representación da SPA, o Comité Executivo do Consello Internacional de Autores Dramáticos, Literarios e Audiovisuais.

Actividade literaria[editar | editar a fonte]

O esencial da súa obra poética atópase condensado nos dous volumes da antoloxía "O Fantasma da Obra", publicados respectivamente en 1994 e en 2003, ano en que completou três décadas de actividade literaria em libro, e foi obxecto dunha tese universitaria presentada en 2003 na Universidade Aberta pola Drª Fátima Azóia.

O seu libro para crianzas "O Homem que Tinha uma Árvore na Cabeça" integrou, en 2002, a lista "Books and Reading for Intercultural Education", da Unión Europea.

Autor de case douscentos títulos publicados nunhas cincuenta editoras diferentes, metade deles literatura infanto-xuvenil. A súa obra para a infancia foi o tema dunha tese universitaria pola Drª Maria Teresa Macedo, na Universidade do Minho.

Sobre a súa experiencia na madrugada do 25 de abril publicou, en 1999, o libro "Uma Noite Fez-se Abril".

Foi autor do ensaio "O Terrorismo e os Media - O Tempo de Antena do Terror".

Ten libros traducidos en varias linguas (español, francés, inglés, italiano, coreano, xaponés, ruso, búlgaro, romanés, húngaro e checo).

Está representado en numerosas antoloxías poéticas en Portugal e no estranxeiro, especialmente no Estado francés, onde o seu libro "Um Amor Português", traducido por Séverine Rosset, foi publicado pola Editora Albin Michel.

A súa obra literaria foi distinguida, até a data, con varios premios.

Actividade musical[editar | editar a fonte]

Nos anos 70 foi un activo cantor de intervención, ao lado de nomes como José Afonso, Manuel Freire, Adriano Correia de Oliveira e Francisco Fanhais, entre outros, tendo gravado entre 1968 e 1981, cerca de uma decena de discos e realizando centos de espectáculos, especialmente na Galiza e en Madrid entre 1972 e 1973.

Premios e distincións:[editar | editar a fonte]

  • 1992, Medalha da International des Arts et des Lettres, de Paris, xuntamente cos escritores Natália Correia e David Mourão-Ferreira
  • condecorado, en 1997, polo Presidente da República Portuguesa Jorge Sampaio coa Ordem da Liberdade.
  • distinguido, en xunho do 2002, coa Medalla de Honra do Municipio de Cascais, tendo sido atribuído o seu nome á Escola EB 1 da vila, onde asistira na súa infancia.
  • Premiado com dous Grandes Premios da Asociación Portuguesa de Escritores en conto e en teatro.
  • Premio Internacional Unesco atribuído no Estado francés.
  • Premio Aula de Poesía de Barcelona.
  • Premio Plural de México.
  • Prémio da Associação Paulista de Críticos de Arte atribuído en São Paulo.
  • Premio Gulbenkian.
  • Grande Premio Garrett da Secretaria de Estado da Cultural.
  • Premiado dúas veces co Eça de Queirós-Município de Lisboa.
  • Premiado tres veces co Ferreira de Castro de Literatura Infantil, así como co prémio O Ambiente na Literatura Infantil
  • Premio Garrett.
  • Premio José Régio de teatro.
  • Premio Camilo Pessanha do IPOR.
  • Premio Maria Rosa Colaço, no 2006, para o texto inédito A Fala das Coisas (conto infanto-xuvenil)
  • Premio Nacional de Poesía Nuno Júdice, de 2007, para a colectânea inédita Sobre Retratos.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]