García I de León

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Estatua de García I no Parque do Retiro

García I de León, nado cara ao ano 871 e falecido en Zamora o 19 de xaneiro de 914, foi o primeiro rei da Galicia altomedieval que instalou a súa corte na cidade de León, gobernando entre os anos 910 e 914.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era fillo primoxénito de Afonso III e de Ximena de Pamplona. Herdou o reino definitivamente á morte de seu pai, mentres seus irmáns menores Ordoño e Froila pasaban a gobernar as terras galegas e asturianas respectivamente.

Tras levar a cabo o levantamento contra o seu pai Afonso III e facerse co trono, García trasladou definitivamente a capital ata cidade de León. Durante o seu reinado completou a fortificación do río Douro, destacando o labor dos condes casteláns, que repoboaron a parte oriental do reino en Roa, Osma, Clunia e máis San Esteban de Gormaz.

Casou con Munia Donna (tamén citada como Mummadonna ou Mumma Donna), filla do conde de Amaya Nuno Fernández. Este matrimonio non tivo descendencia, e tras morrer sen herdeiros, o seu irmán Ordoño -que desde o ano 910 gobernaba as terras galegas en nobre do seu irmán- foi proclamado rei na cidade de León, trasladándose ata a capital e herdando o goberno de toda Galicia.

Ascendencia[editar | editar a fonte]

García I de León
Dinastía Ramírez
Nacemento: 848 Falecemento: 20 de decembro 910


Títulos Reais
Precedido por
Afonso III


Rei de Galicia alto-medieval
910–914
Sucedido  por
Ordoño II