Saltar ao contido

Feuersnot

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Feuersnot
 Título
    Feuersnot (de) Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
Características
 Forma artística
 Lingua
Implicados
 Compositor/a
 Libretista
Datas
 Data de publicación
século XX Editar o valor en Wikidata
 Data de estrea
21 de novembro de 1901 Editar o valor en Wikidata
Cifras e dimensións
 Número de partes
   1 acto Editar o valor en Wikidata
Localización
 Lugar estrea
Fontes e ligazóns
VIAF179905075 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/0dvzch Editar o valor en Wikidata
IMSLP: Feuersnot,_Op.50_(Strauss,_Richard) Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

Feuersnot (en galego, Ansia de lume) Op. 50, é un Singgedicht (poema cantado) ou ópera nun acto con música de Richard Strauss e libreto en alemán de Ernst von Wolzogen, baseado no artigo de J. Ketel "Das erloschene Feuer zu Audenaerde" na Oudenaarde Gazette, Leipzig, 1843. Tivo a súa estrea na Hofoper de Dresden o 21 de novembro de 1901. Foi a segunda ópera composta por Strauss.

Tematicamente, a ópera tense interpretado como unha parodia da idea de Richard Wagner de "redención a través do amor", co personaxe de Kunrad representando ao propio Strauss.[1]

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

A ópera estreouse na Hofoper de Dresden o 21 de novembro de 1901. Gustav Mahler dirixiu a estrea en Viena, que tivo lugar o 29 de xaneiro de 1902 na Hofoper, en presenza do compositor, mais non foi un éxito comercial, a pesar da coidadosa preparación musical de Mahler. En tempos da estrea, os subtextos eróticos e sexuais e a psicoloxía eran perturbadoras para o público, así como o que se percibía como natureza "avanzada" da propia música polos músicos de ideas máis conservadoras.[2]

Dende a época de Strauss a ópera case non se puxo en escena ou se interpretou, na actualidade case non se representa e non aparece entre as óperas representadas no período 2005-10 nas estatísticas de Operabase.[3]

Personaxes

[editar | editar a fonte]
Personaxe Tesitura Elenco na estrea, 21 de novembro de 1901
(Director: Ernst von Schuch)
Schweiker von Gundelfingen, o alguacil tenor baixo Franz Petter
Ortolf Sentlinger, o alcalde baixo Franz Nebuschka
Diemut, súa filla soprano alta Annie Krull
Elsbeth, a súa amiga mezzosoprano Frl. Lautenbacher
Wigelis, a súa amiga contralto grave Irene von Chavanne
Margret, a súa amiga soprano alta Minnie Nast
Kunrad, o alquimista barítono alto Karl Scheidemantel
Jörg Pöschel, o Leitgeb baixo profundo Ernst Wachter
Hämmerlein, o camiseiro barítono Josef Höpfl
Kofel, o ferreiro baixo Friedrich Plaschke
Kunz Gilgenstock, o panadeiro e cervexeiro baixo Hans Geißler
Ortlieb Tulbeck, o toneleiro tenor alto Anton Erl
Ursula, súa dona contralto Franziska Schäfer
Ruger Asbeck, o oleiro tenor Theodor Kruis
Walpurg, súa dona soprano alta Gisela Staudigl
Cidadáns, mulleres, nenos, criados

Argumento

[editar | editar a fonte]
Place: Medieval Munich
Time: Midsummer Night

A ópera ten lugar durante unha noite de verán no München medieval. Durante o Midsummer festival, os amantes xuran fidelidade ao saltar as lapas dunha cachela (coñecida tradicionalmente en Alemaña como Johannisfeuer). Un bruxo, Kunrad, aparece na cidade, e a súa presenza perturba a xente. Kunrad séntese atraído por Diemut, a filla do alcalde e bícaa en público. Ela rexéitao coa promesa de levalo á súa habitación nun cesto, mais logo o deixa pendurando a media altura. En represalia, el apaga tódalas cachelas da festa e denuncia a xente como os filisteos. O único xeito de restaurar os lumes é a través do "corpo dunha virxe na calor", o que sorprende a poboación. A xente persuade a Diemut para que ceda ante Kunrad, ela faino e logo ten a súa primeira experiencia sexual (representada na orquestra), cunha luz brillando na súa habitación, o lume volve.

Gravacións

[editar | editar a fonte]
Ano Elenco
(Diemut, Kunrad)
Director,
Teatro de ópera e orquestra
Selo[4]
1958 Maud Cunitz,
Marcel Cordes
Rudolf Kempe
Bavarian State Opera Orquestra e Coro
(Gravación en directo)
Orfeo D'Or
Cat: 423962 [5]
1984 Bernd Weikl,
Julia Varady
Heinz Fricke
Orquestra da Radio de München co Coro de Nenos de Tölzer e o Coro da Radio de Baviera
CD de son: Arts Music
Cat:
  1. ↑ Morten Kristiansen, "Richard Strauss, Die Moderne, and the Concept of Stilkunst." The Musical Quarterly, 86, 689-749 (2002).
  2. ↑ Julie Dorn Morrison, "Mahler, Strauss, and Feuersnot: Emblems of Modernity at the Vienna Court Opera". The Opera Quarterly, 15, 377-389 (1999).
  3. ↑ "Estatísticas de Operabase". Arquivado dende o orixinal o 14 de maio de 2017. Consultado o 28 de xuño de 2012.
  4. ↑ Gravacións de Feuerenot en operadis-opera-discography.org.uk
  5. ↑ George Jellinek,9 "Feuersnot (1901)" The Opera Quarterly, 15, 464-465, 1999 (Revisión da gravación)

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Holden, Amanda (Ed.), The New Penguin Opera Guide, Nova York: Penguin Putnam, 2001. ISBN 0-14-029312-4

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]