Elektra (ópera)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Elektra
Electra
Affiche "Electra".jpg
Cartel dunha representación en 1920.
Forma Ópera
Actos e escenas 1 acto
Idioma orixinal do libreto Alemán
Libretista Hugo von Hofmannsthal
Fontes literarias Electra de Sófocles
Estrea 25 de xaneiro de 1909
Teatro da estrea Semperoper
Lugar da estrea Dresden
Duración 1 horas 40 minutos
Música
Compositor Richard Strauss
Personaxes

Electra (soprano dramática)
Crisotemis (soprano lírico-spinto)
Orestes (barítono)
Clitemnestra (mezzosoprano)
Egisto (tenor lírico)
A celadora (soprano)
O preceptor de Orestes (baixo)
A confidente de Clitemnestra (soprano)
O paxe de Clitemnestra (soprano)
Dous serventes (tenor e baixo)
5 doncelas (1 contralto, 2 mezzosopranos e 2 sopranos)[1]

Elektra é unha ópera dun acto con música de Richard Strauss e libreto en alemán de Hugo von Hofmannsthal (adaptada dun drama de seu de 1903), froito dunha das primeiras colaboracións entre ambos os dous, colaboración moi fructífera que produciu máis de cinco óperas, consideradas por moitos críticos como as mellores do compositor, e que durou ata a morte de Hofmannsthal en 1929. A abondosa correspondencia entre os dous abre unha xanela para o proceso de creación artística de dúas personalidades que se completaban. Está baseada no mito grego de Electra de Sófocles. Tivo a súa estrea o 25 de xaneiro de 1909 no Königliches Opernhaus de Dresden.

Personaxes[editar | editar a fonte]

Personaxe Tesitura Estrea, 25 de xaneiro de 1909
(Director: Ernst von Schuch)
Elektra (Electra), filla de Agamenón soprano Annie Krull
Chrysothemis, súa irmá soprano Margarethe Siems
Klytaemnestra (Clytemnestra), súa nai, viúva de Agamenón contralto ou mezzosoprano Ernestine Schumann-Heink
O seu confidente soprano Gertrud Sachse
O seu paxe soprano Elisabeth Boehm von Endert
Un mozo servente tenor Fritz Soot
Un vello servente baixo Franz Nebuschka
Orest (Orestes), fillo de Agamenón barítono Karl Perron
Titor de Orestes baixo Julius Puttlitz
Aegisth (Egisto), amante de Klytemnästra tenor Johannes Sembach
Unha celadora soprano Riza Eibenschütz
Primeira doncela contralto Franziska Bender-Schäfer
Segunda doncela soprano Magdalene Seebe
Terceira doncela mezzosoprano Irma Tervani
Cuarta doncela soprano Anna Zoder
Quinta doncela soprano Minnie Nast
Homes e mulleres da casa

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Martín Triana, José María (1992). El libro de la ópera (en español) (2ª ed.). Alianza Editorial, S.A. p. 418. ISBN 84-206-0284-1. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Operalogo.svg
A Galipedia ten un portal sobre: